Ik weet dat u er weer op zit te wachten.
Op nog een lijstje van Cisca.
U zei het vanochtend aan de ontbijttafel nog tegen uzelf, dan wel uw man/vrouw/kind/kat.
‘Die lijstjes van Cisca, die lezen altijd zo heerlijk weg’.

Of misschien zei u wel,
‘Cisca’s lijstjes, I’m loving it’.
‘Een lijstje van Cisca, the best a (wo)man can get’.
‘Koning, keizer, admiraal, Cisca’s lijstjes kennen we allemaal’.
‘Cisca’s lijstjes, it’s the real thing’.
‘Ik wil zo graag een lijstje van Cisca uit het vuistje’.
‘Heerlijk, helder, een lijstje van Cisca’.
‘Een lijstje van Cisca, because I’m worth it’.
‘Het hagelt, het hagelt, grote lijstjes van Cisca’.
‘Schat, staat er een lijstje van Cisca koud?’

Mensen, wat kan ik toch doordraven.
Maar even serieus, guess de slogan.
Nou, hier is er dus weer eentje. Een lijstje van Cisca.

Berichtje voor Door: Ik twijfelde nog even over een logje met de titel: In Plopsaland is alles beter, maar ik ben nog nooit in Plopsaland geweest, dus de accuraatheid van die titel is niet getest. Maar dat komt vast nog. Binnen een paar jaar.
Ik heb het idee voor dit onderstaande lijstje niet zelf verzonnen hoor, ik zag het op meerdere andere logjes. En neem het dus gerust over. Mocht u zich geroepen voelen. Of een dagje geen inspiratie hebben.

Making : Vier rokjes. Twee voor mijn nichtjes, eentje voor de dochter van vriendin I., en eentje voor Kobus. My first CisCouture weapons of mass destructionproduction.
Cooking : Lasagne. Om vast in de stemming te komen voor Sicilië.
Drinking : Water.
Reading : Ik weet dat u dit niet verwacht van mij, maar ik lees de krant. The New York Times om precies te zijn.
Wanting : Tickets naar Sicilië. En grijze laarzen. En een nieuwe leuke zwarte broek. En nu ik toch bezig ben, lieve sinterklaas, ik wil ook graag een nieuwe camera, een lockmachine, een iPhone, en een Wii.
Looking : Duh, naar het laptop scherm natuurlijk.
Wasting : Time. Dat doe ik wel vaker. Ik let even niet op en dan zit ik alweer te wasten. Zo gaat dat.
Sewing : Vier rokjes. Maar dat zei ik net al, toch?
Wishing : Dat Nederameritalia een bestaand land was.
Playing : Ik play niets.
Enjoying : Het begin van de Pennsylvania Indian Summer.
Waiting : Tot de melkboer eindelijk eens een verlovingsring voor mij koopt. En op de borg van mijn vorige huis. En op Sinterklaas. Met een lockmachine onder zijn mantel.
Liking : Dat ik bijna naar Nederland ga en dan eindelijk vriendin M., mijn zusje, vriendin I., en mijn ouders weer kan zien.
Wondering : Waarom de kabouters vandaag alweer de was niet hebben gedaan.
Loving : 90′s request op 3FM.
Hoping : Op een medicijn tegen een heleboel nare ziektes.
Ziet u wel, ik denk heus niet alleen maar aan mijzelf.
Marvelling : Dat Kobus haar eerste stapjes zelf zet. En hoe dat toch kan. Want echt, gisteren was ze nog een pasgeboren babietje.
Gisteren. Echt waar. Ik overdrijf niet.
Needing : Nou. Wat niet, zou ik willen zeggen. Een miljoen dollar zou een goed begin zijn.
En vooruit, gezondheid en liefde zijn ook wel prettig.
Smelling : Kobus als ze ‘s morgens net uit bed komt.
Knowing : That I will rule the world one day. Dat dit niet mijn beste logje ooit is.
Wearing : Nog steeds mijn werkoutfit. Zwart truitje, grijze broek met groene/witte streepjes, en zwarte sleehakken.
Following : Project runway natuurlijk.
Noticing : Mijn eerste rimpels. Als het licht niet goed valt. Dat ik er echt minstens tien jaar jonger uit zie dan mijn daadwerkelijke leeftijd.
Thinking : Dat doe ik maar niet te vaak. Dan gebeuren er namelijk vreemde dingen.
Opening : Op dit moment niets. Maar ik open regelmatig deuren. En de koelkast. En blikjes. En flesjes. Enzo.
Feeling : Alsof ik zin krijg in een stroopwafel. Of een stukje strawberry rhubarb pie. En laat ik dat laatste nu net in de koelkast hebben staan. Daaaag.

