Vergeet ik toch zomaar bijna te loggen, zeg.
Ik kan me vandaag gewoon niet met zulke basale zaken als loggen bezighouden. Het staat hier in the MilkMansion namelijk helemaal in het teken van feest, cadeautjes, geven, ontvangen en knutselen.

Het begon vanochtend met het feit dat ik mezelf een vrije dag heb gegeven. Net als de melkboer. Die gaf zichzelf ook een vrije dag. Want hij is jarig vandaag. Joehoe, 18 jaar. Alweer.
Ik gaf de-man-die-alles-al-heeft kaartjes voor een stand up comedy show in Atlantic City. En verder waren er leuke cadeautjes voor hem van de papa’s en de mama’s, en de broers en zussen.

Kobus kreeg ook een cadeautje zojuist. Van de dokter. Hij zette een paar spuiten in dr dikke dijtjes. Mevrouw keek heel boos, maar liet het daar maar bij. Net een hautaine diva. Stelt u zich een soort Joan Collins voor, maar dan van bijna elf kilo.

En toen ik thuis kwam, was er post. En daarin vond ik een cadeautje van haar. Gewoon zomaar, omdat ze mijn cadeautjesactie zo leuk vond.

Een luiertasje en een zakdoekenpakje. Poep en snot genoeg hier, dus ze komen beiden goed van pas.

Ik gebruik mijn vrije dag onder andere om te knutselen voor de cadeautjesactie. Gelukkig is Inge van Keklog op vakantie, dus hopelijk is het haar volledig ontgaan dat ik nog niet eens om haar adres heb gevraagd.
Ik knutsel ook voor Ilse van Tuttemerull. Zij verdient al tijden een echte CisCouture.
En ik naai rokjes. Voor de dochtertjes van mijn zusje. En voor het dochtertje van mijn vriendin. En als ik toch bezig ben, ook maar eentje voor Kobus.
Want het is bijna zover, over drie weken gaan we een paar daagjes naar Nederland. Op bezoek. En laat mijn oudste nichtje nu net vier jaar worden. Tijdens die paar daagjes. En ik kan dus zomaar voor het eerst op haar verjaardag zijn. Jeuh! Allemaal leuk en aardig, maar ik vraag me vooral af hoe ik naar de wc moet als ik alleen met Kobus, een autostoeltje, een luiertas en een handtas, op het vliegveld zit. We gaan trouwens ook naar Sicilië, maar daarover later meer.

En omdat ik nu toch bezig ben, knutsel ik ook een give-away voor één van mijn lezers in elkaar. Dus, stay tuned! Binnenkort op kobusenco: ‘Prijs je Rijk met Fred Oster Cisca’.

En ik vergeet bijna het belangrijkste, ik kreeg deze week nog een cadeautje. From me to me.

Kijk nou, wat een mooi exemplaar! Satisfaction garanteed. En ik ben niet makkelijk te bevredigen, dat zeg ik u.

Echt, het is een dag vol cadeautjes in huize Melkboer.

U wilt weten wat het hoogtepunt van mijn dag was?

Nou, ik zou willen zeggen, ga er maar eens even goed voor zitten.
Want.
Hier komt het.

Er zijn vandaag een aantal vouwgordijnen in de MilkMansion geïnstalleerd.

Tot vanochtend waren bijna alle ramen in mijn huis kaal. En het is met kale ramen net als met de meeste blote mensen. Met enige aankleding zien ze er al snel een stuk beter uit.

En dan nu, de coolste feature.
Want beste lezers, kijkt u eens goed.
Deze vouwgordijnen kunnen zowel aan de onderkant als aan de bovenkant worden opengemaakt.
Dat is handig. Voor allerhande huis, tuin en keuken redenen.

Mooi zijn ze, hè?
De melkboer in zijn boxershort is er niets bij.

Verder heb ik niet zoveel te melden.
Behalve dan dat mijn schoonmoeder zojuist een heerlijke appeltaart bakte. Het hele huis geurt.

