De moraal in het Frans
‘Zeg, ik wil volgende week eigenlijk een dag naar Las Vegas om een potentiële klant te spreken’, polsde de melkboer vorige week. ‘Ik zou dan één nacht niet thuis zijn. Zou dat kunnen? Het is behoorlijk belangrijk, en ik moet die klanten echt …’
Verdiept in mogelijke decemberreisbestemmingen, Niagara Falls, Curaçao of toch Nederland?, luisterde ik met een half oor, en mompelde iets terug dat waarschijnlijk leek op, ‘ja hoor schat, doe jij dat maar.’
Dom, dom, dom.
Want de melkboer spreekt zelden. En als hij dus iets zegt, moet ik luisteren. Honderd procent alert en oplettend moet ik zijn. Om vervolgens mijn innerlijke bazige, dominante, regenteske Cisca aan te spreken, en nee te zeggen. Ja kan altijd nog. In ruil voor keiharde cash, diamanten of lichamelijke diensten.
Want hallo zeg.
Weet u wat er gebeurde?
Las Vegas werd Los Angeles. Verder weg, langer vliegen, en nog meer tijdsverschil.
En hoewel de melkboer nog zo slim was om de trip te plannen op een dinsdag en woensdag, dagen dat Kobus en Keesje normaal op de opvang zijn, sloeg het noodlot van de week keihard toe.
Want toen ik de kalender op ons mooie grijze magneetbord eens bekeek, bleek dat het morgen election day is. En dan is onze geliefde daycare op de YMCA een stemlokaal. En dus dicht.
Heel concreet betekent dit dat ik morgen van de vroege ochtend tot de late avond non-stop in mijn uppie drie kinderen moet entertainen. Van deze drie kinderen is er eentje zindelijk, maar nog niet in staat tot het afvegen van haar billen, kan er eentje net lopen, op stoeltjes klimmen, en de oven opentrekken, en wil er eentje het liefst uren per dag aan mijn tepels zuigen.
Na wat vermoedelijk de boeken in gaat als de gezelligste dag van mijn leven gaan ze hopelijk alledrie een beetje op tijd slapen, en dan begint de hele zooi, na wat nachtvoedingen tussendoor, de volgende dag weer opnieuw.
Ja.
Das een heftig vooruitzicht, niet?
Vind ik ook.
En ik ga dus nú in de survival mode.
Mise en place.
En garde. Prêt. Allez.
op 7 November 2011 om 9:43 PM
http://aandeanderekant.punt.nl
Ja. Ik ken dat. Dat wordt een laaaaange dag.
Maar. Je kunt het.
Sterkte!
op 7 November 2011 om 10:12 PM
Pfffff, als je daar geen zorghormonen van krijgt weet ik het niet meer. Onze dagelijkse hoogtepunten zijn op het moment het ontbijt en mijn loopje naar de supermarkt 10 minuten buiten het ziekenhuis en niet te vergeten: de SATURATIEMETING!!
op 7 November 2011 om 10:37 PM
http://Ophetplatteland.blogspot.com
Sacre blue!
Fair play, ik vond het met één baby’tje al een drama. Maar of het dat in werkelijkheid ook was? Waarschijnlijk alleen omdat ik dat van tevoren al had besloten
Succes!
op 8 November 2011 om 2:35 AM
http://www.sjaantjelogt.blogspot.com
Komt vast goed
Relax, relax!!
op 8 November 2011 om 3:00 AM
Oeh… Niks relaxed voor jou dus. Klinkt gewoonweg bestgestrest. Je slaat je er wel doorheen, maar van even bijtanken zal het wel niet komen! Hou je haaks…
op 8 November 2011 om 4:15 AM
http://www.hetrechtvandesterkste.nl
Is gewoon een keiharde baan, drie kinderen hebben! Maar het is voor het goede doel, zeg maar…
op 8 November 2011 om 4:28 AM
Joh. Sterkte. Maar jij kan dat, hoor.
Gaaf man, dat zo’n moraal dan in het Frans komt.
op 8 November 2011 om 4:39 AM
http://www.keklog.nl
#respect voor single mums!
laatst ontmoette ik er eentje met 5 kids..
ze had nie eens wallen onder d’r ogen! #ftw ???
op 8 November 2011 om 6:05 AM
Ik zou ervan genieten, lekker vrij, samen met je kinderen!! Heerlijk!
Groetjes, Babette.
op 8 November 2011 om 7:31 AM
Dat kan jij makkeijk. Mijn moeder kon het ook. Jarenlang. Ook 3. Maar wel verspreid over 5 jaar. Dus de oudste was al iets zelfstandiger. Maar toch: YOU CAN DO IT!!!
op 8 November 2011 om 7:35 AM
http://jelleke.punt.nl
Woops. Dat wordt een gezellige uitdaging, ik ben er niet jaloers op. Maar inmiddels zie ik jou als superwoman dus ga jij dat super doen.
op 8 November 2011 om 9:58 AM
Ach ja, het zijn mannen he,verget dat nooit,hhor je,NOOIT.Mijn husband moet voor vier dagen ofzo weg en een van de oudste gaat mee.Nou wat?er blijven er 2 keer 3 thuis.Gezellig hoor,met pubers en wat jongere kids.
En dan hebben we het nog niet over de wegen(sneeuw)!!Want het MOET met de truck en het liefst een trailer erachter,want we gaan toch!
Maar in ieder geval sterkte en ik hoop dat ze allemaal goed moe zijn na een lekkere vroege avondwandeling door de tuin.
Werkt echt hoor,even lekker buiten en dan ready for bed.
Wish you all the best.
Enne, plam iets voor jezelf en zeg dat niet al te lang van te voren tegen de melkboer.Kan hij slikken.
Groet vanuit de sneeuw.
Wilma
op 8 November 2011 om 11:06 AM
http://www.triltaal.nl
En: hoe gaat het?
op 8 November 2011 om 11:26 AM
http://k-meel.blogspot.com
Leef je nog?
Troost je, ik kan het ook niet, al doe ik het wel.
op 8 November 2011 om 5:14 PM
http://nederlandseamerikaan.blogspot.com
Het is zwaar, maar je kunt het, zul je zien. Al slaakte ik altijd een zucht van verlichting als ze allemaal sliepen en ik even rust had!
op 10 November 2011 om 11:42 AM
Je hebt het ondertussen overleefd! Ik moet dan aan de militaire vrouwen denken die er een jaar alleen voorstaan. Ik heb het zelf ook alleen moeten doen voor een paar maanden per jaar. Leuk is het niet maar het kan allemaal.