Kop met Keesje
 
Jun
19
2009
03:14
0

The curious case of the quarterlife crisis

Zomaar een donderdagavond.
Afhaalpizza en afhaalsalade.
 
Ik weet het, ik ben een slechte huisvrouw.
Maar ik ben zo druk. Ik werk, ren achter mijn cd’s uit de kast trekkende dochter aan, draai wasjes met ondergepoepte, geplaste en gespuugde kleertjes, en probeer af en toe te sporten, een boek te lezen of te loggen.
En ik zorg ook voor die, nog steeds zielige, melkboer.
‘Is he milking it’, vroeg iemand mij gister.
Haha.
 
Ja. Ik ben een drukke huisvrouw.
And something has gotta give.
Dus.

Afhaaleten.

En een bijna drie uur durende DVD.
Die ene van de vreemde zaak van Ben Knoop.
Tsss. Dat huisvrouwenmoedergedoetje zorgt er ook nog eens voor dat ik tegenwoordig altijd achterloop. En nu dus pas die film zag. Terwijl ik vroeger zo’n hip en bijdetijds meisje was.
 
Maar die film hè, die zette me toch een beetje aan het denken.
Over van alles en nog wat.
Zoals sex met Brad Pitt liefde.
Lot en predestinatie.
En gewoon, het leven in het algemeen.
En dat ik vroeger zo’n bijdetijds meisje was.
Vooral dacht ik na over ouder worden.
Want ik vind ouder worden helemaal niet zo leuk. En dan vraag ik me af of het mooiste en beste stuk al achter me ligt. En of ik wel de goede keuzes heb gemaakt. En of ik ooit nog wel China, Rusland en al die andere landen waar ik nog naar toe wil, zal bezoeken. En waarom ik niet iets anders ben gaan studeren. En nog meer van dat soort dingen.
 
Pfff. Ik zit in een echte quarterlifecrisis.
Gelukkig word ik over tien dagen voor de zoveelste keer 25.
En ga ik het komende jaar gewoon weer lekker verder quarterlifecrisissen.
Door Cisca in: The daily life | reageer
Jun
17
2009
02:09
1

Over logische dingen en een logo

Kent u ze?
Van die mensen die overal verstand van hebben?
En alles kunnen?
En altijd gelijk hebben?
 
Ik niet.
Volgens mij bestaan die mensen namelijk niet.
Net als kabouters.
Die bestaan ook niet.
 
Behalve hier in huize melkboer.
Wij hebben kabouters.
Ze eten allerlei dingen uit de koelkast en vriezer op, maken van alles kwijt, en laten overal koffiekopjesvlekkringen en muntgeld achter.
En.
Ze halen altijd het dopje van de tandpastatube af.
En ze doen dit allemaal terwijl wij liggen te slapen. Want ik zie ze nooit.
 
Mijn ouders hadden vroeger ook kabouters in huis. Die aten altijd alle snoepjes op. Op zondagochtend. En daar kreeg ik dan de schuld van. Maar dat waren ook die snertkabouters. Echt waar.
 
In huize melkboer loopt ook iemand rond die overal verstand van heeft.
En ja, that would be me. Cisca. Ik.
Ik heb overal verstand van, kan alles, en most importantly, ik heb altijd gelijk. Altijd.
En ik heb ook geen moeite om dat te vertellen.
Aan andere mensen. Of collega’s.
Ik kan alles.
En zo kwam het dus, dat ik de afgelopen weken een nieuw logo voor onze afdeling ontwierp.
Terwijl ik eigenlijk helemaal geen logo’s kan ontwerpen.
Want ik ben planoloog. En Midden-Oosten deskundige. En moeder van de eeuw.
Ik schrijf rapporten. En ontwerp wijken. Of kinderkleertjes.
Maar ik kan alles.
En zo kwam het dus, dat het logo best mooi werd.
En volgende week, op de jaarlijkse staff meeting, wordt onthuld.
En aan het einde van de dag krijgt iedereen een door mij persoonlijk gesigneerde giftbag.
Met een zakje snoepjes. Met het logo.
En een pen. Met het logo.
En een klein bloknootje. Met het logo.
En ook nog een geweldig mooi t-shirt. Met het logo.
 