Niet dat ik die geuren kan ruiken. Mijn toetsenbord ligt namelijk vol snot. En ik heb het beeldscherm onder gehoest.

Ik zou maar snel weggaan hier.
Want het zou zomaar kunnen dat u of uw computer een virus oploopt als u hier te lang blijft hangen.

Edit donderdagochtend 9/17: Ja, die appeltaart hè, die stond dus in de oven toen ik typte. Dus de foto in het logje is van de ongebakken taart. Vandaar de fletsheid. De echte taart ziet er zo uit:

Hé, kijk nou!

Het was 14 september 2008. Vandaag precies een jaar geleden.
En daar was ik. Net bevallen. Met een ongeveer twaalf uur oude Kobus tegen me aan.
Thuis, op de bank.
En ik voelde me fijn.

Eindelijk na 42 weken zwangerschap was ze er toch uit gekomen. Uit mij.
En dan nog niet eens uit zichzelf hè.
Ik dronk twaalf uur van te voren 200 milliliter castor oil. Gemixt in een aardbeienmilkshake.
Maar dat is nog eens een verhaal voor een volgend logje.

U begrijpt vast wel dat dit niet Cisca op haar charmantst is.
Maar wel op haar gelukkigst. En dat is belangrijker.
Dus.
Kijk nou.

Ik vraag me trouwens wel af waar dit schattige allermooiste babietje is gebleven. Ik lette even niet op, en toen had ik ineens een rondlopende iets blondere 1 jarige peuter aan mijn rokken hangen.
En daar is ze. Mijn taart etende schatje.
1 jaar alweer.
Wauw.

Eigenlijk heb ik natuurlijk geen tijd om te loggen. Want Kobus is jarig.
Hiep hiep hoera!
En bedankt voor al de felicitaties die ik al kreeg. En ook vast bedankt voor alle felicitaties die ik nog ga krijgen.

Maar, u wilt vast wel een paar fotootjes zien. In plaats van een logje lezen.
Dus.
Eerst van gister.

Het regende af en toe. Maar het mocht de feestpret gelukkig niet drukken.

Ik maakte onder andere een enorme bak met koolsalade.
Even een makkelijk receptje tussendoor. Witte kool, wat rode kool en worteltjes, rozijntjes en een dressing van yoghurt, azijn, citroensap, zout, peper, een beetje fritessaus, wat olijfolie, en blokjes feta. Het recept is van mijn vader, en het was een enorm succes gister.

Ik propte vierentwintig ballonnen achter in mijn auto.

En versierde tussen de druppels door het huis.

Vervolgens, en dit is een korte samenvatting, ontving ik een heleboel gasten, at en dronk ik vanalles, en werd ik vanochtend weer wakker.

En toen was het vandaag.
Mijn gasten lieten drie dingen achter.

De trap. Waarop honderden kindervoetjes op en neer hebben gerend. Van binnen naar buiten, van beneden naar boven.

Allerlei housewarming en verjaardagscadeautjes.

En een koelkast vol heerlijke leftovers.

U weet nu meteen wat ik de rest van de dag ga doen.
Juist ja.
De trap poetsen, de vloeren dweilen, cadeautjes uitpakken met de melkboer en Kobus, en allerlei lekkers eten.
Daag, tot morgen!

Ondertussen zit ik soms ook nog achter de naaimachine.
Soms. Want ik heb eigenlijk geen tijd. Ik plan namelijk een feestje. En ik werk. En ik klets met de schoonouders, zorg voor mijn dochter, en heb ook nog tijd voor sex met de melkboer.

Ik naaide laatst een vlaggetjeslijn.
Voor het feestje.
En voor mijn eigen verjaardag.
Ik denk dat ik in juni 2010 bij de melkboer een schriftelijk verzoek in drievoud indien.
Een verzoek tot het ophangen van een vlaggetjeslijn. Gedaan door de melkboer himself. In de vroege ochtend van 29 juni 2010. 

