Ik heb inspiratie om een logje te schrijven over Amerikaanse en Nederlandse wc gewoontes. Ik weet ook niet waar het vandaan komt. Bij voorbaat sorry. Want dit kan natuurlijk nooit een heel smakelijk verhaal worden.

 

Er zijn een aantal opvallende verschillen tussen openbare toiletten in de VS en Nederland. Restrooms heten die trouwens hier. Geen toilet of bathroom. Restroom. Ik weet niet waarom. Waarschijnlijk omdat je er even uit rest? Van de drukke beslommeringen van de dag?

 

In de VS zijn alle openbare toiletten altijd open aan de boven- en onderkant.

Voordeel: je hoeft niet bang te zijn opgesloten te raken, want je kruipt er zo uit.

Nadeel: je hoort alle geluiden van de buren. En die wil je niet horen. Op de wc op het werk. Als je collega naast je zit.

 

Ik vraag me trouwens altijd al af hoe mannen dat nou ervaren. Die urinoirs. Zo naast elkaar.

Lezen hier eigenlijk ook mannen mee? Want ik ben weleens benieuwd. Of mannen zich ongemakkelijk voelen. Al plassend zo naast elkaar. En waar kijk je dan naar?

 

Enfin, toiletten. In Nederland en de VS.

In de VS zijn ze overal. In elke supermarkt. Op benzinestations. Op treinstations. Mooie toiletten. Schone toiletten. En je hoeft eigenlijk nooit in de rij te staan. En je hoeft ook nooit te betalen.

Belachelijk vind ik dat. 50 cent moeten betalen om te mogen toileteren. Dat is vast uitgevonden in Nederland. En nu doen de Belgen en Fransen er ook al aan mee.

En wat is dat trouwens met dat rare verdiepinkje in de meeste Nederlandse wc potten? Zodat je even kunt kijken wat je hebt geproduceerd. Die bestaan hier niet. Gelukkig.

En nu moet u trouwens niet denken dat ik weleens iets produceer. Dat doe ik namelijk niet. Ik ben een heel schoon en fris meisje. En ik ga dus ook altijd heel schoon en fris naar het toilet. Het is maar dat u het weet.

 

En nogmaals sorry. Voor dit logje. Sorry. Want u wilde dit niet weten. Dat weet ik dan wel weer.