De moeilijkste keuze
Philadelphia versus Nijmegen
Shoppen in New York versus shoppen in Utrecht
The Walmart versus de HEMA
(die keuze is trouwens snel gemaakt)
The MilkMansion versus een boerderijtje in de Ooijpolder
Of, the MilkMansion versus een stadspand in het centrum van Nijmegen
Met de bus naar public school versus op de fiets naar de basisschool
Een heerlijk voor- en najaar versus Nederlandse druilerigheid
Bossen en heuvels versus polders en weilanden
Werken bij de Amerikaanse provincie versus het zoeken naar een nieuwe baan (in Nijmegen, of all places…)
Twee keer per week uit eten versus boodschappen bij de Albert Heijn
Een cheesesteak versus een frietje met
Ruimte versus gezellig met zijn allen
Obama versus Rutte
Amerikaanse beleefdheid versus Nederlandse directheid
Ieder jaar op vakantie naar Nederland versus ieder jaar op vakantie naar de VS
10 vrije dagen per jaar versus 20, 30, of misschien wel 40
Een weekendje Washington DC versus een weekendje Parijs
Koninginnedag met de Nederlandse club versus koninginnedag in Nederland
Logeren bij opa en oma versus logeren bij collega’s van papa en mama
Pfff.
De VS versus Nederland.
Het is echt de moeilijkste keuze die we ooit hebben moeten maken.
Iedere keuze heeft voordelen. En iedere keuze heeft ook zo haar nadelen.
Waar willen we Kobus, Keesje en Beeb nummer drie laten opgroeien?
op 31 May 2011 om 10:09 AM
http://www.keklog.nl
dat is idd een moeilijke, maar ik begrijp wel een kwestie waar over nagedacht wordt. ik zou ondanks alles toch niet nederland willen verruilen voor de vs, maar als je er al woont, is het vast anders..
succes!
op 31 May 2011 om 10:10 AM
http://richtsjes.punt.nl
Ojee… Veel twijfels Cisca? Hoop dat jullie in ieder geval het samen eens kunnen worden. Zéker voor Kobus strakkies aan school toe is is zoiets wel fijn en praktisch. Het heeft beide zoveel voor als tegen en in mijn ogen klinkt het zo super zoals jullie daar zitten. Maar ja, dat zijn mijn ogen…
Sterkte met dubben!
op 31 May 2011 om 10:16 AM
http://www.reika.nl
Dat is inderdaad een moeilijke keuze.
Veel wijsheid!
Liefs
op 31 May 2011 om 10:26 AM
België! Maar serieus, wat moeilijk. Ik zou niet graag in jullie schoenen staan nu..
op 31 May 2011 om 10:27 AM
http://www.wieisfloor.blogspot.com
Jeeee wat een moeilijke keuze zeg ! Ik weet wel dat ik na 12 jaar naar NL terugkwam en er nu eigenlijk spijt van heb omdat NL niet meer is wat het was maar dat vind ik ! En als je in buitenland woont dan idealiseer je je land en ben je meer Nederlander dan je ooit in Nederland zult zijn , dubbel allemaal !
Ik wens je heel veel sterkte met je beslissing ! en wijsheid !
op 31 May 2011 om 10:37 AM
Idd niet makkelijk.Ik persoonlijk zou ook niet graag meer terug gaan naar Nederland.Het is zo veranderd en wij zijn mss ondanks ons Ned. schap al te veelveranderd ook.
Maar sterkte met al deze beslissingen.
Groet, Wilma
op 31 May 2011 om 10:47 AM
http://aandeanderekant.punt.nl
Moeilijke beslissing, waar ook wij eens voor stonden. Wij besloten hier te blijven en hebben daar geen spijt van gehad, afgezien dan van een paar dingen (het missen van de Hema en familie, haha). Veel sterkte met het dubben.
op 31 May 2011 om 10:52 AM
http://www.scrapothekerin.blogspot.com
Moeilijk. Daarom zou ik zeggen: Zwitserland!!!!! Doen!
op 31 May 2011 om 11:02 AM
http://nicolekebolleke.punt.nl
Ja.. lastig… en niemand die jullie daarin kan helpen.
Heel veel succes met t maken van n besluit.
op 31 May 2011 om 11:07 AM
Ja, heel erg moeilijk. Als je in het buitenland woont kun je Nederland enorm missen en idealiseren. Maar als je dan teruggaat is het ook weer zo gewoon in Nld. Zie je jezelf met je kids oud worden in de VS? Het lijkt mij dat je je draai al heel aardig gevonden hebt daar. Het kan makkelijk zijn dat je dan in Nld weer heimwee krijgt naar de VS. Nou, nogmaals sterkte, want ik weet uit eigen ervaring dat het een lastige beslissing is!
op 31 May 2011 om 11:13 AM
Ja, wij komen ook voor die beslissing te staan over een paar jaar. Gelukkig kan jij overal je kinderen mee naar toe nemen, dat maakt het wat makkelijker. Je bent heel snel aan ruimte gewend en dat is er in Nederland natuurlijk veel minder. Aan de andere kant……. Nou succes! Ik ben heel benieuwd wat het gaat worden.
op 31 May 2011 om 11:14 AM
Dat was ik dus, die vergat mijn gegevens in te vullen……
op 31 May 2011 om 11:14 AM
http://www.kobusenco.com
@inge, ja we denken er op dit moment veel over na. Ook omdat Kobus natuurlijk binnen een paar jaar naar school moet.
@Richtsje, we hebben het ook enorm naar ons zin hier. Das eigenlijk een beetje het probleem.
@Anoesjka, dank je wel!
