Zomercreatie drie.
Voor de jongste man des huizes dus.
Een broekje volgens een patroon uit Weekend Sewing.

Het was mijn tweede creatie uit dit boek, na de kimono voor de baby van vriendin E.
En ik kan alleen maar zeggen, ‘gaat dit allen maken!’
Het is een snel, makkelijk, leuk projectje. Binnen twee uur was ik klaar.

Helaas heb ik nog geen foto van het mannetje in de broek.
De eerste keer dat hij het broekje aan had, scheet hij hem van puur genot en geluk binnen een uur namelijk helemaal vol.

En als ik nu morgen nog een paar vrije uurtjes vind…

Ik ben er bijna klaar voor.
Nog één dagje en dan hebben we een hele week vakantie!

Creatie nummer twee is eigenlijk twee creaties.

Twee Farbenmix Brooklyn tanktopjes.
Een leuk snel projectje.
Instant gratification noemen ze dat hier.

Ik worstel wel wat.
Met bijvoorbeeld de maatgeving van Farbenmix patronen.
Voor Kobus’ lijfje zijn de patronen aan de onderkant echt veel te kort, maar verder juist iets te wijd.
En, ik worstel ook best wat met het naaien met tricot.
Vooral het krijgen van mooie gladde zomen aan de onderkant is een uitdaging. Ik heb helaas een heel eenvoudige naaimachine waar geen tweelingnaald op past, en ook met mijn lockmachine heb ik nog niet een goede manier gevonden. Iemand nog tips?

Maar, ik eindig met min of meer dezelfde woorden als gister.
Kobus vindt beide topjes helemaal geweldig, dus ik ben blij.

‘Mooie bloemetjes en stipjes op mijn jurk, hè mam?’

Ok.
Ik geef het niet graag toe, maar u heeft natuurlijk helemaal gelijk.
Het is een fruitig en fleurig jurkje, en bovendien gaat het er vooral ook om dat Kobus hem mooi vindt.
Net voor het slapen gaan, deden we even een hilarische, gek doen in je nieuwe jurk, fotosessie.

Zij is er blij mee, dus ik natuurlijk ook.

Tot morgen!
Voor een logje over zelfgemaakte zomercreatie nummer twee.

Ja.
Drie zomerse creaties dus.
Want onervaren moeder als ik ben, dacht ik stiekem dat Kobus nog best wat kleertjes aankon van vorige zomer.
Tss.
Tuurlijk niet.
Het meiske groeit de spuigaten uit.
Tijdens onze provisorische huis-, tuin-, en keuken meting kwam ze van de week uit op 96 centimeter.

Al tijden wilde ik graag the Tea Party Dress van Oliver + S maken.
Maar, een echte gierige Hollander koopt natuurlijk geen patronen van 15 dollar en 95 cent.

En toen ging ik ineens toch overstag.
Nou ja, niet ineens, ik bestelde online wat stofjes en wanneer de totale bestelling meer dan 100 dollar was, hoefde er geen verzendkosten betaald te worden, en toen riep dat patroon ineens mijn naam.

Ik koos dezelfde stofjes als voor het etuitje van Nicolet.
Hi Nicolet, heb je ‘m al?
Alleen, helaas vind ik uiteindelijk de stofkeuze niet zo leuk als toen ik het in gedachten had. Het geheel is een beetje te bont ofzo.

Het jurkje is verder prima gelukt, het patroon vind ik ook echt een aanrader, maar ik ben er gewoon niet heel blij mee.
En dat is dan wel weer balen.
Grrr.
Ik blijf een vrouw, hè.
En veel, dan wel alle, vrouwen houden van klagen.
Ik dus ook.

Dit weekend leerde ik weer van alles dat ik graag met u wil delen.

