Gister.
Zondag.
Dus.
Gister was de zondag die de geschiedenis in had moeten gaan als delaatstezondagdatikborstvoedinggaf.
En
eenlekkerbbq’enindeachtertuinmetS.,B.,endochterL.enGrolschzondag.
Ja, we zouden alweer gaan bbq’en ja.
En zo eindigde ik gister mijn logje.
Met een slik en het vooruitzicht op een Grolsch.
Dank voor al uw reacties trouwens, ik heb er weer hartelijk om gelachen.
Maar nee.
Nee.
Afgelopen zondag zal de geschiedenis in gaan als dezondagdatdemelkboereenenormerugblessuretijdenshetsquashenopliep.
Zo enorm, dat hij gewoon lekker een paar nachten in het ziekenhuis mag blijven.
En dat is natuurlijk heel zielig.
Mijn mannetje. In zo’n ziekenhuisbed. Met ontzettende pijn.
En sowieso is de melkboer heel zielig. Hij is tenslotte met mij getrouwd. En dat lijkt mij persoonlijk best zwaar.
Op dit moment vind ik ook mezelf een beetje zielig.
En dit is mijn log. Dus ik kan dat hier gewoon zeggen.
Ik ben Cisca en ik vind mijzelf een beetje zielig.
Omdat ik het leven al druk genoeg vind zonder zieke melkboer.
En omdat donderdag mijn weekend weg met vriendin M. begint.
Of zou beginnen.
En omdat we over drie weken gaan verhuizen.
En omdat ik nu echt even niet weet hoe dat allemaal moet.
op 6 August 2009 om 22:21
http://www.kobusenco.com/2009/08/06/het-weekend-maar-dan-zonder-vriendin-m/
[...] het weekendje helemaal niet doorging? Omdat de melkboer precies vlak voor dit weekend besloot om zijn rug verschrikkelijk te [...]