@Astrid, dat zou ik wel willen. En dan wonen in Antwerpen werken bij de EU.
@floor, dat is precies waar wij ook allebei bang voor zijn. Want heimwee gaat overheersen, maar heimwee naar wat? Natuurlijk missen we wel onze familie en vrienden ontzettend, maar verder?
@Wilma, ik vraag me ook wel af hoeveel wij veranderd zijn in de afgelopen jaren, best veel denk ik.
@Margreet, ja, jij hebt in precies dezelfde situatie gezeten. Ik mis familie inderdaad ook. En vooral het sociale zorgstelsel. De weinige vrije dagen en de (on) mogelijkheid tot part-time werken beginnen mij echt dwars te zitten. Maar ja, ik kan natuurlijk ook een andere baan zoeken, waarin dat wel kan.
@Ellen, haha, Zwitserland, dat lijkt me nog wel wat ja.
@Nicoleke, nee het is inderdaad echt een beslissing die we samen moeten maken. En het is moeilijk.
op 31 May 2011 om 11:17 AM
http://www.kobusenco.com
@Joanne, dat is dus precies de vraag die wij ons stellen. Zien we onszelf hier oud worden? Met Amerikaanse kinderen en Amerikaanse vrienden en zonder onze familie. Ik vind het echt zo moeilijk…
@Baasbraal, tsja, wij kunnen inderdaad onze kinderen nu nog gewoon oppakken en meenemen. Dat is een groot verschil.
En die ruimte, dat is precies wat ik volgens mij ook zo zou missen. Van ruimte in het huis, tot parkeerplaatsen en leefruimte. Dat gedrang en gevecht om een plaatsje (in meerdere opzichten) in Nederland valt me nu altijd zo op…
op 31 May 2011 om 11:43 AM
http://www.huizesteen.blogspot.com
Jeetje dat is zeker een moeilijke keuze….sterkte ermee!!
op 31 May 2011 om 11:56 AM
http://nuver.web-log.nl
Het voelt erg nu of nooit… Met kinderen op een NL basisschool en beiden een NL werkgever kun je je hier weer heel snel thuisvoelen. NL is nu heus niks anders dan toen je een paar jaar geleden vertrok, alleen jij bent veranderd (vooral in omvang op dit moment), net als iedereen in die belangrijke jaren rond z’n dertigste.
Spijt ga je toch krijgen, of je blijft of weggaat. Het gras is altijd groener etc
op 31 May 2011 om 12:10 PM
http://www.kobusenco.com
@Janne, dank je wel!
@Vita, het voelt ook inderdaad wel als een nu of nooit keuze. Terwijl we ook best wel weer terug zouden kunnen naar de VS mochten we dat alsnog na een paar jaar Nederland weer willen.
En ja, het gras is inderdaad altijd groener. Daarom zei ik al, beide keuzes hebben voor- en nadelen. En daarom is het ook zo moeilijk. Of misschien ook wel weer niet.
op 31 May 2011 om 12:18 PM
Hoeveel ik ook van NL hou, ik zou hier denk ik niet meer kunnen wennen als ik een paar jaar in een ander land had gewoond…
Maar daar heb jij natuurlijk niets aan, sterkte met beslissen!
op 31 May 2011 om 12:22 PM
http://www.toaske.web-log.nl
Wow, wat een dilemma. Ik kan je echt geen goede raad geven. Alleen: home is where the heart is. Denk ik. Maar lastig lijkt het me!
op 31 May 2011 om 1:01 PM
http://wondelgijn.web-log.nl
In die Ooijpolder natuurlijk! En straks, als ze echt groot zijn, naar het KGC in Nijmegen laten gaan. Ontzettend leuke middelbare school, waar jongste haar sporen heeft liggen…
(nou ja, oké, ik ben misschien een beetje, een heel klein beetje bevooroordeeld…. 
Hihihihihi)
Sterkte met de goede keuze!!
op 31 May 2011 om 1:54 PM
Dat is een lastige zeg! Al hoeft het natuurlijk geen keuze voor altijd te zijn. Ik kan je geen goede raad geven, dit is zoooo persoonlijk.
Wonend in de VS ken ik beide werelden. Op dit moment genieten we met volle teugen van het wonen en werken hier. Als je wat ouder bent kijk je wel met argusogen naar de organsisatie van de gezondheidszorg (en de kosten) en dat is voor mij de enige denkbare reden om tzt misschien terug naar NL te willen.
Sterkte met je besluitvorming!
op 31 May 2011 om 1:54 PM
http://www.hetrechtvandesterkste.nl
Het lijkt me lastig, omdat eigenlijk elke keuze goed is én je je waarschijnlijk ook altijd af zult vragen ‘wat als we anders hadden gekozen’.
Succes met de keuze!
op 31 May 2011 om 2:01 PM
Misschien moet je je afvragen waarom je de stap al eens eerder hebt gedaan (maar dan natuurlijk andersom)…. En is die stap je dan goed, minder goed of slecht bevallen.
En terug naar Nederland kan altijd nog….. Ik denk (weer) terug naar Amerika niet.
(Maar neem dit soort belangrijke beslissingen NIET als je zwanger bent.)
Suc6!
op 31 May 2011 om 2:05 PM
http://www.nynkethuis.blogspot.com
ja, moeilijk hoor!! Ik denk daar ook vaak aan..
