Thuis komen
Hoe langer ik in de VS woon, hoe vreemder het wordt.
Thuis komen.
Wanneer ik tegenwoordig naar Nederland reis, ga ik twee keer thuis weg en kom ik ook twee keer thuis aan.
Voor het geval u het niet meer snapt, zal ik het even uitleggen.
Het zit zo.
Zodra ik vanuit de lucht Nederland zie liggen, voel ik het al. Daar beneden ligt mijn thuis.
Deze keer zag ik de zee, de Deltawerken, weilanden, en boerderijen. Ze lagen er mooi bij in het vroege ochtendzonnetje.
Even later reed ik over de snelweg. En ik zag Nederlandse nummerborden en bewegwijzering. En koeien. En weilanden met dorpjes met kerktorens in de verte.
Nog wat later liep ik door Rotterdam. En ik zag honderden, of misschien wel duizenden, fietsende mensen. En vrouwen op laarzen. En ik at gebakken mosseltjes van de visboer, en liep door de Albert Heijn.
En diep van binnen stond de Nederlandse Cisca op. En ze fluisterde in mijn oor, “in dit land wil ik weer wonen, het is hier zo mooi, en gezellig. En hier hoor je thuis”.
Maar nu komt het vreemde.
Na twee weken Nederland en Italië wilde de Amerikaanse Cisca wel weer naar huis.
Naar de MilkMansion. En haar eigen bed. En de mooie tuin. En haar werk. Ook al slaap ik natuurlijk liever elke dag uit. En dat ik dan werk van 11 tot 2. Met een twee uur durende lunch. En Halloween, het lekkere eten, de ruimte, de bossen, en niet te vergeten de Indian Summer.
En na de terugvlucht reden we naar huis, en bij het binnenrijden van ons dorp dacht ik, “gelukkig, ik ben weer thuis.”
Raar hè?
Ik weet het.
Ik vind het zelf ook een beetje vreemd.
op 28 October 2009 om 22:04
Nee, helemaal niet zo vreemd. Je bent gewoon thuis op twee plaatsen.
Dat getouwtrek tussen gevoelens is soms moeilijk. Waar ben je nu echt thuis? Lang geleden praatte ik eens met een vrouw van Duitse komaf die ondanks dat ze al heel erg lang in de VS woonde, met haar gevoelens nog altijd tussen 2 landen zat. Het was iets waar ze nooit uitkwam. Ik heb me toen voorgenomen dat het ok was om op 2 plaatsen thuis te zijn, en me niet verplicht te voelen om te kiezen op welke plaats ik nu meer thuis was.
op 29 October 2009 om 00:34
http://www.nienuh.nl
Joh, ik heb het met twee plaatsen in Nederland. Mijn eigen huis obviously. Maar soms, als ik even niet goed nadenk, schrijf ik nog het adres/telefoonnummer van mijn oudershuis op, bij “mijn gegevens”.
Fijn toch, dat er meerdere plaatsen zijn waar je je thuis kunt voelen? Deze nederlandse wil wel erg graag weer naar huis trouwens
.
op 29 October 2009 om 02:21
http://nicolekebolleke.punt.nl
Ben blij dat je dat hebt?
Ik had dat ook in twee plaatsen in NL, zoals Nienuh.
Ik woonde in A’dam, vond het heerlijk om thuis te komen in Roermond, maar zodra ik A’dam binnenkwam met de trein, hoorde ik de begintune van Baantjer in mijn hoofd en was ik ook weer thuis…
op 29 October 2009 om 03:18
http://hoezoblont.blogspot.com/
Jij hebt ‘t in het groot, ik in het klein. Als ik het Gooi inrij en bij m’n moeder thuiskom dan kom ik ‘weer thuis’. Maar ook als ik de zee weer ruik en het strand zie dan weet ik ook ‘ik ben weer thuis’. Ik kan alleen dus even sneller heen-en-weer dan jou als ik het voel kriebelen.
op 29 October 2009 om 03:53
http://www.hutsefluts.punt.nl
Het is natuurlijk wel een soort van rijkdom, overal een thuis hebben!
op 29 October 2009 om 03:53
http://www.hutsefluts.punt.nl
Okee, was misschien mee rijkdom als je ook overal een huis zou hebben, maar toch.
op 29 October 2009 om 04:16
http://www.vanhotnaarher.com
Niks vreemd. Ik zie het als rijkdom als thuis meerdere plekken is. (Zie dat hutsefluts ongeveer hetzelfde schrijft. het moet dus wel waar zijn
). Mijn thuizen zijn Amsterdam, Sydney en Londen. Heerlijk toch? En het Groningen waar ik opgroeide is absoluut niet meer thuis. En dat geeft ook niet.