Enthousiast dook ik in mijn oude stofjesrestjesvoorraad. En ik geef eerlijk toe, deze foto is maar een fractie van de voorraad. Mocht er ooit een oorlog of zware depressie uitbreken, dan heb ik in ieder geval genoeg stof om jaren te overleven.

Ik tekende een driehoek.

En knipte vervolgens 54 driehoekjes van meer dan 30 verschillende stofjes.
Leuk was het. Niet het knippen, maar wel om door al die oude stofjes heen te kijken, en te bedenken wat ik er ooit mee had gemaakt. Of erger, wat ik er ooit mee wilde maken.
Van de 54 driehoekjes spelde ik 27 vlaggetjes aan elkaar.

En ik naaide 27 vlaggetjes. En vervolgens naaide ik de 27 vlaggetjes aan meer dan vijf meter biaislint. Zelfgemaakt biaislint. Gemaakt met mijn hippe biaislintmaakmasjien.
Herkent u trouwens het perenstofje?

Hoera, hoera, Kobus is bijna jarig.
En de melkboer is ook bijna jarig.
En ik ben jarig in juni.
Maar dit wist u allemaal al.

O, en u moet de vlaggetjeslijn trouwens ook nog opgehangen zien. Want alle voor- en achterkanten van de vlaggetjes zijn dus anders. Maar die foto volgt. Binnenkort.

Ik weet het.
U denkt alleen maar aan die cadeautjes.
Ik ook. Ik kan eigenlijk nergens anders meer aan denken.
Ok, soms denk ik aan tum tummetjes. Of chocola. Of aan de sexy warme stem van Alan Rickman aka Severus Snape. Maar verder denk ik alleen maar aan die cadeautjes.

Maar het is echt tijd voor iets anders.
Ik kom terug op al de cadeautjes. Hopelijk met alle bijbehorende foto’s. Maar dat duurt nog wel een maandje ofzo.
Nu is het tijd voor verjaardags- en feestjespraat.
Want beste lezers, Kobus is zondag jarig.
En ze wordt één. 1.
Een heel jaar Kobus. Mensen, ik kan me niet eens meer voorstellen hoe het was in het pre-Kobus tijdperk.
En ik waarschuw u vast. Dit zult u de komende dagen nog wel vaker horen.

De melkboer is ook bijna jarig.
Die wordt achttien. 18.
Ik val op jonge mannen. Demografisch gezien is dat slim. Aangezien vrouwen een ongeveer zeven jaar langere levensverwachting hebben. En ik ben 25. Dus is de melkboer 18. Zo werkt dat. En zo worden we samen oud en leven we nog lang en gelukkig.

Dus ik bereid een feestje voor. Een housewarmingenKobusendemelkboerzijnjarig feestje. Of eigenlijk is het een feest.
Geen feestje.
Want iedereen die we uitnodigden, nam de uitnodiging aan. Ook al die vervelende collega’s en vage kennissen die we eigenlijk gewoon uitnodigden uit goed fatsoen. En dus komen er bijna zeventig mensen, en iets van twintig kinderen.
Zeventig. En twintig. Is negentig.

Sorry.
Ik moet nu gaan.
Boodschappen doen. Huis poetsen. Catering bellen. Slingers ophangen. Vaten met bier aanslepen. Fakkels in de tuin zetten. Extra stoelen regelen. Gras maaien.
En hellup, wat moet ik aan?
Ik moet gaan. Nu.

Wat een reacties!
Bedankt allemaal, en een speciaal bedankje voor iedereen die op zijn eigen log een link heeft gezet naar dit log. Zonder jullie was het niet gelukt.
*slikt brok in keel weg*
En ik wil ook graag bedanken: the Academy, de melkboer, Kobus, mijn (schoon)ouders en iedereen die ik verder nog vergeten ben.
Zonder jullie was het ook nooit gelukt.
Ik weet het nu al, ik ga hier een dagelijkse jaarlijkse traditie van maken.
Een groot eindezomerKobusendemelkboerzijnjarigenwegevenelkaarcadeautjes-logfeest.