En de leuke terrasjes.. Errug lastig hoor!!
nadat ik 4 jr in de VS had gewoond en 3 kinderen had gekregen (die toen 2, 2 en 2 maanden waren), zijn we naar NL verhuisd, en ik moet zeggen, het viel ons niet mee! Het was leuk om weer dichterbij vrienden en vooral familie te wonen, maar heel veel andere dingen misten we: de vriendelijkheid, ruimte, natuur.. en bovendien ging het niet goed met onze jongens toen ze eenmaal naar de basisschool moesten (dat gaf de doorslag, de twee oudsten hebben Asperger’s en in NL wisten ze niet wat ze er mee moesten..niet veel steun kregen we en ze werden gepest op school), we zijn na 2 1/2 jr teruggekomen.. en voor de kinderen hebben we daar absoluut geen spijt van (die doen het veel beter hier op school, goede begeleiding), maar soms mis ik dat ik niet even een weekendje naar mijn zus kan en dat mijn kinderen niet opgroeien met haar kinderen (maar ja, dan wel weer met hun nichtje en neefje van Steve’s kant..) Maar dan bekijk ik weer hoe mooi we hier wonen (central PA is zoooo mooi!) en dat de kinderen zo heerlijk in de echte natuur buiten kunnen spelen elke dag en tja, dat zou ik ook zo missen in Nederland, daar voel ik me snel opgesloten..Maar ja, daar heb je weer de Hema
Ik denk dat het als student/alleenstaande/jong stel zonder kinderen misschien leuker is in Nederland maar met kinderen vind ik het absoluut hier fijner!! gelukkig kan ik hier wel naar mijn werk fietsen
sterkte met de beslissing!!
op 31 May 2011 om 2:32 PM
hebben moeten maken als in: de keuze is al gemaakt?? Moeilijk lijkt me inderdaad, en ik ben benieuwd wat de keuze is/zal zijn
op 31 May 2011 om 2:50 PM
http://jelleke.punt.nl/
Joh, ik dacht eigenlijk dat jullie die beslissing al genomen hadden met het accepteren van je nieuwe job. Ik nam aan dat jullie toen al besloten hadden om te blijven.
Maar het dilemma ligt er nog steeds dus. Sterkte met de keuze. Jullie zijn daar al zo ingeburgerd dat het niet makkelijk zal zijn.
Ik denk dat jullie je in ieder geval moeten realiseren dat er geen perfecte beslissing bestaat. SUCCES!
op 31 May 2011 om 3:22 PM
Nederland! Je kindjes moeten opgroeien met familie!
op 31 May 2011 om 3:50 PM
http://www.ploflog.wordpress.com
Oh ik had je zo graag een bult goede adviezen willen geven maar ik kom niet verder dan: voor het onderwijs hoef je niet terug naar NL te komen en de zorg is ook ^%$$^geworden. Of “een boerderij lijkt me een beter idee dan een stadspand” En de Hema is en blijft leuk als je er geen 1 in de buurt hebt, maar anders… Of… nou ja. Als ik daar had gewoond waar jij nu zit was ik niet teruggekomen. Moeilijk hoor.
op 31 May 2011 om 4:00 PM
http://www.georgiathumbtack.blogspot.com
Poeheee…wat een lastig besluit. Als ik hier dan zo probeer mee te denken dan ben ik stiekem toch een beetje blij dat ik die keuze zelf niet hoef te maken. Want het is wat een aantal hier al gezegd hebben; je hebt nu heimwee, maar naar wat? Ik ben nu al drie keer “teruggekomen” naar Nederland, en ik vond het elke keer maar tegenvallen. Als je op vakantie gaat, dan wil iedereen je zien, iets met je doen, en omdat je weet dat je ook weer weggaat is die Hema zo veel leuker. Maar wanneer je er eenmaal permanent zit, dan is die Hema niet zo belangrijk meer, en hebben ook je vrienden en familie gewoon weer hun eigen leven.
Dat terzijde, wat ik het moeilijkste vond/vind aan teruggaan is dat ik altijd veranderd was, en dat dat vaak betekende dat ik gewoon niet meer zo goed in Nederland paste. Je bent na zoveel jaar toch “verAmerikaanst”, en dat is niet iets dat je wilt onderschatten. Want besef wel dat als je een stadspand in Nijmegen koopt, je honderden euros mag betalen voor een parkeervegunning voor een plekje een halve kilometer verder op, bijvoorbeeld. Zou je daar nog tegen kunnen?
op 31 May 2011 om 4:20 PM
http://www.barreltje.web-log.nl
Volg je hart
op 31 May 2011 om 4:30 PM
http://mamarije.blogspot.com
Lastig… Ik kan nu, een jaar na ons reisavontuur in de USA, nog steeds heimwee hebben naar de ruimte in het land, de brede straten en ja, ook de parkeerplaatsen en de brede gangpaden in de supermarkten…
Maar, wij waren op vakantie en het zal vast anders zijn als je ook een Amerikaanse baan hebt. Want het sociale stelsel en de vakantiedagen, dat zijn wellicht toch de fijne dingen van Nederland.
Succes met het maken van de beslissing, met hoofd en hart!
op 31 May 2011 om 5:08 PM
http://novylooptover.blogspot.com
Blijf maar lekker in de US.
op 31 May 2011 om 5:38 PM
http://www.johanenfrancis.punt.nl
Nou. Lastig! Ik zie hier heel wat voors en tegens in de reacties, en wat denk ik wel waar is dat wat je in de USA mist aan Nederland, je ongetwijfeld in Nederland weer aan de USA zal gaan missen. Je verandert qua persoon en in je doen en laten, door de jaren in het buitenland.
Ik weet nog dat toen ik ging een collega die jaren in de USA had gewoond tegen me zei: je raakt je wortels kwijt als je in het buitenland woont. En dat is ook zo. Want hoe leuk het ook is in NL als je er voor de vakantie bent, het is toch niet meer echt je landje. Juist omdat je zulke geweldige ervaringen op doet in een ander land.