• In Italië ken ik bijna niemand. En ik spreek de taal niet, dus ik kan niet met al te veel mensen praten.
• In Italië schijnt altijd de zon.
• In Italië zijn stranden, bergen, vulkanen, rivieren, opgravingen, en uitgestrekte wijngaarden.
• In Italië liggen Milaan, Venetië, Rome, Florence, en de mooiste stad van de wereld, Siena.
• In Italië kun je tenminste echt goed shoppen. Bij Dolce e Gabbana, Valentino, Versace, Prada of Armani.
• In Italië is het eten helemaal geweldig.
• In Italië gaat het leven soms traag, en soms heel gehaast. En daar hou ik van. Soms.
• In Italië heeft men Berlusconi. En de maffia. En de paus.
• Italiaanse mannen zijn de beste minnaars. Zegt men. Zelf heb ik dat nooit proefondervindelijk mogen ervaren.
• En, in Italië is ook van alles te koop dat ik graag lust. Ik noem u, pasta e fagioli, pizza, ravioli, balsamico azijn, foccacia, spaghetti carbonara, echte buffelmozzarella, panna cotta, risotto, pancetta, tiramisu, Italiaans ijs, saltim bocca, Parmigiano Reggiano, pesto, lasagna, olijven, olijfolie, olijventapenade, parmaham, en zo kan ik nog wel even door gaan.
  
• Zei ik al dat het eten in Italië echt lekker is?
• In Italië is het bier niet echt lekker. Maar ik hou ook best van Campari, wijn, limoncello, Martini en grappa.
  

• Gelukkig maar dat ik naar Sicilië ga. Over twee weken. Ik laat nu trouwens even volledig buiten beschouwing dat we nog geen tickets dan wel hotels hebben geboekt. Wij zijn altijd wat traag met dit soort dingen.
• En als ik komende week wat chagerijnig over kom, dan vast bij deze mijn excuses. Maar ik stop nú met eten. Zodat ik genoeg ruimte in mijn maag heb bij aankomst in Italië.

• In Amerika heb ik hele lieve buren. En ex-buren. En collega’s. En vrienden. En die geven regelmatig feestjes. En dan mag ik ook komen. En sommigen hebben een zwembad in de tuin.
• In Amerika ligt New York. En San Francisco. En New Orleans. En Chicago. En Pennsylvania. My home state.
• En in Pennsylvania is het groen. En heuvelachtig. En het heeft een heerlijke Indian Summer. En er valt sneeuw.
• In Amerika woon ik op tien minuten rijden van de grootste mall van de oostkust.
• In Amerika woon ik dus op tien minuten rijden van een Macy’s. En een Nordstrom. En een Banana Republic. En een Loft. En een Victoria’s Secret. En ja, ook een H & M.
• In Amerika is ruimte. In velerlei opzichten.
• In Amerika krijg je altijd een gratis refill. Zodat je als Nederlanders gewoon met 1 beker cola een hele familie kunt voorzien van een drankje.
• In Amerika kun je in elke supermarkt plassen. Gratis.
• In Amerika is die supermarkt bijna de hele dag open.
• In Amerika hebben we Barack Obama. En niet te vergeten , Hillary.
• In Amerika is mijn dochter geboren.
• In Amerika zijn alle mensen oppervlakkig. En dat is handig. Zeker voor mij. Want ik ben zeer oppervlakkig.
• In Amerika zit altijd wel een McDonalds, Starbucks, Chick-fil-a, Burger King, Taco Bell, Five Guys, Subway, Pizzahut of Wendy’s op loop fiets rij afstand.
• En, in Amerika is van alles te koop dat ik graag lust. Sushi, Smuckers pindakaas, salt water taffy, 150 verschillende smaken ijs, strawberry rhubarb pie, crab cake, General Tsao chicken, lemonade, pulled pork, hamburgers en zo kan ik nog wel even doorgaan.
• En, er bestaat in Amerika ook best goed bier. Yards, Victory, Sierra Nevada, Yuengling, Bud Light en Sam Adams .

• Amerika, the land of the free and the home of the brave.
• In Amerika is alles beter. Gelukkig maar dat ik er woon.

