Ik wil een verlovingsring
Al mijn bepartnerde vriendinnen in de VS hebben er één.
Een verlovingsring.
Zelfs mijn Nederlandse en Belgische vriendinnen.
Die slimmerds zijn getrouwd met Amerikaanse mannen.
En Amerikaanse mannen geven ze dus.
Verlovingsringen zijn regelmatig onderwerp van gesprek hier.
Net zoals verloven. En trouwen.
Heel anders dan in Nederland.
Want daar is verloven, en trouwen, toch iets minder hip.
Maar nu wil ik er dus één. Een verlovingsring.
Gewoon om er bij te horen.
En ik wil hem eigenlijk al minstens vier jaar.
En al minstens net zolang kaart ik dit dus af en toe tactisch aan. Bij de melkboer.
Die zegt dan al even tactisch dat we eerst moeten scheiden.
Want anders kun je niet verloven.
En dat klopt natuurlijk.
Maar wat hij niet begrijpt, is dat de ring niet eens een verlovingsring hoeft te zijn.
Het mag ook een verjaardagsring zijn.
Of een hoerawezijndriejaargetrouwdring.
Of een hoerawehebbeneenbabyring. Of zelfs gewoon een hoerahetiszondagring. Zelfs dat zou ik accepteren.
Het gaat me namelijk alleen om die ring.
En de steen die erin zit.
Die verloving kan me verder gestolen worden.
En de steen die erin zit.
Die verloving kan me verder gestolen worden.
Ik wil gewoon een ring.
Gewoon.
Daarom.
En laat ik nu deze maand jarig zijn.
En laat ik nu deze maand jarig zijn.
Dus.
Dat is toch een mooie gelegenheid.
Al zeg ik het zelf.
De melkboer vindt van niet.
Want dit jaar hebben we, precies op mijn verjaardag, de overdracht van het huis.
Dus hij vindt dat hij dan geen cadeau meer hoeft te kopen.
Nou vraag ik u.
Dat is toch niet normaal?
Het is niet alsof ik dat huis krijg ofzo.
Ik krijg alleen maar een enorme bak met schulden.
Dus.
Ik denk dat we de scheiding maar moeten aanvragen.
Dan kunnen we mooi een verlovingsfeest geven.
In ons nieuwe huis.
Dan moet de melkboer alleen nog wel even een verlovingsring kopen.
En mij vragen. Ten huwelijk.
Maar dat is een minor detail.
Tenminste. Dat denk ik.
Ik bedenk me trouwens nu dat ik het emailadres van de melkboer wel hier kan achter laten.
En dat u hem dan allemaal gaat emailen. Met de vraag of hij voor mij een ring wil kopen. Dat moet vast werken.
Mensen, wat heb ik toch een goede ideeën.
op 26 August 2009 om 9:40 AM
http://www.kobusenco.com/2009/08/26/the-best-gift-ever/
[...] Nou ja, bijna nooit. Maar nu in ieder geval niet. Het is echt het gaafste cadeau ooit. Beter dan een nieuwe televisie telefoon fotocamera en auto in één. Wat zeg ik, het is zelfs beter dan een verlovingsring. [...]
op 23 September 2009 om 9:23 PM
http://www.kobusenco.com/2009/09/23/een-verhaaltje-over-molens/
[...] En hopelijk leest hij deze post dus gewoon nooit. En anders is dit misschien wel mijn kans op die felbegeerde verlovingsring. Want stel dat de melkboer de scheiding aanvraagt, vanwege het feit dat ik allerlei onthullingen [...]
op 5 November 2009 om 11:05 PM
http://www.kobusenco.com/2009/11/05/the-inner-martha-stewart/
[...] ontstaan de mooiste diamanten, u weet wel, van die diamanten die gebruikt worden voor het maken van verlovingsringen, onder druk. En olie en gas ontstaat ook onder druk. Zoals ik u regelmatig vertel, was ik ooit [...]
op 13 January 2010 om 4:20 PM
http://annelyse.be
Belgische mannen geven ze ook … en ze gaan ze zelf kiezen. En als ge chance hebt (zoals ik) dan hebben ze nog smaak ook