Kop met Keesje
 
Oct
04
2010
21:44

Tearjerker

Morgen ben je dertien weken.

Dertien weken.
Dat is pas 91 dagen, maar een leven zonder jou kan ik me niet meer voorstellen.

Morgenochtend pak ik je warme slaperige lijfje uit bed.
Ik knuffel je.
Ik ruik je.
Ik voed je.
Ik streel je haartjes, kriebel je zachte nekje, en kus je heerlijke bolle wangetjes.
Ik smelt, terwijl je voor de zoveelste keer je allergrootste lach lacht.
Speciaal voor mij.
Ik voel hem in het diepst van mijn buik, in mijn tenen, in mijn hart.
Ik voel jou.
Ik ben verliefd, wie had dat ooit gedacht?, en morgen ben ik nog verliefder dan vandaag.
Verliefd op mijn lieve, mooie, vrolijke kereltje.

Ik zou willen dat morgenochtend langer kon duren.
Ik zou willen dat we ons ergens in een coconnetje konden afsluiten van alles en iedereen.
Maar dat gaat niet.
De wereld roept. En bovendien, we zouden papa en Kobus te erg missen.

Morgenochtend na het voeden geef ik je aan papa. En ik ren dan, zonder omkijken, heel snel naar de auto, en rij naar mijn werk.
Want morgenochtend brengt papa jou voor het eerst naar de opvang.

Door Cisca in: Keesje |
  1. 1
    Margreet schreef

    Och. Ja. Hij gaat het best redden, dat weet je. En jij ook. Maar het is gewoon moeilijk. Succes.

  2. 2
    Janne schreef

    Succes! Hij heeft het vast reuze naar zijn zin!

  3. 3
    Sanderijn schreef

    Spannend, die eerste keer. En dan ineens weet je weer niet beter. Maar die momentjes ‘s morgens, dat herken ik. Met z’n tweetjes knuffelen, dat lachje dat je hem uit bed komt halen en dat laat zien dat hij jou ook zo heerlijk lief vindt… En dat elke dag meer verliefd zijn, dat houdt dus gewoon niet op heb ik gemerkt.

  4. 4
    Toaske schreef

    Het valt ook niet mee om zo’n klein frummeltje weg te moeten brengen. Je schrijft mooi over de liefde van een moeder voor haar kindje. Prachtig en herkenbaar!

  5. 5
    Door schreef

    Lief! Wat kun je happy zijn hè, met je nieuwe gezin?

  6. 6
    Anoesjka schreef

    Prachtig stukje Cis. En echt, je komt er doorheen. En wat zul je blij zijn als je dag erop zit en je hem weer in je armen kunt sluiten. Succes morgen!

  7. 7
    Maaike schreef

    Dat loslaten, dat doet pijn. Nu je het schrijft voel ik het weer. Terwijl het al ruim vier jaar geleden is dat ik mijn zoon naar het KdV bracht.

  8. 8
    Aukje schreef

    Ja, dat is vreselijk wennen, getsie. Sterkte!

  9. 9
    Nicoleke schreef

    Boehoehoehoe!!!

    ;)

    Mooi Cis. Wat je voor je kindje kunt voelen!

  10. 10
    Marielle schreef

    Tsjonge zeg, dat voel ik zelfs tot in het diepst van mijn tenen. *snirf, snotter, neemt een hap chocola*
    Sterkte meid. Je mannetje zal zich wel redden. En jij?

  11. 11
    Nicolet schreef

    Ik wenste je gisteren via twitter al sterkte. Bij deze nogmaals! Ik had het geluk destijds dat ik hem zelf kon weg brengen, zelf kon zien dat hij veilig in de handen van de lieve juf achterbleef. Vond ik wel heel fijn.

  12. 12
    Mammalien schreef

    Argh…. naar de opvang… het arme schaap. Of moet ik zeggen arme moeder, want die heeft er vast meer last van. Hij gaat er vast een hoop nieuwe vriendjes maken. En vriendinnetjes. Maar daarnaast zal hij zijn moeder voorlopig nog wel even nodig hebben (-; dus blijf lekker verliefd.

  13. 13
    Ri schreef

    Zucht. Mooi. Jij romantische ziel.

  14. 14
    Edje schreef

    Ahhh arme mama…..