Zo hadden we zaterdagavond zomaar een oppas.
Echt, zomaar.
We hadden helemaal geen plannen.
Geen jubileum te vieren, geen feestje of verjaardag waar we moesten zijn.
Het was gewoon een normale zaterdagavond in maart.
Zo’n avond waarop mensen uit eten gaan, naar de film of een concert, of, helemaal ruig, in de kroeg een biertje gaan drinken dan wel gaan dansen tot vier uur in de ochtend.
Zo’n avond waarop de gemiddelde ouder met jonge kinderen om tien uur in bed ligt, om bij te slapen van een drukke week, en omdat de kinderen altijd juist op zondagochtend om zeven uur vrolijk bij je in bed willen komen spelen, dan wel springen, boekjes lezen, ravotten, of koude voetjes aan je lijf willen opwarmen.

Maar.
Wij hadden dus een oppas!
Zomaar.
En zo kwam het, dat we naar de film toogden.
The Adjustment Bureau, om precies te zijn.
Vorig jaar in juni, toen ik er naar snakte om Keesje in real life te zien, zagen we een voorstukje.
Ik logde er zelfs over. Toen.
Nu draaide hij eindelijk in de bioscoop.
En wat helemaal verbazingwekkend was.
Naast de bioscoop zat een kroeg.
Met Belgisch bier en sjieke kaasplankjes.
Echt, ik wist niet wat me overkwam.

De moraal van dit verhaal?
Mocht u kinderen hebben, huurt een oppas, en gaat the Adjustment Bureau zien. Met een biertje en een kaasplankje toe.
En mocht u geen kinderen hebben, gaat dan vooral ook the Adjustment Bureau zien. Met een biertje, of acht, en een kaasplankje toe.

Verder leerde ik dit weekend vooral alles over zomerkleren voor de kids naaien, zomerkleren voor de kids kopen, koffers zo efficiënt mogelijk inpakken, en wat dies meer zij.
Maar daarover van de week meer.

Zojuist aten we afhaalpizza.

Verantwoorde goede moeder als ik ben, liep ik in mijn hoofd even de schijf van vijf langs.
1) Groente en fruit.
Basilicum, tomaat, check.
2) Granen.
De bodem, check.
3) Zuivel.
Mozzarella, check.
4) Olie, vet.
Olijfolie, check.
5) Drinken.
Glaasje water erbij. Check.

Maar toch.
Toch voelde ik me stiekem wat schuldig.
Want van Amerikaans-Italiaans afhaalvoedsel, krijg ik natuurlijk geen blonde kindjes met mollige beentjes, en lekkere Hollands welvaren rode wangetjes.
Boerenkool moeten we eten.
Met jus. En Unox rookworst. En spekjes.
En griesmeel met bosvruchtensaus toe.

Toen keek ik op de doos.

Eat Well To Live Well?
Laat dat nu net mijn levensmotto zijn.
Nou, ok.
Ik heb nog een andere levensmotto.
Cisca heeft altijd gelijk. Maar dat wist u al.

Maar, Eat Well To Live Well betekent natuurlijk dat alles dat Dimeo Pizza Kitchen verkoopt heel gezond is. En dat mensen van lekker eten gelukkig worden, en daardoor langer leven.

En daarom bestel ik zo een tweede pizza en een cheesesteak met extra kaas.
Voor morgenochtend, bij het ontbijt.
En dan leef ik vast nog lang en gelukkig. En well.

Hoera, het is maart.
Maart, de maand waarin de lente begint.

Van het weekend vierden wij al het begin van de lente.
We konden zomaar even zonder jas naar buiten.

De eerste sla en spinazie zit in de grond, en binnen komen de watermeloen-, paprika- en tomaatplantjes al op.

Daar word ik best blij van.
Groeiende plantjes.
Ik ruik de belofte van zelfgemaakte melkboerentomatensoep.

Ook vandaag was het heerlijk.
Tijdens de lunchpauze sneakte ik even naar buiten. En ja hoor, alweer zónder jas!
Maar, vannacht en de komende dagen zakt de temperatuur weer flink onder het vriespunt.
En er komt van het weekend regen.
Veel regen.

Gelukkig maar.
Want hé zeg.
Ik ga wel over tien dagen op vakantie.
Naar de zon.
En dat is nu eenmaal een stuk leuker als het thuis koud, vies en nat is.