• In Nederland woont mijn familie. Zusje, nichtjes, papa en mama, en schoonbroers zwagers, schoonzussen, neefjes en nichtjes, en schoonpapa en schoonmama.
• In Nederland wonen ook de meeste van mijn vriendinnen. Die ik soms zo verschrikkelijk mis.
• In Nederland ligt Nijmegen. En Utrecht. En Amsterdam. En daar is het allemaal zo mooi.
• In Nederland is de HEMA. En de Bijenkorf. En le Ballon. En Fifth Avenue.
• In Nederland zijn uitgestrekte weilanden met koeien. En kerkjes en dorpjes in de verte.
• In Nederland fietsen mensen.
• In Nederland zijn dijken. En rivieren. En grachten. En weilanden met koeien. En kerkjes en dorpjes in de verte. En er fietsen mensen.
• In Nederland spreekt bijna iedereen Nederlands. Net als ik.
• In Nederland liggen herinnneringen. Mooie. En minder mooie.
• In Nederland is het staatshoofd een koningin.
• In Nederland is iedereen ruimdenkend. En diepzinnig.
• In Nederland kun je mensen tenminste ongestoord aanstoten  zonder dat er een verontschuldinging hoeft te worden geuit.
• In Nederland kun je overal plassen. Voor vijftig cent.
• En vooruit, in Nederland is van alles te koop dat ik graag lust. U kent de lijst ondertussen wel. Tum tummetjes, bitterballen, saté saus, haring,  tompoucen, roze koeken, roosvicee, yokidrink, goudse kaas en meer van dat soort dingen.
• En,  in Nederland smaakt het bier zoveel beterderder dan in de VS. Vooral in Nijmegen.

• Nederland, het land van zeehelden en geuzen, van de vrijen en van de dapperen.
• In Nederland is alles beter. Gelukkig maar, dat ik mijn geliefde vader- en moederland binnenkort weer kan bezoeken.

Ik heb iets met molens.
Of beter gezegd, de melkboer en zijn familie heeft iets met molens.
En daarom ik nu noodgedwongen ook.
En nu is het zo dat de melkboer zichzelf graag in een mysterieuze waas hult op dit log.
Maar op dit moment is hij op reis. En dus heeft hij zakendiners, drukke vergaderingen en zuipt hij elke avond veel bier met klanten in de hotelbar andere belangrijke dingen. En hopelijk leest hij deze post dus gewoon nooit.
En anders is dit misschien wel mijn kans op die felbegeerde  verlovingsring. Want stel dat de melkboer de scheiding aanvraagt, vanwege het feit dat ik allerlei onthullingen over zijn leven op mijn log zet, dan kunnen we ons tijdens onze verzoening verloven, en krijg ik alsnog die ring.

Ja.
Molens dus.

Dit is het geboortehuis van de melkboer.
En het geboortehuis van de papa van de melkboer.
Mijn schoonouders wonen nu nog steeds in dit huis.
En als u weet waar dit ligt, weet u dus waar de melkboer vandaan komt ga er dan heen. Op zaterdag. Over een paar weken. Want dan zijn wij daar ook, en dan kunnen we elkaar ontmoeten!
Helaas staat de molen er niet meer. In de jaren zestig brandde hij af.

Ik hou van dit soort oude foto’s.  Fantaseren over de mensen die erop staan, is één van mijn favoriete tijdsbestedingen.

De melkboer en ik gaven elkaar ook het ja-woord bij een molen. Weet u ook waar deze staat?
Och, och wat is het toch gezellig hier. Met de nieuwe quiz ‘Guess the location of de molen’.

Afgelopen zondag, tijdens ons uitstapje, bezochten we ook een molen.

Sorry. De melkboer wil echt incognito blijven. En ik ben diep van binnen een enorme schijterd. Dus hier zult u het mee moeten doen.
Einde.

Ik weet trouwens nog veel meer van molens. Allerlei smeuïge details over verschillende types en hoe ze werken enzo. Maar daar zit u vast niet op te wachten.
U wilt foto’s van de melkboer. Dat weet ik heus wel.

Er zijn van die dagen die gewoon niet goed zijn.
Zo zijn daar bijvoorbeeld maandag en dinsdag. Also known as gister en vandaag. Ongetwijfeld bij u welbekend.
En bij mij ook.
De kwajongens.

Zowel maandag als dinsdag produceerde ik nog steeds een enorme hoeveelheid snot en hoest.
Maar veel erger, maandag was het officiële eind van de zomer.
Ik verblijf nog even in het zomerhuis, if you don’t mind. Het zomerhuis der ontkenning.
Vandaag, dinsdag dus, bracht iets veel verschrikkelijkerererers. Voor de tweede keer in twee weken liep mijn computer op het werk vast, terwijl ik midden in het maken van een belangrijk rapport zat.
‘Quark file corrupted’, zei de kabouter in de computer.
En toen spuugde hij nog een boel andere informatie uit, waar ik uiteindelijk niets aan had.
Ik wil mijn document terug. Maar ik geloof dat hij het heeft opgegeten.

