Een middagje stad
Gisteren deden we een middagje stad.
En een middagje stad voor ons, is die grote stad tussen New York en Washington DC.
De city of Brotherly Love.
De stad van het baseball team dat de World Series won afgelopen jaar.
En de eerste echte enige hoofdstad van de VS.
En dat zou het dus nog steeds moeten zijn.
Niks DC.
Philadelphia.
Come on Eileen Obama.
Die stad dus. Een middagje. De melkboer, Kobus en ik.
En we constateerden maar weer eens dat die stad echt heel dichtbij is.
Slechts 14 mijl. Oftewel een half uurtje met de auto.
Avontuurlijk als we zijn, begonnen we de middag met een lunch in Chinatown.
We liepen zomaar ergens binnen.
En stonden zaten ineens in een Chinees restaurant. Gek hè, in Chinatown. Met bijna alleen maar Chinezen. En zonder menu.
Er kwamen namelijk allerlei karretjes langs en dan was het de bedoeling dat je gewoon aanwees wat je wilde.
Best scary. Want wat durf wil je?
En echt niet dat die serveerders, dan wel sters, Engels konden. Ze deden wel hun best, maar verstaanbaar was het niet.
En wat als je dan iets aanwijst, dat je eigenlijk niet wilt eten. Of niet lust. Persoonlijk denk ik namelijk dat die Chinezen alles gewoon frituren, en dan verkopen. Sprinkhanen, wormen, allerlei andere insecten, katten, honden. Ik hou namelijk niet zo van eend, en van varkensvlees.
En weet u wat echt scary was?
Er lagen ook kippenpootjes op het karretje. Gefrituurd. En dan geen kippenpootjes zoals u zich nu voor de ogen haalt.
Try again. En haal dan echte pootjes voor uw ogen.
Scary.
Maar wat we uitzochten, was natuurlijk allemaal hartstikke lekker. Wat zeg ik? Heerlijk. Dat was het! En super goedkoop.
Vervolgens wandelden we naar de markt. Eén van de grootste overdekte markten van de VS.
En wat is het daar altijd leuk. Al de zintuigen worden geprikkeld.
Het ruikt naar kruiden en specerijen, gebakken vlees, vis, groenten en zoetigheid. En dat allemaal door elkaar. Maar toch ruikt het lekker.
Op de achtergrond wordt piano gespeeld en er is volop geroezemoes in allerlei verschillende talen.
En er is natuurlijk van alles te zien. Al die verschillende producten. En verschillende mensen. Veel Amish, maar ook Arabieren, Indiërs, Pakistani, Chinezen, Japanners, Italianen, Grieken en ga zo maar door.
Nu nog wat proeven en voelen, en de zintuigenprikkeling is compleet.
We shopten wat, kochten lekker brood. En wijn.
En aan het eind van de middag zaten we zelfs nog even op het terras.
Van onze favoriete Italiaanse ijskraam.
Ik at ananas-mint en rabarber ijs. In het zonnetje. Heerlijk.
 Het eten was dus heerlijk. |
 Kobus probeerde de truc van het wegtrekkende tafelkleed. |
 O ja, en ik kocht ook nog een trui! |
Moeten we echt vaker doen. Zo’n middagje stad.