op 29 October 2009 om 04:18
http://novylooptover.blogspot.com
Nee, niet gek. En beter zo, dat je op twee plekken thuis bent, dan dat je je nergens echt thuis voelt.
op 29 October 2009 om 04:37
http://doorgaatervoor.punt.nl
Helemaal niet gek. Ik had het precies hetzelfde. was in beide landen heel gelukkig. Toen ik terug was op Curacao in 2007, na zoveel jaar, had ik weer dat gevoel van thuiskomen.
op 29 October 2009 om 04:57
http://www.ettepet.blogspot.com
Ik begrijp dat wel hoor. Ik had dat ook toen ik in Amerika woonde (en dat was maar 1 jaar). Jij hebt gewoon the best of 2 worlds!
ps ben je al aan m’n vlaggetjeslijn begonnen?
op 29 October 2009 om 05:07
http://geartsje.punt.nl
Eigenlijk ook wel leuk, toch?
Dat je gewoon twéé keer thuis komt.
op 29 October 2009 om 05:35
http://www.boyit.nl
Lijkt me wel gek om je op twee plekken thuis te voelen. Maar kan het ook goed begrijpen.
Gelukkig heb je de ‘luxe’ om te mogen/kunnen kiezen. En ook af en toe over te vliegen van thuis naar thuis
op 29 October 2009 om 05:36
http://natasjavertelt.blogspot.com
Da’s toch mooi? Dat je op twee plaatsen thuis bent, in plaats van op geen beide plaatsen.
op 29 October 2009 om 06:18
Fijn dat je twee thuizen hebt
* En wat schrijf je nu op mijn blog over dat Kobus loopt, rent, vliegt, etc.? Heb ik dat hier gemist? – Gaat zo even goed spitten in je blog… – *
op 29 October 2009 om 08:55
http://www.georgiathumbtack.blogspot.com
Ik vind het volledig herkenbaar hoor! Ik heb precies hetzelfe…het hoort er denk ik een beetje bij.
op 29 October 2009 om 09:24
http://ophetplatteland.blogspot.com
Ik voel me af en toe nog schuldig als ik tegen mijn ouders, familie of vrienden over thuis praat. Hier bedoel ik dan Ierland mee, want dat is waar ik nu woon, een leven heb. Alsof ik een of andere landverrader ben. Maar het went. En Nl is ook nog steeds gewoon mijn thuis.
op 29 October 2009 om 09:26
Ik heb dat met mijn ouderlijke thuis en mijn thuis hier bij Manlief. ‘t Is allebei mijn thuis en ik wil geen van beiden lang missen.
op 29 October 2009 om 09:38
http://simonatoetje.web-log.nl
Een typisch geval van een thuis en een thuis-thuis hebben. =D Binnenkort heb ik dat ook, een geweldige uitkomst meerdere thuizen! Al liggen mijn thuis en thuis-thuis dan op treinafstand van elkaar.
op 29 October 2009 om 10:02
http://www.honderdeendoelen.web-log.nl
Home is where the heart is zeggen Amerikanen toch? Jou hart is zowel Nederlands als Amerikaans, ik vind dat niet zo raar.
op 29 October 2009 om 10:38
http://limoentje.punt.nl
Alleen maar fijn toch? Dat je op twee plaatsen je thuis kunt voelen.
Lijkt me ook een soort van omgekeerde heimwee…
op 29 October 2009 om 12:07
http://www.braziliaansetekst.web-log.nl
Heb ik ook.. Thuis in Brazilie en thuis in Amsterdam.. Hoort erbij, blijkbaar
op 29 October 2009 om 13:11
http://datzegik.blogspot.com
Welnee, niet gek. Da’s heel herkenbaar. Ik woon inmiddels 44 jaar in Nederland, dus dat is thuis.
