Jarenlang een bad hair day
Gister had ik een feestje. En eigenlijk zijn feestjes natuurlijk helemaal niet leuk als je de komende 56 dagen een bad hair day hebt.
Maar ja, vriendin E. haalde haar bar exam.
Haar NY bar exam!
En dat is knap. En zeker een feestje waardig.
En dus propte ik mijn oerlelijk in model geknipte haar in een kittig staartje en bedacht me ondertussen wat ik aan zou doen.
En dat moest natuurlijk goed zijn. Een strakke, hippe outfit. Om mijn kapsel te compenseren. En om überhaupt de aandacht van het kapsel af te leiden.
En laat ik nou net vorige week een groen tuniekje gekocht hebben!
Legging eronder. Zwarte schoentjes erbij en klaar is Cisca.
En weet u, ik vond zo’n legging best hip. En vooral erg orgineel.
Zo eighties en toch zo van dit millenium.
En toen kwam ik bij E.
En weet u wat zij aanhad?
Een groen tuniekje met een zwarte legging en zwarte schoentjes. En haar haar zat natuurlijk wel goed. Zal je altijd zien.
Gelukkig hoorde ik vanochtend van de dokter dat ik geen enge ziektes heb. Geen besmettingen met allerlei SOA’s, en ook geen TBC. En de melkboer is ook gezond. En dus mogen we misschien nog wel een paar jaar in dit land blijven.
Misschien hè? Want deze keuring was slechts een stukje van de aanvraag.
Nou ja, en die gezondheid compenseert mijn slechte haar natuurlijk helemaal.
Want zeg nou zelf, wat wilt u liever, heel mooi lang golvend haar en allerlei ziektes, of 110 jaren oud worden met elke dag een bad hair day?
Wat ik trouwens in ieder geval liever niet zou willen is dat iemand 25 jaar later een foto van mij op het internet zou zetten. Met mijn toendertijd überhippe kapsel en outfit. Sorry, Dolly Dots!
En daarom ook nog maar een clipje. Want ik was zo fan. Ongelooflijk.
Lang leve the eighties! En leggings! En bad hair!
En mijn haar zit trouwens best leuk vandaag.
