Een verhaaltje over molens
Ik heb iets met molens.
Of beter gezegd, de melkboer en zijn familie heeft iets met molens.
En daarom ik nu noodgedwongen ook.
En nu is het zo dat de melkboer zichzelf graag in een mysterieuze waas hult op dit log.
Maar op dit moment is hij op reis. En dus heeft hij zakendiners, drukke vergaderingen en zuipt hij elke avond veel bier met klanten in de hotelbar andere belangrijke dingen. En hopelijk leest hij deze post dus gewoon nooit.
En anders is dit misschien wel mijn kans op die felbegeerde verlovingsring. Want stel dat de melkboer de scheiding aanvraagt, vanwege het feit dat ik allerlei onthullingen over zijn leven op mijn log zet, dan kunnen we ons tijdens onze verzoening verloven, en krijg ik alsnog die ring.
Ja.
Molens dus.

Dit is het geboortehuis van de melkboer.
En het geboortehuis van de papa van de melkboer.
Mijn schoonouders wonen nu nog steeds in dit huis.
En als u weet waar dit ligt, weet u dus waar de melkboer vandaan komt ga er dan heen. Op zaterdag. Over een paar weken. Want dan zijn wij daar ook, en dan kunnen we elkaar ontmoeten!
Helaas staat de molen er niet meer. In de jaren zestig brandde hij af.

Ik hou van dit soort oude foto’s. Fantaseren over de mensen die erop staan, is één van mijn favoriete tijdsbestedingen.

De melkboer en ik gaven elkaar ook het ja-woord bij een molen. Weet u ook waar deze staat?
Och, och wat is het toch gezellig hier. Met de nieuwe quiz ‘Guess the location of de molen’.

Afgelopen zondag, tijdens ons uitstapje, bezochten we ook een molen.

Sorry. De melkboer wil echt incognito blijven. En ik ben diep van binnen een enorme schijterd. Dus hier zult u het mee moeten doen.
Einde.
Ik weet trouwens nog veel meer van molens. Allerlei smeuïge details over verschillende types en hoe ze werken enzo. Maar daar zit u vast niet op te wachten.
U wilt foto’s van de melkboer. Dat weet ik heus wel.