Maar…ik rij in Engeland van de boot af en ben acuut weer thuis (aan de verkeerde kant van de weg). Zou ik weer in Engeland willen wonen? Ik ben er nog niet uit. Het gevoel dat ik daar – óók – thuishoor, is wel heel sterk.
op 29 October 2009 om 14:09
eigenlijk vind ik het niet heel vreemd klinken….zoals je het opsvhrijft klinkt het eigenlijk wel logisch. welkom thuis!
op 29 October 2009 om 14:11
Had ik al gezegd dat ik me verheug op je logjes?
op 29 October 2009 om 14:25
http://www.keklog.nl
super. fijn.
op 29 October 2009 om 14:25
http://www.keklog.nl
ow, ik heb vandaag geen laarzen aan btw.
op 29 October 2009 om 14:37
Dat maar dan in het mini had ik in de jaren dat ik student was en dan naar mijn ouders ging. Beide waren thuis.
op 29 October 2009 om 15:04
http://www.toaske.web-log.nl
Hartstikke fijn toch dat je je zo thuis kunt voelen op verschillende plekken. Jij bent gewoon een aardbewoner!
op 29 October 2009 om 15:33
http://dewereldvolgensjoeltje.blogspot.com
@Nicoleke: heb jij in Amsterdam gewoond? daar moet je me de 27e alles over vertellen!
@Cisca: dat heb ik ook. Als ik d’r Sjeet oprij (zoek die maar op!) dan ben ik thuis. Maar ook als ik hier ben, dan ben ik thuis. Beide dorpen voelen zo thuis. Terwijl ik bijv. jaàren in Sittard heb gewoond en er nu vlak bij werk.. dat voelt nooit als thuis, nooit gedaan ook. Maf hè?
op 29 October 2009 om 16:32
http://www.hette.web-log.nl
Ik ga daarom ook meerdere keren per jaar naar Nederland! Maarreh, vrouwen op laarzen? Lopen ze dan in de VS niet op laarzen?? Jeetje, schrijf eens een blog over de kledingverschillen tussen Nederlandse en Amerikaanse vrouwen!
op 29 October 2009 om 17:13
http://santenkraam.punt.nl
Gelukkig voor jou is de wereld niet meer zo groot als ie vroeger was. Dat als je naar Amerika emigreerde je je vaderland nooit meer terug zag. Pak een vliegtuig, lees een logje en je bent zo weer in het land waar je wezen wilt!
op 29 October 2009 om 17:44
http://madampebbles.blogspot.com/
Ik heb dat altijd als ik op vakantie ga. Wij gaan al jaren naar de zelfde plek aan het Gardameer in Italie, waar ik vroeger ook al met mijn ouders kwam.
Dus ik ken de omgeving, de winkeltjes, de markten, de huizen, de restaurantjes, de mensen enz.
Als we bij Desenzano de snelweg afkomen en richting het meer rijden heb je op een gegeven moment zicht op het meer. Het kippenvel vliegt dan over mijn lichaam heen en ik zuig de omgeving in mij op.
3 weken ben ik dan op mijn 2e ‘thuisplek’ en geniet ik met volle teugen van het heerlijke weer, de mooie omgeving, het overheerlijke eten e.d.
Het is zelfs wel eens gebeurd dat ik met een dikke keel en rollende tranen over mijn wangen daar weg ben gereden omdat we weer naar huis moesten.
Ik baal dan altijd zo, ik wil nooit naar huis als ik daar ben.
(Ik fantaseer ook altijd hoe het zou zijn om daar te wonen, maar volgens Ilse, zij heeft jaren in Frankrijk gewoont, went dat ook weer, maar ja, dan is het natuurlijk weer leuk om naar nederland te gaan…
Je hoort het al, ik kom er niet uit, hahaha)
op 29 October 2009 om 18:20
http://nederlandseamerikaan.blogspot.com
@Hette — Het hangt er erg vanaf, waar in de VS je bent, qua vrouwen (en mannen) kleding. Hier, vlakbij Washington DC, lopen ook heel veel vrouwen met laarzen (ik ook), hoewel het er nu nog wat warm voor is. Kennelijk in Pennsylvania niet, ik ga er nu toch eens op letten, als ik elders in de VS ben.
@Cisca — Na een kwart eeuw hier heb ik minder behoefte om naar Nederland te gaan, maar als ik er dan eenmaal ben voelt (bijna, want ik kan absoluut niet met euro’s omgaan) weer zo vertrouwd! Net als Annemiek vind ik het prima een Nederlandse Amerikaan te zijn en in beide landen thuis te horen.
op 29 October 2009 om 22:29
http://www.vandijkjes.punt.nl
Ik had dat dus absoluut niet. Ik landde in de stromen de regen, zag vanuit het vliegtuig al de file op de A4 staan en dahct bij mezelf. Heluppp.
De Albert hein bezorgde mij claustrofobische angsten.
Ik heb bijna 4 fietsers dood gereden. Die krengen zijn overal en overal tussen.
