Zojuist verscheen dit logje. Vers van mijn hand op het Jeukblog.

Dit logje is zo speciaal dat het een voorwoord verdient.
Ten eerste omdat ik dagen zwoegde en zwoegde op dit verhaaltje, en nog steeds niet honderd procent tevreden ben. Ik weet wat ik wil zeggen, maar ondanks bijna 600 woorden lukt het toch niet helemaal. Nuance, het blijft een moeilijk ding.
Daarnaast, zomaar, toevallig, sluit dit log aan bij het vorige logje op het Jeukblog. En dat is natuurlijk wel weer leuk.
Nu ja, without further ado, alhier, een zeer summiere beschouwing over de  Amerikaanse verzorgingsstaat.

Voordat ik naar de VS verhuisde, wist ik het zeker.
In de VS is de kloof tussen rijk en arm groter.
In de VS worden arbeidsongeschikte mensen aan hun lot overgelaten.
In de VS hoeven mensen niet naar de overheid te kijken voor sociale zorg of hulp.
De Nederlandse verzorgingsstaat, that is the way to go.

Nu ik hier langere tijd woon, weet ik niet meer zo zeker of ik al deze dingen nog steeds vind. In ieder geval niet meer met de stelligheid waarmee ik dat vroeger had beweerd.
Dat kan natuurlijk aan de leeftijd liggen. Misschien ben ik gewoon niet meer zo idealistisch als vroeger. Of minder bevooroordeeld.
En misschien heb ik wel meer kennis. Of inzichten.

Een aantal dingen is natuurlijk duidelijk.
De kloof tussen arm en rijk is groter in de VS. Statistieken laten dit duidelijk zien.
Over het algemeen is de Amerikaanse overheid minder direct betrokken bij het dagelijks leven van de meeste mensen. Wanneer Amerikanen hulp nodig hebben, maken ze gebruik van diensten aangeboden door de overheid, maar, veel meer dan in Nederland, spelen non-profit organisaties ook een rol in het verlenen van sociale zorg.
De oorzaak van deze minder betrokken rol van de overheid hangt samen met het Nederlandse idee van solidariteit versus het Amerikaanse idee van vrijheid. In de huidige discussie rondom de nieuwe health care bill is dit ook duidelijk terug te zien. Veel Amerikanen hechten waarde aan het zelf kunnen maken van een keuze in plaats van een, naar hun mening, te dwingende rol van de overheid.
En begrijp me niet verkeerd, soms snap ik hier niets van. Want waarom vinden alle Amerikanen het dan wel ok dat alcohol verboden is tot je 21ste? Over een dwingende rol van de overheid gesproken…
Maar, we hadden het over sociale zorg. En zo zijn bijvoorbeeld in Nederland werkgevers en de overheid verantwoordelijk voor de AOW en WAO, terwijl in de VS de meeste werknemers een keuze hebben om zich al dan niet te verzekeren voor short-term en long-term disability, en om geld te storten in bijvoorbeeld een pensioenfonds of levensverzekering.

Zelf werk ik voor de provincie. De taken van de provincie verschillen behoorlijk per staat, maar één van de belangrijkste rollen is het verspreiden van subsidies van drie verschillende overheidsniveaus (de federale, staats- en provinciale overheid) over gemeentes en verschillende, meestal non-profit, organisaties. Ik weet nu dat er in de VS geld beschikbaar is voor sociale programma’s en zorg. En sinds de komst van Obama en de invoering van gedeeltes van zijn stimulusplan en nieuwe wetten, is er meer geld beschikbaar dan ooit.
Het gehele systeem, het niveau, en de manier van aanbieden van zorg in de VS verschilt echter sterk van Nederland. En, de kloof tussen arm en rijk blijft groter dan in Nederland.

Voor de duidelijkheid, eigenlijk weet ik het allemaal niet zo goed. De staat van de verzorging in de VS versus de staat van de verzorging in Nederland.
En daarom kom ik erop terug.
Binnenkort.
En dan zal ik u onder andere vertellen over mijn twaalf weken onbetaald zwangerschapsverlof.