Nu zal jullie dilemma vast niet alleen om het onderwijs van de kindjes gaan, maar is er geen Nederlandse school in Philly? Of misschien is het wat om een eigen plekje-appartementje-klusboerderijprojectje te kopen in NL, zodat je een vaste uitval basis hebt als je in NL bent. Jullie komen er vast uit, uit het dilemma.
Suerte & Saludos, Francis
op 31 May 2011 om 5:43 PM
http://www.johanenfrancis.punt.nl
Of kom lekker naar Spanje! Veel dichter bij de familie, geen tijdverschil, lekker eten, er zit hier een goede Nederlandse school, heel veel mooi weer enzovoort enzovoort.
op 31 May 2011 om 5:43 PM
beeb! waarom houden we die er niet gewoon in!
kobus, keesje en beeb. logisch toch…
ontopic;
jij bent volgens mij stiekum allang een amerikaanse.
op 31 May 2011 om 5:44 PM
poeh, lijkt mij inderdaad ook heel lastig!
Aan de ene kant is Amerika voor mij echt een droomland, zou er ook graag een paar jaar willen wonen, maar aan de andere kant realiseer ik me dat ik het waarschijnlijk ook allemaal idealiseer.
Er is hier al veel gezegd, denk dat ze gelijk hebben in het feit dat je NL mss wel mooier voorstelt dan het daadwerkelijk is en dat je moet bedenken waarom je er ooit bent weggegaan en of je daar spijt van hebt.
Gezondheidszorg en vakantiedagen in NL is iets waar weinig andere landen tegenop kunnen, maar schoolsysteem, vrijheid en ruimte is in Amerika toch echt geweldig!
Weet ook niet hoe het zit met je opgebouwde pensioenrechten in NL, als je een paar jaar in het buitenland gewoond hebt, maar dat zul je vast op een rijtje hebben.
kun je niet er nog een paar jaar aan vastplakken en er dan nog eens over denken? Het lijkt me voor de kids toch ook een meerwaarde om eerst een paar jaar in het buitenland gewoond te hebben? Als je nu terugkomt, weten ze er later helemaal niks meer van, lijkt me.
Heel veel sterkte, ik weet wat het is om met zo’n dillema te worstelen, ben nu ook in een fase waarin ik een aantal belangrijke besluiten moet gaan nemen die bepalend zijn voor de toekomst.
op 31 May 2011 om 8:08 PM
http://www.kobusenco.com
@Manon, ik ben daar ook best bang voor, dat niet meer kunnen wennen…
@Toaske, dat is zeker waar, home is where the heart is. En wat dat betreft zullen we ons ook best thuis voelen, waar dat ook is.
@Wondelgijn, Nijmegen is ook zo leuk, he?
@Ymkje, voor ons is de enige echte reden het sociale stelsel. Meer vrije dagen, ouderschapsverlof, part-time kunnen werken, dat zijn dingen die ik het meeste mis.
@Tijmen, ja, je verwoordt echt precies hoe het voelt, en hoe het waarschijnlijk inderdaad ook zal zijn.
@Marjon, ooit toen we dit besloten, was het voor twee jaar en hadden we geen kinderen. En we hebben allebei al eerder in het buitenland gewoond. We hebben nu meer het idee dat we een ‘definitieve’ beslissing moeten nemen, vooral voor de kids.
@Nynke, wat interessant om jouw verhaal te lezen. En zo gek, ik denk juist dat als wij geen kinderen hadden, we nooit zouden nadenken over teruggaan.
Vooral, zoals ik bij Ymkje ook zei, het sociale zorgstelsel en de mogelijkheid om zorg voor kinderen en werk te combineren zijn voor ons redenen om na te denken over teruggaan. En natuurlijk het feit dat wij helemaal alleen hier wonen en dus geen familie in de buurt hebben.
@Nicolet, nee we hebben nog niets besloten, hoor. En hoe langer we kunnen wachten, hoe beter!
@Marielle, haha, ach ja, die nieuwe baan van mij, dat kwam heel erg onverwacht, helemaal in combinatie met een zwangerschap en de carriere van man. Ik werk full-time en ik weet niet of dat straks nog wel, op een enigzins fijne manier, te combineren is met ons steeds groter wordende gezin.
@Mona, tsja, dat is iets wat ik dus ook steeds denk.
@Plofje, alle adviezen zijn fijn. Want het is gewoon leuk om te lezen hoe iedereen er over denkt. Blijven dus, zeg jij.
@Dixiechick, haha, ja parkeren. Op zaterdag bij de supermarkt. Verschrikkelijk!
Belangrijkste reden voor mij is toch echt, zoals ik al schreef, het kunnen combineren van zorg, vrije tijd en werken. Want dat is hier echt wel heel wat moeilijker dan in Nederland.
@Barreltje, ik probeer het.
@MaMarije, je kaart precies de dingen aan waar ik over twijfel. Want dat het hier gaaf is, staat buiten kijf.
@Novy, zeg reislustige meiske, kom jij me dan eens bezoeken?
@Francis, nee helaas geen Nederlandse school hier. Daarvoor moeten we naar Washington DC en dat is echt te ver rijden. En Spanje, dat vind ik dus best een optie. Alleen die taal he, dat wordt ff een probleem.
@gewebkijk, haha, joh je moest eens weten hoe niet-Amerikaans ik word beschouwd op mijn werk. Ik, met mijn grote mond.
En beeb, is dat niet wat zielig als ik nog een tiental jaar blijf loggen?
