Dit is mijn oor.
En een beetje van mijn haar.
Zo.
Dan heeft u dat ook eens gezien.
…
Neeheeee.
Daar gaat het niet om.
Het gaat vandaag om de oorbellen.
Ziet u die?
Die 5 kleine zilveren knopjes?
Vroeger hingen daar trouwens allerlei ringen in. Met bedeltjes eraan.
Hartjes. Kruizen. Doodshoofden.
En dat dan in combinatie met enkel zwarte kleding en zwarte eyeliner.
Ziet u het voor zich?
Ach ja, Cisca was een beetje rebels vroeger.
Vroeger hè?
Nu niet. Nu ben ik het braafste meisje ever.
Een engeltje.
Denk aan een soort Little House on the Prairie meisje, maar dan met hakken en oorbellen.
Maar dat is ook al niet wat ik wil zeggen.
Nou.
Het duurt wel zeg. Voordat ik zeg wat ik wil zeggen.
Ziet u dat voorste gaatje? Die ene zonder oorbel?
Normaal zit daar altijd een andere bel in. Eentje uit mijn uitgebreide bellen collectie.
En vandaag zat ik voor het eerst in mijn leven zo op mijn werk.
Met een naakt oor. Oorbelloos.
Ik was de melk mijn oorbellen vergeten!
Tijdens alle hektiek van het ochtendritueel.
Tsss.
Ik wist het wel.
Ik word ook zo’n slonsmoeder.
Volgende week ga ik vast in mijn sexy negligé pyama naar het werk.
Dit is het begin.
Van het einde.
Snik.