Bij gebrek aan titel inspiratie, Kerst 2011
Ha. Was ik het toch gewoon helemaal vergeten.
Helemaal vergeten om u een fijne Kerst wensen. En dat terwijl u zo trouw hier komt lezen.
Nu heeft u niets meer aan zo’n hartelijke kerstwens, want het is al bijna 27 december en de Kerst is voorbij.
Ik verstuurde trouwens dit jaar ook al geen kerstkaarten. Voor het eerst in járen. En ik heb niet eens een excuus.
Bij deze, in het kader van de vooruitplanning en om ongemakken in de toekomst te verkomen, vast een fijn kerstfeest 2012 toegewenst.
Ondanks het feit dat ik volledig vergat om enige foto te maken, was onze Kerst 2011 weer ene goeie.
Zo gingen we naar de Kerstnachtdienst. Met dríe kleine kinderen.
Ja, u leest het goed, dríe. Nou, ik geef het u te doen. Met vier handen drie kinderen een uur lang entertainen.
Gelukkig waren ze nogal onder de indruk. Van alle liedjes, lampjes en jurken.
Echt, even als side note, het is werkelijk waar ongelooflijk in wat voor mooie kleding Amerikaanse kindjes en volwassenen zich op kerstavond hullen. De rode jurken met petticoats, strikken en pofmouwtjes, en witte overhemden met geruite spencertjes en vlinderdassen vieren hoogtij.
Vervolgens liep ik op kerstochtend door de supermarkt alwaar ik enkel trainingsbroeken, slippers, uggs, leggings en hoodies voorbij zag komen.
Het blijft een raar volk, die Amerikanen.
Enfin. Het was fijn. Zo’n kerstavond met zijn vijfjes.
De volgende twee dagen vraten we ons, net zoals de meesten van u, helemaal vol. Aan twee zes gangen diners met lieve vrienden.
Onder andere de zachtste beef tenderloin ooit, een salade met geitenkaas en aardbeien, witlof met ham en kaas, butternut squash soup, sateetjes, een trifle en de bijbehorende liters alcohol passeerden de revue.
En dus buik ik nu uit. Op mijn bankje.
Warm en vol, maar met een ietwat vreemd gevoel in mijn onderbuik.
Het gevoel van dat ik iets vergeet. Iets dat ik in mijn gedachten continue vooruit heb geschoven. Iets waar ik wel klaar voor ben, maar ook minder klaar dan ooit. Iets naars-leuks.
Want getsiederrie, morgen is de laatste dag van mijn zwangerschapsverlof.
op 26 December 2011 om 10:45 PM
http://nederlandseamerikaan.blogspot.com
Grappig, jouw Kerstkerk ervaring was anders dan die van ons. Wij gingen keurig gekleed naar de kerk, manlief met grote tegenzin overigens. We waren absoluut het best gekleed. Ik was bij een vrouw achter mij in spijkerbroek te zien. Later zei de enige vrouw, die ik daar kende, dat ze een “small casual church” waren. Aan de dienst was dat niet te merken, die was heel plechtig. Veel sterkte met weer in het gareel komen, ik herinner me die dagen nog goed. Sterkte, sterkte en meer sterkte!
op 26 December 2011 om 10:46 PM
http://nederlandseamerikaan.blogspot.com
“Blij” die vrouw in spijkerbroek te zien moet dat zijn. Nogmaals sterkte (ok, misschien overkill, maar ik vond het moeilijk, die overgang, dus veel sympathie hier vragen).
op 27 December 2011 om 3:15 AM
De laatste dag al weer… Maar je hebt je verlof volgens mij heel goed benut, heb je veel leuks om op terug te kijken als je weer aan het werk bent straks.
op 27 December 2011 om 9:09 AM
http://www.keklog.nl
jietje dat gaat hard! werk ze dan maar weer alvast..
op 27 December 2011 om 10:23 AM
http://www.triltaal.nl
Goh, al weer bijna aan het werk. Wat vliegt de tijd. Ik vraag me af wat ik me voor moet stellen bij butternut squash soup. Receptje?
op 27 December 2011 om 11:19 AM
http://hotelmama-hotelmama.blogspot.com/
Alweer aan het werk? Ik heb het idee dat dat babytje er nog maar pas uit is.
Al zag ze er op de foto van onlangs al lekker eigenwijs uit en helemaal niet meer zo’n “plat kinneke” zoals ze in Vlaanderen een pasgeborene noemen.
Doe het goed!
op 27 December 2011 om 2:14 PM
http://runningrepel.com
Sterkte met weer an de slag gaan meid….voor de derde keer….en elke keer weer even fijn/moeilijk, is mijn ervaring!
op 27 December 2011 om 3:51 PM
http://jelleke.punt.nl
Ik zeg, gauw de hele familie weer in spencertjes en pofmouwtjes met petticoats hijsen en foto maken. WILIKZIEN!!!
En djiez, al weer aan het werk joh. Sterkte en veel plezier!
op 28 December 2011 om 12:18 PM
Ja dat verbaasd mij ook telkens weer hier.Top gekleed en als je dan nog klappertandend buitenloopt,zie je ze al in shorts en shirts en muts diep over de oren gaan.
Pff,gaat de kalender sneller in de States??Voor je het weet loopt de kleine dame al achter je aan.
Groet, Wilma