  15. 15
    sanneke schreef

    Ach, Ciska… je kleine grote liefde uit handen moeten geven, dat valt niet mee. Jullie zullen beiden vast snel wennen, maar toch. Ik moet zeggen, ‘t was niet grappig, invalide zijn na Neeltje’s geboorte en maanden alleen maar een beetje op een stoel kunnen zitten of in mijn bed kunnen liggen, maar ‘t was wel met mijn hartje in mijn armen en dat heb ik als een groot geluk ervaren. Jij bent gezond, dus het leven roept je weer. Ik hoop dat je weer van je werk kan genieten en Keesje en Kobus als je thuis komt weer lekker in je armen kan sluiten.

  16. 16
    Baasbraal schreef

    Niet omkijken en dan in de auto een beetje grienen natuurlijk.. Nou, dat mag hoor! Het is niet zomaar iets om je kleine liefde achter te moeten laten om hem naar ‘vreemden’ te moeten brengen. Je went er aan, heus!

  17. 17
    inge schreef

    dertien weken.. helemaal niks natuurlijk hahaha maar o wat weet ik ‘t ook nog goed, hoe ik me voelde toen dievanmij dertien weken was. en veertien, vijftien, dat weken ding heb ik vrij lang volgehouden hahaha toen werden het maanden en nu zijn het (halve) jaren..
    zucht..
    ben zo blij dat ik ‘m destijds niet ‘uit handen hoefde te geven’, ik had het niet gekund. echt niet.
    sterkte meis!

  18. 18
    inge schreef

    waarom heb ik geen plaatje? #ot

  19. 19
    inge schreef

    ah. geregeld =)

  20. 20
    Myrna schreef

    Daarom brengt Manlief Mannetje dus altijd naar het KDV. Want zoals jij het beschrijft, dat gevoel heb ik nog steeds elke keer weer als Mannetje gebracht moet worden. Dat laat ik liever aan Manlief over (ik haal Mannetje liever op – veel leuker!).
    En ja, als het de allereerste keer is dat je kleine grote liefde gebracht moet worden, dan is dat nóg vele malen hartverscheurender. De prijs van een werkende moeder; helaas…

    Maar gelukkig is er altijd nog het weer thuiskomen :-)

  21. 21
    Cisca schreef

    @Nicolet en Myrna, ik vind wegbrengen dus ook verschrikkelijk, ik doe het alleen als de melkboer op reis is. Ophalen is inderdaad veel fijner!

  22. 22
    Zara schreef

    Ach lieverd, het komt goed hoor! En alle dagen en tijd die hij bij jou is en jij bij hem, ben je gewoon heerlijk tot over je oren verliefd… op je eigen kleine mooie ventje!

  23. 23
    prutsen schreef

    Jongens zijn toch anders dan meisjes hé. Daar word je echt verliefd op. Veel sterkte morgen.

  24. 24
    Soes schreef

    Bitter sweet… *slik*

  25. 25
    Birgit schreef

    Aaaaw klinkt echt als een enorm trotse moeder :-)

  26. 26
    Richtsje schreef

    Ik smelt van het eerste stuk, en inderdaad, ik krijg de griebels van het tweede stuk. Heftig hoor, die eerste keer wegbrengen!

  27. 27
    Tina schreef

    Dat is de eerste keer natuurlijk even slikken. Ik vind het een prachtig stukje. Ja, dat wordt niet gemakkelijk, maar uiteindelijk wenst het en komt het goed!

  28. 28
    Nicolet schreef

    @Myrna en Cisca: Ik vind het wegbrengen dus echt geen probleem. Hij gaat zo graag. Heeft ‘s ochtends geen tijd om te ontbijten, want hij wil gaan spelen. Dan daar ter plekke minstens 10 keer een kus, want mama kusje geve! En dan door zo’n pleer kinderen te worden uitgezwaaid met Dag mama! Want dan ineens zijn alle moeders mama, doet er niet toe van je echt de mama bent. Ik doe het graag 2 keer in de week en laat het ophalen over aan de Man.

  29. 29
    Kelly schreef

    Hoi Cisca,
    ik kwam op je blog via nicolekebolleke.punt.nl
    En dit is voor mij toch wel heel herkenbaar.. mooi!
    En wat heb je prachtige kids!
    Ons dochtertje is inmiddels zes maanden, de tijd gaat te snel!!
    Groetjes!

Reageer!

Origineel thema door TheBuckmaker.com | Aangepast thema door Lucas | Copyright 2009-2012 (©) Cisca