@Coralie, nou een paar jaar er aan vast plakken, dat is zeker iets wat we meteen zouden doen. Ik hoef de komende jaren nog niet zo nodig terug. Helaas spelen er ook nog wat praktische andere zaken…
En zeg, je bent nog steeds van harte welkom hoor, in oktober!
op 31 May 2011 om 8:55 PM
Ik kan me niet meer herinneren of ik ooit gereageerd heb op je blog? Maar ik lees wel al heel lang mee.
Ik woon zelf sinds 4 jaar in Canada, en ik vroeg me af hoe je je voelt wanneer je voor vakantie terug bent in Nederland? Ik voel me er namelijk niet meer thuis. De directheid waarvan ik hier in Canada altijd zo hoog opgaf, vond ik plotseling “abrasive” (Nederlands?), geef mij de vriendelijke Canadezen (Noord-Amerikanen) maar. Heel veel kleine dingetjes zaten me dwars zoals omver geduwd worden bij het uit de trein stappen omdat er al 5 mensen zich naar binnen aan het proppen waren zonder eerst mensen uit te laten stappen, of in de supermarkt, er ging een extra kassa open en direct renden er 3 mensen naartoe, waar hier dan op je schouder wordt getikt “I think you were next?”.
En waar ik ook grote moeite mee had was het ruimtegebrek, binnen 2 dagen voelde ik me gestresst en mistte ik de weidsheid van hier.
Heb jij daar ook last van als je terug gaat of voelt het nog steeds als thuiskomen?
Ik denk dat je nooit meer “gewoon” Nederlander kunt worden als je eenmaal ergens anders hebt gewoond, dus als je naar Nederland terug gaat, zul je de VS waarschijnlijk missen. En je moet na een emigratie meteen een aantal stappen terug doen, baan zoeken, misschien niet direct een koophuis etc.
Voor mijzelf, ik denk er ook vaak over na, zou de enige reden om terug te gaan iets vreselijks moeten zijn zoals ziekte van een van mijn ouders. Ik denk daar liever niet over na want het lijkt me echt verschrikkelijk om dan zover weg te zijn.
Nou ja, aan mijn reactie heb je ook niks. Moeilijke keuze en ik hoop dat je er uit komt.
Overigens, de vakantiedagen vallen toch wel mee of niet? Hebben jullie geen Statutory Holidays in de VS?
op 31 May 2011 om 8:58 PM
PS. Ik denk dat het misschien wel mogelijk is part time te werken bij andere instellingen/bedrijven?
Bij mijn vorige baan was het absoluut niet mogelijk maar bij de accounting firm waar ik nu werk (KPMG), wel. Er is daar vanalles mogelijk, mensen die de hele zomer unpaid vrijnemen, mensen die voor examens willen studeren en vrij nemen, mensen die 3 dagen per week werken, etc.
Dus ook al is het niet zoveel voorkomend als in Nederland, het kan vaak wel, en je hebt een stabiele baan van waaruit je op je gemak zou kunnen zoeken, toch?
op 1 June 2011 om 2:32 AM
Hoe mooi Nijmegen ook is (weet ik uit ervaring) zou ik in de US blijven!!!!
Zeker als het alleen voor de kinderen is, ik heb zelf ook een aantal jaren in het buitenland gewoont. En ik vond het vreselijk om terug te komen. Die Nederlandse mentaliteit is echt erg!
Gewoon een paar gladiolen in je tuin zetten, en genieten van jullie Milkmansion!!
Groetjes, Babette.
op 1 June 2011 om 9:29 AM
http://kobusenco.com
@Romy, volgens mij reageerde je hier weleens eerder, misschien toen Keesje was geboren?
Ik herken echt heel veel van wat je schrijft, inderdaad dat voordringen, en het gebrek aan ruimte, en ook, precies zoals jij schrijft het ‘onbeschofte’ van Nederlanders.
Maar ik denk dus inderdaad ook na over mijn ouders, en wat als er iets gebeurt…
Bij mijn huidige baan is helemaal niets mogelijk met betrekking tot part-time werken en ook het gebrek aan vrije dagen en het korte zwangerschapsverlof ed begint me echt op te breken. Wat dat betreft kan ik beter een baby krijgen in Canada!
@Babette, tsja, die mentaliteit is inderdaad echt anders. En zo’n mooi huis als we hier hebben, dat zit er in Nederland inderdaad niet in…
op 1 June 2011 om 1:50 PM
@Cisca: Dan nu nog even mijn ding of hoe je het noemen wilt. Ik denk dat wat je ook kiest je altijd zult blijven twijfelen/heimwee zult houden. Want Nederland is ook zo ideaal niet als het nu lijkt. Ok parttime werken kan hier, maar je moet het allemaal wel geregelgd zien te krijgen met opvang. (enorme wachtlijsten). Zorgstelsel wordt hiet ook steeds duurder. Voor je pensioen moet je ook steeds meer zelf bijsparen. Maar je ouders/familie/vrienden zijn hier. Maar als je hier bent, zul je ook dit soort gevoelens weer hebben over Amerika denk ik. Zijn er in Amerika helemaal geen banen waar parttime mogelijk is? En kun jij na een managersfunctie die je nu hebt, terug naar een parttime baan met bijbehorende rol? Of wil je toch wel een baan op niveau houden? Ik zou hier echt niet weg willen zeker niet, maar ik weet wel dat hier ook genoeg is wat soms best lastig is. Succes met de keuze
op 1 June 2011 om 4:14 PM
http://www.evelynraaskalt.blogspot.com
Je bent al een heel eind op de goede weg qua overwegingen. Ik kan je niet adviseren, alleen dit zeggen:
Je kunt beter spijt hebben van iets wat je hebt gedaan dan van iets dat je hebt gelaten.