En toen.
Toen was het gelukkig dinsdagavond.
En ik kwam thuis.
En aldaar vond ik alweer een pakje bij de voordeur. Deze keer van haar.
Allerlei leuke knopen, stofjes en andere naaispulletjes zaten erin.
En extra’s. Stroopwafels, dropjes, tumtummetjes…
Gelukkig maar dat ik nog steeds naar mijn wekelijkse TA (TumTummers Anonymous) meeting ga. Want ik voel een terugval opkomen.

Dit cadeautje werd gevolgd door sushi.

En nu is het officieel. Ik kan nooit meer terug naar Nederland verhuizen. Of ik moet de Japanse sushimaakmeneer van ons favoriete sushi-restaurant opkopen en meenemen.

En tijdens het sushi eten keek ik naar Kobus. Die tegenwoordig de trotse moeder is van niet één, maar drie konijnen. En ze knuffelt ze allemaal even graag.

Ach ja, dat snot zal deze week toch wel een keer mijn lijf verlaten.
En de herfst is eigenlijk ook heel mooi. En over drie weken ga ik op vakantie.

Ik vraag me alleen nog wel af hoe ik mijn kwijtgeraakte rapport weer terugkrijg. Van de kabouter in de computer. Of van iemand anders. Als u het vindt, laat u het even weten?

Normaal zie ik dit ‘s ochtends vanuit mijn slaapkamer.
Best mooi, al zeg ik het zelf.

Maar dan vanochtend.

Vanochtend zag ik dit.

En dit.

Ja, daar valt u de mond van open hè.
Tenminste, dat neem ik aan.
Ik stond vanochtend op mijn balkonnetje met een open mond.
Misschien liep er zelfs wel een druppeltje kwijl uit mijn mondhoek.
Ik hoorde niets. Behalve het gekabbel van het water. Dat uit mijn mondhoek liep.
Helemaal stil was het. Kan ik eindelijk eens uitslapen, ben ik om zeven uur wakker. Heerlijk.

U begrijpt, ik heb een heerlijke zaterdagavond en zondagochtend gehad.
Samen met de melkboer. En een margaritha. En bier. En een paar mojito’s.

En bedankt opa en oma, want die logeerden een nachtje alleen met Kobus in de MilkMansion. Joehoe!

Vergeet ik toch zomaar bijna te loggen, zeg.
Ik kan me vandaag gewoon niet met zulke basale zaken als loggen bezighouden. Het staat hier in the MilkMansion namelijk helemaal in het teken van feest, cadeautjes, geven, ontvangen en knutselen.

Het begon vanochtend met het feit dat ik mezelf een vrije dag heb gegeven. Net als de melkboer. Die gaf zichzelf ook een vrije dag. Want hij is jarig vandaag. Joehoe, 18 jaar. Alweer.
Ik gaf de-man-die-alles-al-heeft kaartjes voor een stand up comedy show in Atlantic City. En verder waren er leuke cadeautjes voor hem van de papa’s en de mama’s, en de broers en zussen.

Kobus kreeg ook een cadeautje zojuist. Van de dokter. Hij zette een paar spuiten in dr dikke dijtjes. Mevrouw keek heel boos, maar liet het daar maar bij. Net een hautaine diva. Stelt u zich een soort Joan Collins voor, maar dan van bijna elf kilo.

En toen ik thuis kwam, was er post. En daarin vond ik een cadeautje van haar. Gewoon zomaar, omdat ze mijn cadeautjesactie zo leuk vond.

Een luiertasje en een zakdoekenpakje. Poep en snot genoeg hier, dus ze komen beiden goed van pas.

Ik gebruik mijn vrije dag onder andere om te knutselen voor de cadeautjesactie. Gelukkig is Inge van Keklog op vakantie, dus hopelijk is het haar volledig ontgaan dat ik nog niet eens om haar adres heb gevraagd.
Ik knutsel ook voor Ilse van Tuttemerull. Zij verdient al tijden een echte CisCouture.
En ik naai rokjes. Voor de dochtertjes van mijn zusje. En voor het dochtertje van mijn vriendin. En als ik toch bezig ben, ook maar eentje voor Kobus.
Want het is bijna zover, over drie weken gaan we een paar daagjes naar Nederland. Op bezoek. En laat mijn oudste nichtje nu net vier jaar worden. Tijdens die paar daagjes. En ik kan dus zomaar voor het eerst op haar verjaardag zijn. Jeuh! Allemaal leuk en aardig, maar ik vraag me vooral af hoe ik naar de wc moet als ik alleen met Kobus, een autostoeltje, een luiertas en een handtas, op het vliegveld zit. We gaan trouwens ook naar Sicilië, maar daarover later meer.

