In januari 2008 was ik in, en op, Puerto Rico. Met de melkboer. En een Kobus in de maak.
We bezochten San Juan, een tropisch regenwoud, gingen met de boot naar een afgelegen eiland, zwommen in zee en deden allerlei andere dingen waar ik u niet mee wil vervelen. Daarnaast wil ik u, en mezelf, ook niet jaloers maken.Of wanhopig.
Terwijl we hier in de lentekou ons dagelijkse leventje leiden.
Ik wil u namelijk iets anders vertellen.
Want.
We zaten daar, op Puerto Rico, eens op een bankje. Een ijsje te eten. In de zwoele zomeravondlucht. Die eigenlijk winteravondlucht was.
En toen werd die romantische zwoelheid nogal bruut verstoord.
Omdat ik een nieuw onderwerp aansneed. Een zeer controversieel onderwerp.
En ik weet het niet meer letterlijk. Maar het ging ongeveer als volgt.
Ik: ‘Nu we een baby krijgen, moeten we dan niet eens denken aan verhuizen?’
Ik bracht het heel voorzichtig. Vond ik zelf.
De melkboer: ‘Hoezo?’
Doorvragen. Altijd goed. Dan leg je het initiatief bij de ander.
Ik: ‘Nou, euh. We hebben een huurhuis. Met maar twee slaapkamers. Dus dat is lastig gasten ontvangen. En ik wil graag airco. Want ik ben eind augustus uitgerekend en het is heel warm bij ons boven in de zomer. En daarnaast is het allemaal een beetje studentikoos in ons huis. Met weinig meubels. En afbladderend schilderwerk. En lekkende kranen. En ooit hadden we allebei een koophuis. Weet je nog, in Nijmegen? Ik zou dat wel weer willen, iets meer luxe. Vooral met de baby. Enzo.’
Let op die maand hè. Eind augustus. Ziet u dat? En check dan die box hiernaast. Met de geboortedatum van Kobus. Traag. Dat was ze. En ik maar wachten. In de hitte.
Want verhuizen, dat kwam er niet van.
U moet weten, de melkboer is namelijk een melkboer, die eigenlijk zelden met echte melk in aanraking komt. Hij lust het niet eens! Maar dat terzijde.
De melkboer heeft wel veel verstand van financiële markten. Zoals melkmarkten. En andere markten. En economie. En aandelen. En opties. En futures. En allemaal van die andere dingen waar ik niet zoveel van begrijp.
Maar ja, ik heb andere areas of expertise, zullen we maar zeggen.
De melkboer voorzag een heftige daling van de huizenprijzen. En hij wilde dus geen huis kopen. Ook niet met mij.
En hoewel ik heel graag wilde verhuizen, en soms enorm baalde, ben ik toch blij dat we zijn blijven zitten waar we zaten.
Maar dan nu. Nu ziet het er naar uit dat er eindelijk schot in de zaak komt.
Schot in een huis, bedoel ik dan natuurlijk. Woehoe!
Hopelijk heb ik deze zomer dus wel airco.
En een koele coole Kobus. En melkboer.
In een ander huis.
Een ruimer, en iets beter onderhouden, huis.
Met een mooie tuin. Voor een zwoele zomeravond. En een ijsje.
Alleen moeten we dat huis en de tuin eerst nog wel vinden. Dat dan nog wel.