En wat ik nou zo leuk vind, is dat ik dus nu nog járen mee ga.
Bij the County.
Want later als ik groot ben en minister-president van Nederland, of Commisaris voor de Europese Commissie, dan wordt mijn logo nog steeds gebruikt.
Sterker nog, dan zijn die pennen en t-shirts grof geld waard.

Ik. Cisca.

Ik kan alles, heb overal verstand van en heb altijd gelijk. 
Logisch. Zou Johan Cruijf zeggen.
Door Cisca in: The working life | 1 reactie, reageer
Jun
16
2009
03:12
0

Klaar.Over. Hang.Over.

Jáháa.
Daar ben ik weer.
Sommigen van u begonnen zich al zorgen te maken.
Maar ik ben er weer.
 
Mensen, mensen. Wat een stilte.
Uitzonderlijk.
Want ik ben namelijk nooit stil.
Geen speld tussen te krijgen. Tussen Cisca en loggen praten.
Meestal.
Maar nu was het even stil.
Net de stemmen van de echte Milli Vanilli tijdens de opname van ‘Girl, I’m gonna miss you’.
Stil.
Ik was trouwens eigenlijk helemaal niet stil.
Dit weekend. 
Ik had het alleen zo druk met praten, dat ik geen tijd had om te loggen.
Maar ja, het weekend.
Het weekend is klaar. Over.
En nu heb ik dus weer tijd.
Voor u.
U begrijpt, u, mijn lezer, staat op de tweede plaats. In mijn leven.
Op de eerste plaats staat namelijk de liefste vriendin van alle vriendinnen.
M. 
Voor de kenners, M. is de baas van 007. Alleen in het echt is ze veel mooier. En jonger. En Nederlandse. 
 
Vriendin M. dus.
En ik.
En een weekend.
En wat voor weekend.
Het was gezellig. Vertrouwd. Goed. Leuk. Fijn. Prettig. Etcetera.
We shopten, hingen hier in de VS de toerist uit, gingen uit ontbijten, lunchen en dineren, en kletsten wat af.
 
Helaas is het weekend dus alweer voorbij.
Klaar.
Over.
M. is weer terug naar Nederland.
En ik zat vandaag weer de hele dag achter mijn bureau.
De pijn van de melkboer is trouwens nog niet echt klaar. Of over.
Maar er zit wel vooruitgang in.
En dat komt dan vast weer door al uw goede wensen.

 

Op dit moment heb ik vooral een Hang.Over.
Niet van de alcohol, maar gewoon omdat het alweer voorbij is.
Er zaten gewoon te weinig uren in de afgelopen dagen.
En nu maak ik even heel handig een bruggetje van Klaar.Over. en Hang.Over naar the Hangover.
M. en ik zagen trouwens dit weekend the Hangover.
En echt. Ik moet het zeggen. Sterker nog, ik moet het bevelen.
Gaat dat zien!
Want hij is echt geweldig.
Ik heb zó gelachen.
Zó.
Tot de tranen over mijn wangen liepen.
Zo.
 
Ja. Dus.
Nu ga ik douchen. En slapen. En misschien pak ik nog even wat dozen in.
Want de melkboer, die doet dus helemaal niets. Behalve op de bank liggen. En een beetje mompelen over pijn in zijn rug. Ofzo.
Het arme ventje toch.
Door Cisca in: Travels | reageer
Jun
11
2009
03:11
0

Levensvragen van moeder de vrouw

Lieve Mona/dear Abby/lieve loglezer van Cisca/beste dokter van de melkboer*,
 
*doorhalen wat niet van toepassing is
 
De laatste paar dagen zou ik willen typeren als één van de dieptepunten in mijn persoonlijk leven. Er komt zoveel op mij af, en de huidige situatie roept gewoon allerlei vragen bij mij op. Eigenlijk zie ik het zelf niet meer zitten en heb ik dringend behoefte aan advies.
 