En omdat ik nu toch bezig ben, knutsel ik ook een give-away voor één van mijn lezers in elkaar. Dus, stay tuned! Binnenkort op kobusenco: ‘Prijs je Rijk met Fred Oster Cisca’.

En ik vergeet bijna het belangrijkste, ik kreeg deze week nog een cadeautje. From me to me.

Kijk nou, wat een mooi exemplaar! Satisfaction garanteed. En ik ben niet makkelijk te bevredigen, dat zeg ik u.

Echt, het is een dag vol cadeautjes in huize Melkboer.

U wilt weten wat het hoogtepunt van mijn dag was?

Nou, ik zou willen zeggen, ga er maar eens even goed voor zitten.
Want.
Hier komt het.

Er zijn vandaag een aantal vouwgordijnen in de MilkMansion geïnstalleerd.

Tot vanochtend waren bijna alle ramen in mijn huis kaal. En het is met kale ramen net als met de meeste blote mensen. Met enige aankleding zien ze er al snel een stuk beter uit.

En dan nu, de coolste feature.
Want beste lezers, kijkt u eens goed.
Deze vouwgordijnen kunnen zowel aan de onderkant als aan de bovenkant worden opengemaakt.
Dat is handig. Voor allerhande huis, tuin en keuken redenen.

Mooi zijn ze, hè?
De melkboer in zijn boxershort is er niets bij.

Verder heb ik niet zoveel te melden.
Behalve dan dat mijn schoonmoeder zojuist een heerlijke appeltaart bakte. Het hele huis geurt.

Niet dat ik die geuren kan ruiken. Mijn toetsenbord ligt namelijk vol snot. En ik heb het beeldscherm onder gehoest.

Ik zou maar snel weggaan hier.
Want het zou zomaar kunnen dat u of uw computer een virus oploopt als u hier te lang blijft hangen.

Edit donderdagochtend 9/17: Ja, die appeltaart hè, die stond dus in de oven toen ik typte. Dus de foto in het logje is van de ongebakken taart. Vandaar de fletsheid. De echte taart ziet er zo uit:

Hé, kijk nou!

Het was 14 september 2008. Vandaag precies een jaar geleden.
En daar was ik. Net bevallen. Met een ongeveer twaalf uur oude Kobus tegen me aan.
Thuis, op de bank.
En ik voelde me fijn.

Eindelijk na 42 weken zwangerschap was ze er toch uit gekomen. Uit mij.
En dan nog niet eens uit zichzelf hè.
Ik dronk twaalf uur van te voren 200 milliliter castor oil. Gemixt in een aardbeienmilkshake.
Maar dat is nog eens een verhaal voor een volgend logje.

U begrijpt vast wel dat dit niet Cisca op haar charmantst is.
Maar wel op haar gelukkigst. En dat is belangrijker.
Dus.
Kijk nou.

Ik vraag me trouwens wel af waar dit schattige allermooiste babietje is gebleven. Ik lette even niet op, en toen had ik ineens een rondlopende iets blondere 1 jarige peuter aan mijn rokken hangen.
En daar is ze. Mijn taart etende schatje.
1 jaar alweer.
Wauw.

Eigenlijk heb ik natuurlijk geen tijd om te loggen. Want Kobus is jarig.
Hiep hiep hoera!
En bedankt voor al de felicitaties die ik al kreeg. En ook vast bedankt voor alle felicitaties die ik nog ga krijgen.

Maar, u wilt vast wel een paar fotootjes zien. In plaats van een logje lezen.
Dus.
Eerst van gister.

Het regende af en toe. Maar het mocht de feestpret gelukkig niet drukken.

Ik maakte onder andere een enorme bak met koolsalade.
Even een makkelijk receptje tussendoor. Witte kool, wat rode kool en worteltjes, rozijntjes en een dressing van yoghurt, azijn, citroensap, zout, peper, een beetje fritessaus, wat olijfolie, en blokjes feta. Het recept is van mijn vader, en het was een enorm succes gister.

Ik propte vierentwintig ballonnen achter in mijn auto.

En versierde tussen de druppels door het huis.

Vervolgens, en dit is een korte samenvatting, ontving ik een heleboel gasten, at en dronk ik vanalles, en werd ik vanochtend weer wakker.

En toen was het vandaag.
Mijn gasten lieten drie dingen achter.

De trap. Waarop honderden kindervoetjes op en neer hebben gerend. Van binnen naar buiten, van beneden naar boven.

Allerlei housewarming en verjaardagscadeautjes.

En een koelkast vol heerlijke leftovers.