De auto sloeg tig x af. Vervelende schakelen. Ik kreeg een middel vinger op de A2 omdat ik iemand rechts in haalde. Tollerantie ten top. Om nog maar te zwijgen van 2 bekeurigen voor 3 en 6 km te hard.. En volgens mij heb ik op de A2 alleen maar file gereden.
Betaald parkeren, jakkie en dan moet je ook nog zoeken voor zo;n duur betaalde plaats..
O ik was zo blij weer in de rij op schiphol te staan om naar huis te vliegen.
Maar ik ga het in dec nog eens proberen
gr petra
op 30 October 2009 om 08:50
http://wondelgijn.web-log.nl
Ik snap het wel…. thuiskomen op je geboortegrond is net zo goed thuiskomen, dan thuiskomen in je eigen huisje. Je eigen stekkie, daar war je nú gelukkig bent! Toch??
op 31 October 2009 om 04:54
http://expecting.punt.nl
Ik heb ook 2 thuizen…. Saba en Nederland.
‘t Doet soms nog een beetje pijn dat ik nu hier ben en niet daar. Terwijl ik me ook echt helemaal lekker voel in het Nederlandse. Ik bén hier ook echt thuis.
Toch durf ik niet te zeggen dat ik over 10 jaar nog in Nederland woon. Of over 5 jaar zelfs.
Als ik Nova niet gehad zou worden, zat ik vast al weer ergens ver weg. ‘t Blijft me trekken.
Hoop dat Nova niet zo’n rusteloos type blijkt als haar moeder, want t is soms best lastig. Al heeft Nova natuurlijk ook al twee landen, ook al is ze nog nooit op Saba geweest, dáár liggen ook haar roots. Daar is zij ontstaan en daar woont ook familie.
op 31 October 2009 om 16:47
http://moedervanhetjaar.web-log.nl
Klinkt juist heerlijk. Gewoon twee thuizen!
op 1 November 2009 om 04:48
http://bellavien@hotmail.com
Neeeh helemaal niet raar hahahah…. wij zijn net terug van een weekje Nld. Maar dit keer was het voor ons anders, het was fijn en tegelijk vreemd! Na 4,5 jaar in Zweden weet ik dat ik thuis ben waar mijn huis staat, Of dat nou in Nld. in Zweden of waar dan ook.
Groetjes uit een brrrrr koud zweden!
op 1 November 2009 om 15:11
http://havneby.web-log.nl
Mooi beschreven, heel herkenbaar! Ik vind Nederland nu nog veel leuker dan toen ik er woonde. Ook zo leuk: dat we nu mogen logeren in de leuke B&B in de buurt van ons oude huis.
Maar toch ben ik de afgelopen weken een beetje chagrijnig geweest, omdat ik al heel lang niet in Nederland ben geweest en omdat dat er voorlopig – vanwege werk – ook niet van komt. Heb dringend behoefte aan Hollandse kroegjes, appeltaart en Hema!
op 2 November 2009 om 11:37
http://aandeanderekant.punt.nl
Heb ik ook! Maar begin me ook al snel te ergeren aan de kleine winkels (altijd te vroeg dicht), de rijen voor de kassa, de onvriendelijke mensen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar dat boven NL hangen, he, met dat vliegtuig, dat is prachtig. En ik geniet van het samenzijn met mijn familie en gezellig winkelen (als ze open zijn). Ik mis het als ik hier ben en als ik in NL ben, vind ik het ook niet erg weer terug te gaan. Ja, dubbel.
Groetjes,
Margreet
op 2 November 2009 om 16:44
http://petronille.web-log.nl
Ach, wat had ik een heimwee naar Nederland toen ik in Frankrijk ging wonen en ach, wat een heimwee naar Frankrijk toen ik na 9 jaar terug naar Nederland kwam. Nog steeds voel ik dat ik begin te glimlachen zodra ik de heuvels van de Ardennen in rij en nog steeds tel ik op de terugweg de uren voor ik weer lekker thuis ben. Ik voel me nog thuis in Frankrijk waar mijn vrienden mij begrijpen in sommige gedachten en gewoontes, en ik voel me thuis in Nederland waar mijn vrienden en familie mijn franse slag normaal vinden. Wellicht vind ik over een half jaar een nieuw “thuis” in Amerika, compleet met heimwee naar mijn andere twee “thuizen”.
op 2 November 2009 om 17:55
http://petronille.web-log.nl
Nu ik erover nadenk… “home is where the heart is”…. Als ik naar Amerika ga, blijven mijn (4) kinderen hier in Nederland. Waar zit mijn hart dan? Wordt vervolgd, ooit..