(Kun je ook alle kantne mee op, ghehehe. Anyway: Veel succes!!)
op 1 June 2011 om 6:16 PM
http://rapunzeltje.blogspot.com
Oh meid, ik wens je enorm veel wijsheid/sterkte/gevoel bij deze beslissing.
Ik hoop dat jullie er als gezin uit kunnen komen.
Achter deze leuke log voel ik een knoop in mijn innerste….dit is niet eenvoudig lieffie. Ik hoop niet dat je het me kwalijk neemt: ik ben enorm blij dat ik niet voor zo’n dilemma sta. Neig je al naar een bepaalde kant?
op 1 June 2011 om 6:33 PM
@ Romy,
Wij wonen ruim 8 jaar in Canada en ik dacht,als Ciska nu in Canada komt wonen,kunnen wij mss wel oppassen als ze naar de Hema wil,toch? Hier is het best goed hoor en niet zo ver als Holland.
Ik ben na 2 dagen Holland al aan de prairies aan het denken.
Je bent welkom hoor!
Groet, Wilma
op 1 June 2011 om 8:34 PM
http://www.kobusenco.com
@Nicolet, ik probeer Nederland inderdaad niet te romantiseren, want je hebt groot gelijk met de nadelen die je opnoemt.
@Evelyn, haha, dat is zooo mijn motto. Daarom doe ik ook altijd alles. Want inderdaad, beter iets gedaan, dan iets gelaten!
@Rapunzeltje, haha, jij prikt ook zo door mijn nonchalante stijl heen. Want inderdaad, het is natuurlijk hardstikke moeilijk. En nee, we neigen echt nog naar niets. Dat maakt het zo raar, normaal heb ik eigenlijk wel een gevoel of idee, maar nu… Voor- en nadelen, ik zie ze allebei zo goed.
@Wilma, laat ik nu net nog op zoek zijn naar een paar goede oppassen. En daar hoef ik dus niet naar NL toe, begrijp ik.
op 2 June 2011 om 3:07 AM
http://www.scrapothekerin.blogspot.com
Pfff ik heb er vannacht (ja) nog eens over nagedacht. Voor ons zou NL geen optie (meer) zijn. Vakantie in NL vind ik leuk, maar dan ga ik ook leuke dingen doen en fijne mensen bezoeken. Ja, ik woon natuurlijk al 30 jaar in Zwitserland en in die tijd is NL enorm veranderd. Ik word misselijk van onbeschofte kinderen en van al de rommel op straat. Ik kan hier de deur gewoon open laten en de fiets hoeft niet op slot. Hier is ook veel meer ruimte- op straat, in de bossen, in de bergen ……
Nederland is en blijft mijn geboorteland maar mijn hart woont in Zwitserland. Ik heb een groot deel van mijn schooltijd in NL gewoond – onze kinderen gingen hier naar school en ik vind het Zwitserse schoolsysteem geweldig.
Het is zéker een moeilijke beslissing al lijkt bij jou altijd alles so leuk, gezellig en hupsakee-daar-gaan-we …
Veel wijsheid en géén slapeloze nachten!!!
op 2 June 2011 om 3:13 AM
http://doorgaatervoor.punt.nl
Alles is al gezegd denk ik.. Ik weet dat wij nooit spijt hebben gehad van onze repatriering, maar dat het nog steeds kriebelt om weer weg te gaan. En ik denk ook dat het gaat gebeuren, als de jongens wat ouder zijn.
Sterkte Cis, geen gemakkelijke beslissing.
op 2 June 2011 om 6:02 AM
Newsflash! Waar je ook voor kiest je zal denk ik altijd in twee werelden blijven leven. De realiteis is dus dat je altijd het Hema of Target vraagstuk bij je draagt. Weet er alles van……
Het part-time verrhaal vond ik ook knap lastig. Weet je trouwens dat als je dan een part-time baan vindt, je nog minder vrije dagen krijgt
Dus heb ik mijn eigen part-time baantje maar gecreeerd. Wellicht is dat ook iets voor jou? Wordt consultant en werk alleen op ma wo vrij. Lekker puh! Gewoon doen!
En ik ben het wel met 1 van je vorige berichten makers eens, nooit deze beslissing nemen met zwangerschaps hormonen in je lijf
Sterkte met het Hema/Target complex….. Zullen we een praatgroep beginnen?
op 2 June 2011 om 6:26 AM
http://prutsen.wordpress.com
Goh, dat is inderdaad geen gemakkelijke beslissing. Je kan alle rationele voor- en nadelen van beide keuzes wel op een rijtje zetten, maar uiteindelijk is het je ‘buikgevoel’ dat je moet volgen. Veel succes bij deze moeilijke keuze.
op 2 June 2011 om 7:58 AM
http://www.bagelsenspekkoek.wordpress.com
Poeh, als je allebei de landen ziet zitten is het lastig hoor.
Test: Als je denkt aan waar je dit jaar kerst viert, wat komt er dan als eerste bij je op?
op 2 June 2011 om 9:51 AM
Duh, Nijmegen! waar anders? ben een geboren en getogen Nimweegse, kei gesellig!
ik lees al een tijdje met plezier mee, en als het dan om Nijmegen gaat, ja dan kan ik mijn mond natuurlijk niet houden…;)
wij wonen nu (nog) in het meestal geweldige amsterdam, maar gaan zodra Zoon naar de kleuterklas moet zeker verkassen naar een fijn huisje in Ooij, Beek of toch Oost… gewoon, omdat het er gewoon is. dat je op de fiets naar school kan. en dat er een oma woont, en een opa. en een tante. als Zoon en eventuele latere offspring dan wat groter zijn gaan we weer avontuurlijk doen, maar voor nu, heerlijk ‘gewoon’…
succes met kiezen!
groeten uit Amsterdam, Sarah.
op 2 June 2011 om 10:05 AM
http://mamarije.blogspot.com
Ja. Nog een keertje dus.