Maar mensen, mensen.
Ik zal de opdracht nog even herhalen. Koop een cadeautje voor de persoon die NA u reageert.
Na is dus niet voor. Na is na.
Na u.
Ik heb een beetje veel moeten lachen. En huilen.
Ik lachte ook om haar. ‘Hoe vaak mag je meedoen?’, vroeg ze. Bijdehand mens.
En dan haar. Zeven reacties liet ze achter. Waaronder eentje om te laten weten dat ze haar eerste cadeautje al had ontvangen. Van haar.

Maar.
Ik heb toch maar even een lijstje voor u gemaakt. Voor duidelijkheid.
En dus nogmaals, voor de duidelijkheid, u koopt dan wel maakt iets voor de persoon die na u heeft gereageerd.
Dus.

Cisca geeft aan Inge, Inge geeft aan Tina, Tina geeft aan Kwan, Kwan geeft aan Yvon, Yvon geeft aan Nicoleke, Nicoleke geeft aan Lotte, Lotte geeft aan Prutsen, Prutsen geeft aan Naja (en aan Cisca…), Naja geeft aan Sanneke, Sanneke geeft aan Knofje, Knofje geeft aan Toetje, Toetje geeft aan BB, BB geeft aan Marjan, Marjan geeft aan Annika, Annika geeft aan Dixiechick, Dixiechick geeft aan Bagelsenspekkoek, Bagelsenspekkoek geeft aan Toaske, Toaske geeft aan Ilse, Ilse geeft aan Anouk, Anouk geeft aan Petra, Petra geeft aan Edje, Edje geeft aan Sabine, Sabine geeft aan Anita, Anita geeft aan Wondelgijn, Wondelgijn geeft aan Door, Door geeft aan Birgit , Birgit geeft aan Lucas (en mag ik even zeggen dat dit de enige man is in deze lange rij!), Lucas geeft aan Wendy, Wendy geeft aan Micheline, Micheline geeft aan Moeder, Moeder geeft aan Astrid, Astrid geeft aan Door (tweede keer) , Door geeft aan Toaske (tweede keer), Toaske geeft aan Repel, Repel geeft aan Madelief, Madelief geeft aan Ellen, Ellen geeft aan Helene, Helene geeft aan Linda, Linda geeft aan Von, Von geeft aan Kids Vaessen, Kids Vaessen geeft aan Margreet, Margreet geeft aan Nicolette, Nicolette geeft aan Ilse (tweede keer), Ilse geeft aan Wondelgijn (tweede keer), Wondelgijn geeft aan Natasja, Natasja geeft aan Lydia, Lydia geeft aan Claudia, Claudia geeft aan Truus, Truus geeft aan Princessofpink, Princessofpink geeft aan Karin, Karin geeft aan Francis, Francis geeft aan Ri, Ri geeft aan Ellen, Ellen geeft aan Xzenna, Xzenna geeft aan Simone, Simone geeft aan ‘t Kleine Kikkertje, ‘t Kleine Kikkertje geeft aan Brigitta, Brigitta geeft aan Toetje (tweede keer), Toetje geeft aan Plukdedag, Plukdedag geeft aan Mamailse, Mamailse geeft aan Francesca, Francesca geeft aan Miss van Ham, Miss van Ham geeft aan Sabrina, Sabrina geeft aan Iris, Iris geeft aan Riz, Riz geeft aan Christel, Christel geeft aan Vita, Vita geeft aan Nienuh, and last but not least Nienuh geeft aan Cisca.

Als dit allemaal goed gaat, vallen er de komende weken 69 cadeautjes op onze deurmatten!

Ik  hoop dat we elkaar op de hoogte kunnen houden van dit weggeefspektakel door middel van foto’s, logjes, en emailtjes. Ik heb ook een Flickr groep gemaakt, genaamd Cadeautjes voor al mijn lezers.
Tot slot, stuur mij een email met een foto van wat je hebt gekregen, en dan zal ik proberen om in oktober een keer een logje te plaatsen met foto’s van al de cadeautjes.

Let the gift giving begin!