Het toppunt van genot
Een voordeel van weinig vrije dagen is dat de vrije dagen die je wel hebt héél lekker zijn.
Dat is trouwens wel het enige voordeel.
Want verder is het gewoon behoorlijk naar.
Om maar eens een willekeurig woord te gebruiken.
Naar.
N.A.A.R.
Als in: ‘Het is naar, zo weinig vrije dagen per jaar.’
Maar vandaag was het Memorial Day.
Oftewel, een vrije maandag voor bijna iedereen in de VS.
Officieel worden op deze dag alle militairen die ooit stierven in dienst herdacht.
Maar daarnaast is Memorial Day ook vooral een bbq familiefeest en wordt het begin van de zomer gevierd.
En mensen, mensen, wat een genot, zo’n extra lang weekend.
Ik genoot.
Echt.
Ik genoot zoals je alleen maar kunt genieten van dingen die bijzonder zijn.
Dingen die niet te vaak gebeuren.
Want ja, als ik elke dag vrij zou zijn, zou er niets aan zijn.
Net als elke dag uit eten.
Of elke dag zon.
Tsss. Dat wil toch geen mens.
Uitgestelde behoeftenbevrediging, that’s the way to go.
Want daarom zijn die paar vrije dagen per jaar zo’n genot.
Ik genoot. Dus.
Ik genoot van het zonnetje.
In de hangmat. Met een bijna uitgelezen boek. En een spetterende, giechelende Kobus in een zwembadje.
Ik genoot van het afgenaaide perenjurkje. Nadere details volgen trouwens morgen. Mocht u er op zitten wachten.
Ik genoot van de paardenshow waar we naar toe gingen.
Ik genoot van de twee bbq’s die ik had dit weekend.
En van de drie hamburgers die ik at. Drie. Dat is één per dag. O no, am I turning into an American?
Ik genoot ook van potato salad, kipsaté, stokbrood met kruidenboter, carpaccio, garnalen, worstjes, de beste cherry pie ever, tonijnsalade, perzik-yoghurt ijs, macaroni salade en nog meer van dit alles. Nu ik dit zo opschrijf, lijkt het of ik het hele weekend zat te vreten. En dat was eigenlijk ook zo.
Tuurlijk niet! Ik at. Heel bescheiden. Vreten doe ik namelijk niet. Behalve als er zelfgemaakte hamburgers in het spel zijn. Dan ga ik los. Omdat ik normaal weinig vlees eet, en sowieso altijd zeer beheersd ben. Met betrekking tot eten, bedoel ik dan. Verder ben ik niet altijd even beheersd.
Ik genoot ook van mijn vrienden, die ik zag en sprak.
Wist u dat cole slaw van oorsprong een Nederlands woord is? Anders had het namelijk cabbage salad geheten. En de Nederlanders die in New Amsterdam woonden, introduceerden dit woord. Dat leerde ik dan weer dit weekend. Op één van de bbq´s. Van één van die vrienden.
Ik genoot van de laatste weekjes in ons mooie huurhuisje. Met snikhete slaapkamers onder een schuin dak. Waardoor ik niet zo goed sliep. En eigenlijk dus vooral onuitgeslapen en chagerijnig was.
Ik genoot. Van het lange weekend. En de extra vrije dag!
En ook leuk is, dat ik deze week maar drie dagen hoef te werken.
Want vrijdag gaan we op stap. De melkboer, Kobus en ik.
Nou, nou, nou.
Wat een vrolijkheid, blijheid en genot dezer dagen!