Eigenlijk hè, eigenlijk zou ik best wel in de USA wilen wonen en werken. Vorig jaar hebben we er (heel even, maar toch) serieus over nagedacht toen we in de buurt van Salt Lake een vacature vonden voor huisgenoot en ook nog eens een leuke buurt.
Maar toen kochten we ‘opeens’ een huis in nl en was het hele zullen-we-eens-emigreren-idee weer van de baan. En toch… Blijft het afentoe kriebelen. Vooral vanwege ruimte en alle hierboven genoemde ‘attitude-dingetjes’ van dé nederlander, precies die dingen waar ik me aan erger als ik weer terug in nl ben na een vakantie.
Maar, wat me een groot nadeel lijkt aan in de USA blijven, is dat je min of meer ‘verplicht’ bent iedere vakantie naar nl te gaan om familie en vrienden te bezoeken. Of dat mensen dat verwachten van je. Terwijl bijv. 3 weken camperen in de USA ook vakantie zou kunnen zijn.
Mijn vraag: heb je dan eigenlijk nog wel ‘vakantie’, zoals je zou hebben als je alle familie onder ‘handbereik’ hebt? Want het
aantal vakantiedagen in de USA is volgens mij niet waanzinnig hoog,
toch? Of zie ik nou nadelen die er helemaal niet zijn?
Ingewikkeld hoor, deze keuzes. Want Kobus gaat natuurlijk over niet al te lange tijd naar school. En dan ben je nog dieper geworteld in de Amerikaanse samenleving. Tenminste, zo voelt dat bij mij. Sinds D naar school is, bouwde ik nog meer en andere sociale contacten op. Een nieuwe fase, zeg maar. Maar ook dat is vast heel leuk in de USA…
op 2 June 2011 om 2:21 PM
http://www.bagelsenspekkoek.wordpress.com
@MaMarije, inderdaad vind ik dat wel een nadeel dat er toch van je verwacht wordt minstens een keer per jaar naar Nederland te komen. Wij hebben gelukkig niet dat gedoe met werk en vakantiedagen maar ik zou ook graag een paar jaar over willen slaan want het kost ook steeds weer zoveel.
op 3 June 2011 om 1:01 AM
@MaMarije @Bibi hier ook familie in het buitenland (Canada). Maar die kwamen/komen zeker niet elk jaar hier. Was volgens mij ook van beide geen verplichting toe. Om de 3 a 4 jaar kwam er meestal wel iemand hier. Meestal ging er van onze helft wel iemand van daar heen, vaak mijn opa maar ook soms wij of 1 van mijn tantes. En ikheb nog nooit iemand horen klagen of jammeren (ook niet toen wij en mijn neefjes/nichtjes klein waren) dat we elkaar niet vaak genoeg zagen.
op 6 June 2011 om 3:15 AM
http://www.familiewils.blogspot.com
Hoi cisca,
Hier nog zo’n stiekeme lezer….. maar nu wilde ik toch even reageren. Wij hebben 3 jaar in de US gewoond in de buurt van Washington DC met een dochter van toen 4 jaar. Ze was 7 toen we teruggingen. Niet naar NL maar deze keer naar Belgie. Inmiddels wonen we hier alweer ruim 2 jaar maar denken we toch nog altijd met weemoed terug aan onze tijd in Amerika. Vooral het eerste jaar was erg moeilijk en hadden we veel last van een soort van heimwee. Want ja, hoe kan je nou eigenlijk heimwee hebben naar iets wat je maar 3 jaar hebt meegemaakt. Maar alles slijt natuurlijk alhoewel helemaal weg gaat het nooit.
Misschien is het handiger (beter?) om nog even te wachten tot de kinderen wat groter zijn alvorens terug te keren naar Nederland. Als je dat nu doet herinneren ze zich later er niets meer van en ook hun Engels is dan helemaal weg. Mijn dochter spreek nog redelijk Engels maar veel is er ook alweer weggezakt. Je hoeft echt deze beslissing niet te nemen voordat de kinderen naar school gaan (als dat tenminste de reden is), mijn ervaring is dat ze dat Nederlands zo makkelijk weer oppakken als ze hier weer zijn. Die van ons kwam in 2nd grade en sprak Nederlands met een zwaar accent en kon geen WOORD lezen of schrijven in het Nederlands. Na 6 maanden had ze alle achterstand ingelopen en inmiddels praat ze met een Vlaamse tongval
Succes in ieder geval met de beslissing.
op 6 June 2011 om 6:54 AM
Mijn gevoel zegt, dat als je zo twijfelt je “gewoon” in de VS moet blijven. Ik denk dat Nederland veel harder aan je zou trekken als je echt terug zou willen….maar ja, da’s mijn mening
op 6 June 2011 om 6:54 AM
http://dijkstradenkt.web-log.nl
Ha Ciska,
Ik wilde al een hele tijd reageren maar had wat computergedoe waardoor het niet lukte.
Wij zijn vorig jaar juli terugverhuisd naar NL en dit eerste jaar is me niet meegevallen. Het is dat we ons dat vooraf hebben gerealiseerd, anders was de teleurstelling wel heel groot geweest. Ik heb Denemarken soms vreselijk gemist en me erg verloren gevoeld. Er staat geen welkomscomité klaar, het kost veel energie om weer een leven op te bouwen. Dat moet het je waard zijn en wij besloten dat dat het ons zou zijn. Maar in de eerste maanden moest ik mezelf dat constant blijven vertellen, anders was ik teruggegaan naar mijn fijne eiland in Denemarken.