U weet nu meteen wat ik de rest van de dag ga doen.
Juist ja.
De trap poetsen, de vloeren dweilen, cadeautjes uitpakken met de melkboer en Kobus, en allerlei lekkers eten.
Daag, tot morgen!

Ondertussen zit ik soms ook nog achter de naaimachine.
Soms. Want ik heb eigenlijk geen tijd. Ik plan namelijk een feestje. En ik werk. En ik klets met de schoonouders, zorg voor mijn dochter, en heb ook nog tijd voor sex met de melkboer.

Ik naaide laatst een vlaggetjeslijn.
Voor het feestje.
En voor mijn eigen verjaardag.
Ik denk dat ik in juni 2010 bij de melkboer een schriftelijk verzoek in drievoud indien.
Een verzoek tot het ophangen van een vlaggetjeslijn. Gedaan door de melkboer himself. In de vroege ochtend van 29 juni 2010. 

Enthousiast dook ik in mijn oude stofjesrestjesvoorraad. En ik geef eerlijk toe, deze foto is maar een fractie van de voorraad. Mocht er ooit een oorlog of zware depressie uitbreken, dan heb ik in ieder geval genoeg stof om jaren te overleven.

Ik tekende een driehoek.

En knipte vervolgens 54 driehoekjes van meer dan 30 verschillende stofjes.
Leuk was het. Niet het knippen, maar wel om door al die oude stofjes heen te kijken, en te bedenken wat ik er ooit mee had gemaakt. Of erger, wat ik er ooit mee wilde maken.
Van de 54 driehoekjes spelde ik 27 vlaggetjes aan elkaar.

En ik naaide 27 vlaggetjes. En vervolgens naaide ik de 27 vlaggetjes aan meer dan vijf meter biaislint. Zelfgemaakt biaislint. Gemaakt met mijn hippe biaislintmaakmasjien.
Herkent u trouwens het perenstofje?

Hoera, hoera, Kobus is bijna jarig.
En de melkboer is ook bijna jarig.
En ik ben jarig in juni.
Maar dit wist u allemaal al.

O, en u moet de vlaggetjeslijn trouwens ook nog opgehangen zien. Want alle voor- en achterkanten van de vlaggetjes zijn dus anders. Maar die foto volgt. Binnenkort.

Ik weet het.
U denkt alleen maar aan die cadeautjes.
Ik ook. Ik kan eigenlijk nergens anders meer aan denken.
Ok, soms denk ik aan tum tummetjes. Of chocola. Of aan de sexy warme stem van Alan Rickman aka Severus Snape. Maar verder denk ik alleen maar aan die cadeautjes.

Maar het is echt tijd voor iets anders.
Ik kom terug op al de cadeautjes. Hopelijk met alle bijbehorende foto’s. Maar dat duurt nog wel een maandje ofzo.
Nu is het tijd voor verjaardags- en feestjespraat.
Want beste lezers, Kobus is zondag jarig.
En ze wordt één. 1.
Een heel jaar Kobus. Mensen, ik kan me niet eens meer voorstellen hoe het was in het pre-Kobus tijdperk.
En ik waarschuw u vast. Dit zult u de komende dagen nog wel vaker horen.

De melkboer is ook bijna jarig.
Die wordt achttien. 18.
Ik val op jonge mannen. Demografisch gezien is dat slim. Aangezien vrouwen een ongeveer zeven jaar langere levensverwachting hebben. En ik ben 25. Dus is de melkboer 18. Zo werkt dat. En zo worden we samen oud en leven we nog lang en gelukkig.

Dus ik bereid een feestje voor. Een housewarmingenKobusendemelkboerzijnjarig feestje. Of eigenlijk is het een feest.
Geen feestje.
Want iedereen die we uitnodigden, nam de uitnodiging aan. Ook al die vervelende collega’s en vage kennissen die we eigenlijk gewoon uitnodigden uit goed fatsoen. En dus komen er bijna zeventig mensen, en iets van twintig kinderen.
Zeventig. En twintig. Is negentig.

Sorry.
Ik moet nu gaan.
Boodschappen doen. Huis poetsen. Catering bellen. Slingers ophangen. Vaten met bier aanslepen. Fakkels in de tuin zetten. Extra stoelen regelen. Gras maaien.
En hellup, wat moet ik aan?
Ik moet gaan. Nu.

Wat een reacties!
Bedankt allemaal, en een speciaal bedankje voor iedereen die op zijn eigen log een link heeft gezet naar dit log. Zonder jullie was het niet gelukt.
*slikt brok in keel weg*
En ik wil ook graag bedanken: the Academy, de melkboer, Kobus, mijn (schoon)ouders en iedereen die ik verder nog vergeten ben.
Zonder jullie was het ook nooit gelukt.
Ik weet het nu al, ik ga hier een dagelijkse jaarlijkse traditie van maken.
Een groot eindezomerKobusendemelkboerzijnjarigenwegevenelkaarcadeautjes-logfeest.

