Komende donderdag is het Thanksgiving.
Thanksgiving, 45 miljoen dode kalkoenen met cranberry saus, corn, sweet potatoes, pumpkin pie, American Football, familie, chaos op het vliegveld, en het enige vier dagen durende weekend van het jaar.

Ik moet u trouwens even vertellen over Black Friday, de vrijdag na Thanksgiving.
Black Friday is als Tweede Paasdag op de woonboulevard, en dan twee keer zo erg.
Of zeven keer zo erg. Dat zou ook kunnen.
Twee of zeven. Of misschien acht.
Ja. Black Friday dus. Tweede Paasdag op zijn Amerikaans.
Ik kan helaas dit jaar niet om twee uur ’s ochtends bij de Walmart in de rij gaan staan, om vervolgens een paar uur later iemand met Kobus mijn handtasje in zijn of haar gezicht te slaan.

Dit alles laat ik aan mij voorbij gaan, omdat ik naar Nederland ga.
Voor een lang weekend.
Met vriendin M.
We gaan vier dagen lang zeiken praten.
Over het leven. Over onze mannen. Over carrières, huizen, familie, babies, reizen, emigreren naar het buitenland, en wat nog meer.
Hopelijk hebben we nog tijd om te eten. En te shoppen. En vooruit, af en toe slapen is ook wel fijn.

Ja.
Wat ik dus wilde zeggen.
Ik ben er even niet.
Ik zit ergens in Noord-Holland.
Thanks te geven aan M., de liefste vriendin ooit.

De melkboer verdient trouwens ook wel wat thanks. Dat begrijpt u. Want die brengt namelijk zijn Thanksgiving door met Kobus. En vrienden. En een dode kalkoen.

Herinnert u zich nog het sprookje van het meisje en de prins?
Nu weet ik wel dat sprookjes eigenlijk normaal geen vervolg hebben.
Maar omdat dit een niet bestaand verzonnen sprookje is, dacht ik dat het wel kon.
Een vervolg dus.

De prins was namelijk laatst ook jarig.
En daarom gingen de prins en het meisje afgelopen weekend samen op stap.
Op zaterdagmiddag waanden ze zich even in Duitsland, terwijl ze, onder het genot van een Warsteiner, en met mooie schlagers op de achtergrond, allerlei broodjes worst, kaas en schnitzel wegwerkten. Joehoe, er is een nieuw Duits restaurant in town!
Vervolgens reden zij naar de Atlantische Stad, een magische stad aan de oceaan, vol wolkenkrabbers, lampjes, shows, casino’s, hotels en outlet shops.
In deze magische stad was zomaar ineens de Indian Summer aangebroken, en in het herfstzonnetje wandelen de prins en het meisje over het strand. Ze kochten boxershorts en grijze laarzen, gingen naar een show van een comedian, en wonnen uiteindelijk een tientje in het casino. Ergens midden in de zaterdagnacht hadden ze wel tweehonderd dollar kunnen winnen, maar, zoals vaker in sprookjes, kreeg de menselijke emotie overmoed uiteindelijk de overhand.
Op zondagochtend stond er als afsluiting nog een heerlijke brunch op het programma. Het meisje at een muffin, een pancake, een chocolade broodje, een cookie, eieren met bacon, zalm, meloen, een kopje kippensoep en een stuk pizza.
Op dit moment ondergaat ze in het ziekenhuis een liposuctie.

Ondertussen sliep het dochtertje van het meisje en de prins opnieuw een nachtje bij de goede fee, also known as de allerliefste ex-buurvrouw van de hele wereld.
Die goede fee woont trouwens naast het oude huis van de prins en het meisje. En dat huis is eigendom van een evil evil huurbaas. Zeg maar de schurk van het stuk.
Morgen staan de prins en het meisje samen met de evil huurbaas voor het tribunaal van de wijze mannen die het land besturen waar ze wonen.
En u weet natuurlijk al hoe dit sprookje afloopt.
Want wat gebeurde er met de boze wolf, de stiefmoeders van Assenpoester en Sneeuwwitje, en de heks van Hans & Grietje?
Precies.
En dat gebeurt dus ook met de evil huurbaas.
En het meisje en de prins leven opnieuw nog lang en gelukkig.

Normaal zie ik dit ’s ochtends vanuit mijn slaapkamer.
Best mooi, al zeg ik het zelf.

Maar dan vanochtend.

Vanochtend zag ik dit.

En dit.

Ja, daar valt u de mond van open hè.
Tenminste, dat neem ik aan.
Ik stond vanochtend op mijn balkonnetje met een open mond.
Misschien liep er zelfs wel een druppeltje kwijl uit mijn mondhoek.
Ik hoorde niets. Behalve het gekabbel van het water. Dat uit mijn mondhoek liep.
Helemaal stil was het. Kan ik eindelijk eens uitslapen, ben ik om zeven uur wakker. Heerlijk.

U begrijpt, ik heb een heerlijke zaterdagavond en zondagochtend gehad.
Samen met de melkboer. En een margaritha. En bier. En een paar mojito’s.

En bedankt opa en oma, want die logeerden een nachtje alleen met Kobus in de MilkMansion. Joehoe!