Cisca aka Martha Stewart
Ik beloofde laatst aan een aantal van u het ultieme recept voor key lime pie.
En belofte maakt schuld.
Juul herinnerde mij daar vandaag aan.
En nu ben ik meer van, wat in het vat zit, verzuurt niet.
Maar dat gaat nu niet op.
Want limoenen zijn al zuur.
En van uitstel komt afstel, en dat wil natuurlijk niemand.
En knollen voor limoenen citroenen verkopen, wil ik u ook niet.
Dus. Vandaag een logje over limoenen.
En al dit gelul dit literaire hoogstandje culmineert dan in dat ultieme recept. Voor dé taart.
Limoenen dus.
Ik denk bij limoenen aan een margaritha, dat lijkt me duidelijk.
Of aan een mojito. Ook lekker.
Ik denk ook aan een schijfje. Limoen.
In de tequila. Of in een flesje Corona.
Of vooruit, het schijfje kan ook in de cola. Of op een gebakken visje.
Maar eigenlijk hoort limoen gewoon bij alcohol.
En alcohol, daar heb ik best zin in.
Zij drukte me laatst nog weer eens met de neus op de feiten.
Ik. mis. alcohol.
Maar haha.
Ha.
Ha.
Haha.
Hahahaha.
Hahahaha.
HET weekend komt eraan. En met HET weekend breekt ook het voorlopige eind van Cisca aka de borstvoedingsfabriek aan. En dat is dus weer het begin van limoen in allerlei drankjes. Met alcohol.
Ha.
Ha.
Haha.
Hahahahahahahahahahahaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
Maar.
Limoen gaat dus ook in key lime pie.
Ja.
Die taart.
Dus.
Hoe maakt u die?
U begint met biscuitjes, speculaasjes of iets anders waar u graag een taartbodem van maakt.
Meng met wat boter en suiker tot een kruimig mengsel en bekleed de bodem en zijkanten van een taartvorm hiermee.
En mensen, een taartvorm is geen springvorm.
Dus geen springvorm gebruiken. Want dan valt de pie uit elkaar.
En de bodem goed aandrukken. Want anders valt de pie uit elkaar.
Bak de bodem voor 10 tot 15 minuten.
Op 325 graden.
Fahrenheit that is.
Zeg maar 170 graden Celsius.
Vervolgens neemt u de limoenen. Drie of vier, afhankelijk van hoe een zuur typje u bent.
Persoonlijk denk ik niet dat u heel zuur bent. Anders las u hier toch niet? Want hier lezen toch geen zure mensen? Toch?
Rasp de schil van één of twee limoenen. En opnieuw, dit is afhankelijk van uw zuurgraad.
Meng de rasp met vier eigelen en klop dit door elkaar. Meng dit voorzichtig met een blikje gecondenseerde melk. Dat staat meestal bij de koffiemelk, mocht u het zich afvragen. En deze melk moet wel gezoet zijn. Anders moet u zelf suiker toevoegen.
Schenk vervolgens het sap van die 3 of 4 limoenen erbij.
Even wachten…
…
En het mengsel wordt vanzelf dikker. Wat leven we toch in een wonderbaarlijke wereld…
Giet het mengsel op de bodem en schuif in de oven voor een minuut of 15. Nog steeds 325 graden Fahrenheit. Het midden van de taart moet een beetje zacht blijven. En kunnen wiebelen. Zoals een goede drilpudding.
Serveer met slagroom. En eventueel kunt u de vier overgebleven eiwitten opkloppen met wat suiker en de taart nog een keer op een hele lage temperatuur verder afbakken. Zo vind ik hem het lekkerst. Met schuimkopjes erop.
Ook lekker, de limoen vervangen door citroen en de eigelen vervangen door slagroom.
Dan bakt u de taart niet af, maar is het meer een soort kwarkachtige taart.
Mensen, mensen.
Het lijkt hier wel the Martha Stewart show.
Genoeg.