Maar mensen, mensen.
Ik zal de opdracht nog even herhalen. Koop een cadeautje voor de persoon die NA u reageert.
Na is dus niet voor. Na is na.
Na u.
Ik heb een beetje veel moeten lachen. En huilen.
Ik lachte ook om haar. ‘Hoe vaak mag je meedoen?’, vroeg ze. Bijdehand mens.
En dan haar. Zeven reacties liet ze achter. Waaronder eentje om te laten weten dat ze haar eerste cadeautje al had ontvangen. Van haar.

Maar.
Ik heb toch maar even een lijstje voor u gemaakt. Voor duidelijkheid.
En dus nogmaals, voor de duidelijkheid, u koopt dan wel maakt iets voor de persoon die na u heeft gereageerd.
Dus.

Cisca geeft aan Inge, Inge geeft aan Tina, Tina geeft aan Kwan, Kwan geeft aan Yvon, Yvon geeft aan Nicoleke, Nicoleke geeft aan Lotte, Lotte geeft aan Prutsen, Prutsen geeft aan Naja (en aan Cisca…), Naja geeft aan Sanneke, Sanneke geeft aan Knofje, Knofje geeft aan Toetje, Toetje geeft aan BB, BB geeft aan Marjan, Marjan geeft aan Annika, Annika geeft aan Dixiechick, Dixiechick geeft aan Bagelsenspekkoek, Bagelsenspekkoek geeft aan Toaske, Toaske geeft aan Ilse, Ilse geeft aan Anouk, Anouk geeft aan Petra, Petra geeft aan Edje, Edje geeft aan Sabine, Sabine geeft aan Anita, Anita geeft aan Wondelgijn, Wondelgijn geeft aan Door, Door geeft aan Birgit , Birgit geeft aan Lucas (en mag ik even zeggen dat dit de enige man is in deze lange rij!), Lucas geeft aan Wendy, Wendy geeft aan Micheline, Micheline geeft aan Moeder, Moeder geeft aan Astrid, Astrid geeft aan Door (tweede keer) , Door geeft aan Toaske (tweede keer), Toaske geeft aan Repel, Repel geeft aan Madelief, Madelief geeft aan Ellen, Ellen geeft aan Helene, Helene geeft aan Linda, Linda geeft aan Von, Von geeft aan Kids Vaessen, Kids Vaessen geeft aan Margreet, Margreet geeft aan Nicolette, Nicolette geeft aan Ilse (tweede keer), Ilse geeft aan Wondelgijn (tweede keer), Wondelgijn geeft aan Natasja, Natasja geeft aan Lydia, Lydia geeft aan Claudia, Claudia geeft aan Truus, Truus geeft aan Princessofpink, Princessofpink geeft aan Karin, Karin geeft aan Francis, Francis geeft aan Ri, Ri geeft aan Ellen, Ellen geeft aan Xzenna, Xzenna geeft aan Simone, Simone geeft aan ‘t Kleine Kikkertje, ‘t Kleine Kikkertje geeft aan Brigitta, Brigitta geeft aan Toetje (tweede keer), Toetje geeft aan Plukdedag, Plukdedag geeft aan Mamailse, Mamailse geeft aan Francesca, Francesca geeft aan Miss van Ham, Miss van Ham geeft aan Sabrina, Sabrina geeft aan Iris, Iris geeft aan Riz, Riz geeft aan Christel, Christel geeft aan Vita, Vita geeft aan Nienuh, and last but not least Nienuh geeft aan Cisca.

Als dit allemaal goed gaat, vallen er de komende weken 69 cadeautjes op onze deurmatten!

Ik  hoop dat we elkaar op de hoogte kunnen houden van dit weggeefspektakel door middel van foto’s, logjes, en emailtjes. Ik heb ook een Flickr groep gemaakt, genaamd Cadeautjes voor al mijn lezers.
Tot slot, stuur mij een email met een foto van wat je hebt gekregen, en dan zal ik proberen om in oktober een keer een logje te plaatsen met foto’s van al de cadeautjes.

Let the gift giving begin!

U zit vast niet te wachten op verhalen over het feit dat ik vandaag naar de rechtbank ben geweest om een claim in te dienen tegen onze huurbaas. En als u erop zit te wachten, ik heb geen zin om erover te schrijven.
Want mensen, wat voel ik me lullig. Lullig behandeld door hem, maar ook lullig omdat ik nooit had gedacht dat het zover zou komen. Maar ik wil mijn geld terug. En dus komt het nu zover.

