Over fluitende vogeltjes en een kopje thee
Mocht u mij afgelopen week nog feliciteren met een paspoort en een zes maanden verjaardag, vandaag mag u mij feliciteren met deze maandag.
Hiep hiep hiep, het is maandag!
En het is er zo één.
Zo’n hele bijzondere.
Zo’n maandag die eens in de zoveel tijd zijn kopje opsteekt.
Zo’n maandag also known as a Monday from hell.
En volgens mij is deze Monday from hell de voorbode van iets groters. Iets groters, zoals een hele week from hell.
Ok, ok, ik overdrijf misschien een beetje.
Ik hoorde namelijk vanochtend wel de vogeltjes fluiten.
Maar u moet denken aan mijn rapport. Dat grote Consolidated Annual Performance and Evaluation Report. Dat eind volgende week bij iemand in Washington DC op zijn bureau moet liggen. En ik dus deze week moet voorleggen aan de Commissioners. Zodat zij het kunnen ondertekenen.
Alleen.
We have a problem.
Het rapport is wel redelijk af.
Maar.
Maar er zijn ook acht appendices.
En die dingen.
Die zijn dus nog lang niet af.
En die addendums in combinatie met grauwe luchten, een nacht vol overpeinzingen over huizen en aanverwante zaken, en het vooruitzicht van een reizende melkboer, maakt het tot zo’n dag.
Zo’n dag dat ik gewoon liever in mijn bed was blijven liggen.
Zo.
Dat ben ik kwijt.
En dan nu eerst een Bavaria, o nee, ik hou meer van Grolsh, kopje thee.
Fijne maandag allemaal!
