Hoe Kobus het levenslicht zag, deel 1
‘Eigenlijk is er nog maar één optie, u kunt morgen vier ounces (noot van de redactie 1: 4 ounces = 120 milliliter) castor oil (noot van de redactie 2: castoroil = wonderolie) nemen.’
We schrijven 12 september 2008, en ik ben zwanger.
Enorm ongelooflijk lang zwanger.
Ik ben zo dik als een hangbuikzwijn met twintig biggetjes in haar buik.
En ik heb het warm. Want het is al drie maanden lang zo’n dertig graden.
Twee dagen geleden heb ik voor het laatst gewerkt.
En op zich voel ik me nog best ok.
Maar toch.
Ik ben over tijd.
Ver over tijd.
Want ik ging toch echt voor een late augustus baby.
En het is nu 12 september.
De rekenwonders onder u begrijpen het al, dat klopt dus niet helemaal.
Het is vrijdagmiddag, en ik ben bij de verloskundige.
Doordat Kobus’ hoofdje erg laag ligt, kan ze me eigenlijk niet goed strippen.
En dan spreekt ze uit wat ik hoopte nooit te hoeven horen, op maandag moet ik naar het ziekenhuis.
Voor my worst nightmare. Een inleiding.
In de VS bevalt minder dan één procent van de vrouwen niet in het ziekenhuis.
Bevallingen worden vaak ingeleid en bijna dertig procent van de bevallingen eindigt in een keizersnede.
Thuisbevallen is hoogst ongebruikelijk, soms zelfs verboden, en, onder andere in mijn geval, vaak niet verzekerd.
Maar, wij wonen relatief dichtbij een geboortecentrum.
En vanaf het eerste moment dat ik het centrum binnenliep, wist ik dat ik daar wilde bevallen.
De drie mooiste slaapkamers die ik ooit zag, zijn namelijk de birthing suites van het centrum. De blauwe, gele en groene kamer. Kamers met grote twee persoonshemelbedden, mooie witte vitrages, en badkamers met een enorm jacuzzi.
En daarnaast sprak ook de hele filosofie van het centrum ons erg aan.
Maar ja.
Dat is allemaal leuk en aardig, maar dan moet het kind er dus wel uitkomen.
Want anders wordt het alsnog een kwestie van bevallen in het ziekenhuis.
En bevallen in het ziekenhuis, dat wilde ik dus niet.
En nu weet u, mijn trouwe lezers, het allang.
Ik krijg altijd alles wat ik wil.
Tenminste, van iedereen behalve de melkboer.
Die is zelden tot nooit onder de indruk van mijn intimidatie tactieken.
De verloskundige was dat denk ik wel.
Tenminste, als ik uitga van het feit, dat zij één van de raarste zinnen uitsprak die ik ooit had gehoord: ‘Eigenlijk is er nog maar één optie, u kunt morgen vier ounces castor oil nemen.’
op 9 June 2010 om 01:31
ja en dat hielp want op zaterdag 13-09-08 zag Kobus het levenslicht net als Zoon hier. Ik was niet zover overtijd als jij maar ook ernstig toe aan een bevalling. Ik moest helaas wel naar t ziekenhuis. Maar eenmaal daar verliep t goed en zou ik het bij een volgende zo weer doen indien nodig. En nu op naar deel 2
op 9 June 2010 om 02:26
http://doorgaatervoor.punt.nl
Je weet dus wat je te doen staat! Ik wilde juist wél in het ziekenhuis bevallen. En dat heb ik ook gedaan. Tot drie keer toe.
op 9 June 2010 om 02:59
http://www.wieisfloor.blogspot.com
oh ik ben nu heel erg benieuwd of dat geholpen heeft…..vertel vertel ik hang aan je lippen ben helemaal in to baby’s (zie mijn blog)
op 9 June 2010 om 03:02
http://nicolekebolleke.punt.nl
Klinkt eh… leuk.
op 9 June 2010 om 03:23
http://jelleke.punt.nl/
Oew, wonderolie. Achteraf heb ik spijt dat ik dat niet geprobeerd had. Had mij misschien een ritje zkhs kunnen besparen. Maar ik durde het niet aan.
Ben dus nu razendnieuwsgierig wat voor effect dit op jouw had.
op 9 June 2010 om 03:35
http://jeanetteshersenspinsels.blogspot.com/
Tja, 1 van mijn broers is ook geboren dankzij een fles wonderolie (mijn moeder had voor zijn geboorte al 7 kinderen eruit gewerkt, maar omdat haar dokter geen bevalling wilde doen met kerst of oud/nieuw werd mijn broer toen ‘opgewekt’ (dat was in 1956).
Ben benieuwd of jij die olie hebt geslikt, of dat Kobus er zo van schrok dat ze zich spontaan de volgende dag liet zien :0)
Dusssss, kom maar op met deel 2 :0)
op 9 June 2010 om 03:48
http://www.meesenlieve.com
Zeg, kom nog eens even snel bij mij langs voor je bevalt..online dan wel te verstaan…
op 9 June 2010 om 03:55
http://mamma-lien.blogspot.com/
En nu zit ik dus te shaken op mijn stoel van de spanning, want ik wil weten hoe dit afloopt. Eh, afgelopen is. Neit stiekum spontaan bevallen vandaag zodat we heel lang moeten wachten op het vervolg!
(gaat nu stiekum in het archief kijken wat daar staat…)
Trouwens, 12 sept is een mooie datum. Bij ons 4 en een half jaar terug in ieder geval wel!
op 9 June 2010 om 05:32
http://www.huizesteen.blogspot.com
En en en?? Hoe liep het af???
op 9 June 2010 om 07:39
http://www.toaske.web-log.nl
Wonderolie? Maar goed, het heeft geholpen volgens mij want Kobus is er uit gekomen.
op 9 June 2010 om 08:11
Dus jij hebt de castor oil al weer in huis gehaald?
op 9 June 2010 om 10:20
http://www.keklog.nl
=) zo blij dat Kleuter een week te vroeg was. vond het al zo lang duren, dat wachten na de magische 37 weken!!! deel II volgt dus nog. leuk. en dan hoe keesje deel I en II? =)
op 9 June 2010 om 15:51
http://www.quirijne.nl
Wat heb je dit weer leuk geschreven. En ik ben oh zo benieuwd hoe het afloopt!
op 9 June 2010 om 17:51
Nou aangezien Kobus een dag later het levenslicht zag en 1+1 nog altijd 2 is, heb ik zo’n vermoeden…
Of toch niet. Bij jou weet je volgens mij maar nooit
Dus kom maar op met deel II. En dan nog het liefst vóórdat Keesje geboren wordt.
op 10 June 2010 om 11:18
http://www.beukenootjes.blogspot.com
Wonderolie? Bij mij was het ananas, verse ananas (tien dagen over tijd bij derde kindje terwijl eerste 2 kinderen vier dagen voor de uitgerekende datum kwamen). Ananas en of het hielp? Ik kreeg een soort buikgriepachtige buikpijn, diarree en ja hoor, weeën! Mmmm toeval?
Dit is spannend bij jou!! Je hebt het leuk opgeschreven..ik kom gauw terug om te lezen hoe dit verder gaat…
Groet Roelien
op 11 June 2010 om 04:10
http://baasbraal.wordpress.com
Wonderolie werkt echt wel, hoor. Weet je wat ook helpt? Peterselie eten (in een gerecht of thee er van trekken)! Dat is vochtafdrijvend en het kind drijft mee…..
op 19 June 2010 om 17:34
http://www.kidsvaessen.punt.nl
Dan was het toch een super optie!