Dit weekend leerde ik weer van alles dat ik graag met u wil delen.

Zo hadden we zaterdagavond zomaar een oppas.
Echt, zomaar.
We hadden helemaal geen plannen.
Geen jubileum te vieren, geen feestje of verjaardag waar we moesten zijn.
Het was gewoon een normale zaterdagavond in maart.
Zo’n avond waarop mensen uit eten gaan, naar de film of een concert, of, helemaal ruig, in de kroeg een biertje gaan drinken dan wel gaan dansen tot vier uur in de ochtend.
Zo’n avond waarop de gemiddelde ouder met jonge kinderen om tien uur in bed ligt, om bij te slapen van een drukke week, en omdat de kinderen altijd juist op zondagochtend om zeven uur vrolijk bij je in bed willen komen spelen, dan wel springen, boekjes lezen, ravotten, of koude voetjes aan je lijf willen opwarmen.

Maar.
Wij hadden dus een oppas!
Zomaar.
En zo kwam het, dat we naar de film toogden.
The Adjustment Bureau, om precies te zijn.
Vorig jaar in juni, toen ik er naar snakte om Keesje in real life te zien, zagen we een voorstukje.
Ik logde er zelfs over. Toen.
Nu draaide hij eindelijk in de bioscoop.
En wat helemaal verbazingwekkend was.
Naast de bioscoop zat een kroeg.
Met Belgisch bier en sjieke kaasplankjes.
Echt, ik wist niet wat me overkwam.

De moraal van dit verhaal?
Mocht u kinderen hebben, huurt een oppas, en gaat the Adjustment Bureau zien. Met een biertje en een kaasplankje toe.
En mocht u geen kinderen hebben, gaat dan vooral ook the Adjustment Bureau zien. Met een biertje, of acht, en een kaasplankje toe.

Verder leerde ik dit weekend vooral alles over zomerkleren voor de kids naaien, zomerkleren voor de kids kopen, koffers zo efficiënt mogelijk inpakken, en wat dies meer zij.
Maar daarover van de week meer.