Zo vraag ik mij bijvoorbeeld af: als een man voor de tweede keer binnen twee jaar huwelijk meer dan twee dagen achter elkaar in het ziekenhuis ligt, zit er dan nog garantie op?
Of kun je hem gewoon ruilen?
En waar doe je dat dan?
Is het lastiger ruilen wanneer je na de huwelijksvoltrekking naar het buitenland bent verhuisd?
Ik ben trouwens ook de gebruiksaanwijzing kwijt. Heeft u toevallig ergens een reserve?
En hoeveel lijden moet een vrouw eigenlijk doorstaan voordat ze smartengeld uitgekeerd kan krijgen? Of een verlovingsring? Of andere sieraden dan wel diamanten?
En hoeveel sex, drugs, rock’n'roll, fysiotherapie, rust en medicijnen heeft de gemiddelde gezonde man nodig voordat hij weer op de been is na het oplopen van een rugblessure?
En kent u trouwens misschien iemand die vandaag, morgen en het komende weekend op een hele lieve negen maanden oude baby wil passen? Kost en inwoning zijn inbegrepen, reiskosten niet.
En waarom zegt iedereen eigenlijk dat je als moeder flexibel moet zijn?
Ik ben namelijk heel inflexibel. Dus ik heb niets aan dat advies.
 
Vast hartelijk bedankt voor al uw hulp, commentaar en suggesties.
Ik weet zeker dat het me verder zal helpen in deze moeilijke tijden.
 
De komende dagen ben ik trouwens even niet bereikbaar.
Vriendin M. komt namelijk hierheen. A small change of plans.
We gaan samen voor de melkboer zorgen. En voor Kobus.
En hopelijk hebben we ook nog wat tijd voor onszelf.
Bijvoorbeeld voor een goed gesprek. Waarin we dan alle antwoorden op deze vragen kunnen evalueren.
 
Met vriendelijke groet,
 
Cisca
Door Cisca in: The married life | reageer
Jun
09
2009
03:10
1

Ik slik nog maar een paar keer

Gister.
Zondag.
Dus.
 

Gister was de zondag die de geschiedenis in had moeten gaan als delaatstezondagdatikborstvoedinggaf.

En
eenlekkerbbq’enindeachtertuinmetS.,B.,endochterL.enGrolschzondag.
Ja, we zouden alweer gaan bbq’en ja.

En zo eindigde ik gister mijn logje.

Met een slik en het vooruitzicht op een Grolsch.
Dank voor al uw reacties trouwens, ik heb er weer hartelijk om gelachen.
 
Maar nee.
Nee.
Afgelopen zondag zal de geschiedenis in gaan als dezondagdatdemelkboereenenormerugblessuretijdenshetsquashenopliep.
 
Zo enorm, dat hij gewoon lekker een paar nachten in het ziekenhuis mag blijven.
En dat is natuurlijk heel zielig.
Mijn mannetje. In zo’n ziekenhuisbed. Met ontzettende pijn.
En sowieso is de melkboer heel zielig. Hij is tenslotte met mij getrouwd. En dat lijkt mij persoonlijk best zwaar.

 

Op dit moment vind ik ook mezelf een beetje zielig.
En dit is mijn log. Dus ik kan dat hier gewoon zeggen.
Ik ben Cisca en ik vind mijzelf een beetje zielig.
 
Omdat ik het leven al druk genoeg vind zonder zieke melkboer.
En omdat donderdag mijn weekend weg met vriendin M. begint.
Of zou beginnen.
En omdat we over drie weken gaan verhuizen.
En omdat ik nu echt even niet weet hoe dat allemaal moet.
Door Cisca in: The married life | 1 reactie, reageer
Jun
08
2009
03:09
0

Deze productie werd mede mogelijk gemaakt door

Dit was het dus.
De laatste keer.
Afgelopen. Einde. Schluss.
 