Als je eenmaal in het buitenland hebt gewoond, zet je de deur open voor heimwee, dat is gewoon zo.
Misschien nog een tip waar je wat aan hebt: een gesprek met emigratiecoach Saskia Zimmerman (google: emigratiecoach) om wat dingen op een rijtje te zetten. Al heb je dat rijtje voor jezelf al gemaakt:-)
Veel wijsheid gewenst!
op 6 June 2011 om 9:45 AM
http://lienke.wordpress.com
Goh, das een moeilijke… Ik duim mee dat je buikgevoel jullie in de juiste richting stuurt!!
op 6 June 2011 om 2:30 PM
Pfff…. moeilijke keus?? Nederland natuurlijk! Ik zal je maar ff helpen Highbrow, want zo wordt het dus helemaal nix met die beslissing van je.
En dan wel in die leuke nieuwbouw villaatjes hier pas achter MIJN huis! Heb je oppas in de buurt (Lucas dus), vriendin om de hoek (ik dus) en drie allerliefste vriendjes voor je kids. Geloof me: de Strijpkade en de Tomatenlaan zijn best COOL. (en we hebben ook heel veel kleine eendjes, meerkoetjes en zwaantjes in de buurt, om dit laatste overtreffende argument ook nog ff in te zetten). XXX
op 6 June 2011 om 8:29 PM
http://kobusenco.com
@Ellen, mijn leven is natuurlijk ook heel gezellig, leuk en hupsakee-daar-gaan-we. maar hopelijk blijft dat altijd zo, ongeacht waar we wonen.
@Door, volgens mij is onze situatie heel erg vergelijkbaar met die van jullie toendertijd. Maar nooit spijt gehad dus?
@Petra, ha, mijn eigen consultancy bedrijfje… Wie weet! en verder heb je natuurlijk volledig gelijk. Die twijfel en heimwee zal altijd blijven, dan wel naar NL, dan wel naar de VS.
@Prutsen, ik vind het echt moeilijk en heb nog niet echt een buikgevoel. Wie weet komt dat nog!
@Bibi, hmm, interessante vraag. Mijn eerste ingeving is toch Nederland…
@Sarah, bedankt voor je leuke reactie! Wie weet kom ik dan nog eens tegen in Nijmegen.
@MaMarije, ik zal het al als reactie op je vorige reactie, maar je kaart precies datgene aan waar wij over nadenken. Weinig vakantiedagen, altijd naar Nederland, omdat we dat echt willen, maar inderdaad, dat voelt niet als vakantie. En gewoon naar de camping in Italie of Frankrijk, dat lijkt me best wel eens leuk!
Maar dan die ruimte en de gastvrijheid hier, dat is ook weer zo fijn…
@Bibi, wij gaan ook elk jaar. Omdat we willen, en omdat het goed is voor de kinderen, maar ik zou ook weleens een paar jaar willen overslaan.
@Nicolet, ik vind het toch wel belangrijk voor de kids dat ze eens per jaar in Nederland komen, en opa en oma en hun nichtjes en neefjes kunnen zien. Maar ja, of dat haalbaar is elk jaar, zowel financieel als praktisch, is maar de vraag.
@Sylvia, wat leuk, jullie hebben dus voor een soortgelijke beslissing gestaan. Bedankt voor je advies. Want soms denk ik inderdaad dat we moeten besluiten voor de kids naar school gaan, maar ik kan me echt iets voorstellen bij wat je zegt. Daarnaast is Kobus ook een behoorlijk makkelijk meisje, dus dat scheelt ook nog eens, denk ik.
@Jenni, hmm, dat is ook wel weer waar natuurlijk.
@Yvonne, bedankt voor je reactie, ik denk inderdaad ook dat ik altijd heimwee zal houden naar ieder land. En ik geloof ook best dat de eerste jaren niet het makkelijkst zullen zijn.
@Lienke, ik duim ook!
@Iefje, haha. Nou die meerkoetjes en zwaantjes, die doen het ‘m!
op 6 June 2011 om 8:30 PM
http://kobusenco.com
En bedankt allemaal voor de lieve, leuke en interessante reacties. We hebben genoeg om over na te denken!
op 7 June 2011 om 5:09 PM
@ Ciska, bon plan, dan doen we een koffie bij, even denken, Hema natuurlijk. en iedereen zegt daar nog steeds kei, dus tof weet ik niet zo, maar kei is het helemaal. wellicht vast adapteren in taaleducatie van de kinderen, dan is integreren zo gepiept..;) succes met kiezen! Sarah.
op 8 June 2011 om 8:46 AM
http://kobusenco.com
@Sarah, haha, ik zeg nog steeds wel eens kei, tot verdriet van de melkboer, die dat dus echt geen normaal woord vindt…
op 8 June 2011 om 11:13 AM
@Ciska, mijn Drentse maar vindt zichzelf amsterdamse man schudt ook altijd medelijdend zijn hoofd als ik een weekendje zachte g en kei’en achter de rug heb. hij heeft dan liever niet dat ik al te veel praat, tot het weer weggesleten is. wat is dat toch met die mannen he? ze snappen niet hoe kei cool kei eigenlijk is. en NEC. snaptie ook niks van. tja. ik kan niet wachten tot Zoon voor het eerst KEI Gaaf NEC zegt. gnagna.
op 8 June 2011 om 2:42 PM
Klopt! Ik heb 8 weken vakantie. Ben dan wel semi-ambtenaar en de helft is zelfopgebouwde ADV, maar toch.