Maar.
Daar wil ik het dus niet over hebben. 
Vandaag wil ik het namelijk hebben over cadeautjes.
In september staat het hier in de MilkMansion namelijk volledig in het teken van cadeautjes. Kobus en de melkboer zijn allebei jarig binnenkort. En dus shop ik voor cadeautjes voor Kobus, bereid ik een enorme verjaardagshousewarming party voor, en breek ik mijn hoofd over wat ik dit jaar nu weer voor de melkboer moet kopen. Iemand nog ideeën?
Alleen, ik wil zelf ook wel een cadeautje. Ik hou namelijk van cadeautjes.
En nu is het zo, dat ik regelmatig ontzettend verwend word door medeloggers. Voorbeelden hiervan vind u hier, hier en hier. U begrijpt nu ook meteen wie mijn lievelingslezers zijn natuurlijk.
En dat maakt loggen zo leuk en bijzonder.
Enniewee, het lijkt mij dus een goed idee als iedereen die hier vandaag leest een cadeautje voor mij koopt. En voor Kobus natuurlijk. Want die is bijna jarig.
En toen kreeg ik ineens een idee voor cadeautjes en loggers. Nou ja, eigenlijk keek ik het idee ergens af, namelijk bij haar, maar dat vertel ik u liever niet, want ik wil graag dat u denkt dat ik al deze geweldige logjes en ideeën zelf bedenk.Voor het gemak neem ik trouwens even aan, dat u allemaal van cadeautjes krijgen houdt. Anders kunt u nu beter stoppen met lezen.

Mijn idee is dat iedereen die op dit logje reageert voor de persoon die na haar of hem reageert een cadeautje maakt dan wel koopt. Het hoeft helemaal niet iets groots te zijn. Ik zit te denken aan een tijdschrift, wat lekkers, een kaartje, iets zelfgemaakts, iets leuks voor de kinderen of wat dan ook waar je al tijden van af wilt. Hoe leuk zou het zijn om zo een medelogger dan wel medelurker wat beter te leren kennen!

Huishoudelijke medelingen:

• Natuurlijk kun je ook meedoen als je geen log hebt. Ik zou dat zelfs heel leuk vinden.  Laat dan je email achter in de reactiebox. Schrijf je email helemaal uit, dus goudzilverbrons at live dot nl. Zo krijg je geen spam in je inbox.
• Ik wil natuurlijk zelf ook meedoen, dat is het hele idee, dus degene die als eerste reageert, krijgt een cadeautje van mij, en degene die als laatste reageert, stuurt iets naar mij.
• Je bent zelf verantwoordelijk voor het contact opnemen met de persoon die na jou reageert. 
• Er lezen hier veel Nederlanders in het buitenland mee, dus het zou kunnen dat je iets moet opsturen naar de VS, dan wel een ander land buiten Nederland.
• Je kunt reageren tot dinsdagavond 8 september.
• Ik vind het plaatsen van dit logje best eng, want wat nou als iedereen dit een stom idee vindt, en niemand reageert… Dus reageer en kom maar op met die duizenden honderden tientallen reacties. En zeg het voort.  Ik heb er zin in! En aangezien u mij zou obeyen deze hele maand…

Edit zondagmiddag in de VS, zondagavond in Nederland:
Voor de duidelijkheid, je koopt iets voor degene die na jou reageert. NA. Dat is dus NA jou. En na is niet voor.
Willen jullie allemaal alsjeblieft maar 1 reactie achterlaten, want anders wordt het nogal onduidelijk.
Ik zal dinsdag een logje plaatsen met een lijstje van wie aan wie moet geven. Dan zal ik ook de reacties op dit logje sluiten. Tot die tijd kun je reageren.
Dus, zeg het nog even voort!

Vanaf vandaag laat ik op alles dat ik naai mijn stempel achter. Of beter gezegd, mijn label.

Voilà.
Je vous presente CisCouture.

Naast titels voor logjes kan de melkboer ook goed bedrijfsnamen uit zijn duim zuigen.
Of om hem te citeren: ‘Ik heb nu eenmaal een fijne neus voor marketing.’
En geloof mij, als u hem zou kennen, zou u nu heel hard moeten lachen.

CisCouture, het klinkt zo sjiek, ik ga er eigenlijk een beetje van naast mijn schoenen lopen.
Gelukkig maar, dat ik van nature zeer bescheiden ben.

Wat denkt u, CisCouture binnen een paar jaar in een eigen winkeltje in de Kalverstraat?

Mocht u het zich afvragen, meer informatie over het tuniekje waar deze labeltjes inzitten, volgt trouwens nog…