Vanochtend gaf ik voor de allerlaatste keer borstvoeding.
En het was een onverwacht succes. Niet die laatste keer, maar het algehele proces.
Dat mede mogelijk gemaakt werd door Kobus, de tieten en Cisca.
 
Kobus.
De beste mooiste liefste baby die er is.
Die vanaf het begin zo goed kon drinken. 
En in de eerste zes dagen 9 ounces 250 gram aankwam.
En die mij nooit heeft gebeten. In al die maanden.
Kobus is de beste mooiste liefste baby die er is.
 
De tieten.
Wie had dat ooit gedacht? Dat er ook slagroom uit kon komen?
Dat ze dit ook kunnen.
Naast al die andere dingen waar ze zo goed in zijn.
 
En ik.
Ik, die helemaal niet zo’n pro borstvoeder ben.
En gewoon maar ben begonnen. En zeker zou stoppen wanneer ik weer zou gaan werken.

Ik, die normaal zo nuchter ben is als maar zijn kan.

Ik.
Ik slik nog maar een keer.
En drink een extra Grolsch. Want dat kan nu weer.
Door Cisca in: Kobus | reageer
Jun
06
2009
03:07
4

Ik wil een verlovingsring

Al mijn bepartnerde vriendinnen in de VS hebben er één.
Een verlovingsring.
Zelfs mijn Nederlandse en Belgische vriendinnen.
Die slimmerds zijn getrouwd met Amerikaanse mannen.
En Amerikaanse mannen geven ze dus.
Verlovingsringen zijn regelmatig onderwerp van gesprek hier.
Net zoals verloven. En trouwen.
Heel anders dan in Nederland.
Want daar is verloven, en trouwen, toch iets minder hip.
 
Maar nu wil ik er dus één. Een verlovingsring.
Gewoon om er bij te horen.
En ik wil hem eigenlijk al minstens vier jaar.
En al minstens net zolang kaart ik dit dus af en toe tactisch aan. Bij de melkboer.
Die zegt dan al even tactisch dat we eerst moeten scheiden.
Want anders kun je niet verloven.
En dat klopt natuurlijk.
Maar wat hij niet begrijpt, is dat de ring niet eens een verlovingsring hoeft te zijn.
Het mag ook een verjaardagsring zijn.
Of een hoerawezijndriejaargetrouwdring.
Of een hoerawehebbeneenbabyring. Of zelfs gewoon een hoerahetiszondagring. Zelfs dat zou ik accepteren.
Het gaat me namelijk alleen om die ring.
En de steen die erin zit.
Die verloving kan me verder gestolen worden.
Ik wil gewoon een ring.
Gewoon.
Daarom.
En laat ik nu deze maand jarig zijn.
Dus. 
Dat is toch een mooie gelegenheid. 
Al zeg ik het zelf. 
 
De melkboer vindt van niet.
Want dit jaar hebben we, precies op mijn verjaardag, de overdracht van het huis.
Dus hij vindt dat hij dan geen cadeau meer hoeft te kopen. 
Nou vraag ik u.
Dat is toch niet normaal?
Het is niet alsof ik dat huis krijg ofzo.
Ik krijg alleen maar een enorme bak met schulden.
Dus.
Ik denk dat we de scheiding maar moeten aanvragen.
Dan kunnen we mooi een verlovingsfeest geven. 
In ons nieuwe huis.
Dan moet de melkboer alleen nog wel even een verlovingsring kopen.
En mij vragen. Ten huwelijk.
Maar dat is een minor detail.

Tenminste. Dat denk ik.
Ik bedenk me trouwens nu dat ik het emailadres van de melkboer wel hier kan achter laten.
En dat u hem dan allemaal gaat emailen. Met de vraag of hij voor mij een ring wil kopen. Dat moet vast werken.
Mensen, wat heb ik toch een goede ideeën.

Door Cisca in: Blablabla klets klets | 4 reacties, reageer
« nieuwere berichten — oudere berichten »

Origineel thema door TheBuckmaker.com | Aangepast thema door Lucas | Copyright 2009-2012 (©) Cisca