Part two: in blijde verafwachting
Ik kan vandaag niet loggen.
Ik sta namelijk helemaal stijf.
Stijf van de spanning.
De spanning van de verwachting.
En dat is lastig hoor. Typen. Terwijl je stijf staat.
Ik wacht dus. In spannende verwachting. Op wat komen gaat.
En dat er wat komen gaat, is zeker.
Let u even op de volgende twee punten.
Één.
Gister stond ik te strijken. En ik keek Dancing with the Stars.
Ik kan me trouwens voorstellen dat deze twee zinnen ervoor zorgen dat ik iets in uw achting daal. Sorry. Ik ben ook maar een mens.
Dancing with the Stars dus. En er was reclame. En er kwam een mevrouw langs die een voorproefje gaf van het upcoming news. En toen hoorde ik: ‘We are tracking snow in the forecast’. Nu hoop ik maar dat ik gewoon geen Engels versta. Of dat deze mevrouw iets verkeerds had gegeten en daardoor wartaal uitsloeg.
Want dit kan toch niet waar zijn. Het is april! Lente. De narcisjes bloeien. De tulpen steken hun kopjes op. En de melkboer zaaide zondag wat zaadjes in de tuin.
Maar ja. Ik wacht dus. Op sneeuw de lente.
Twee.
Gister maakten we al het papierwerk in orde. Voordat ik naar Dancing with the Stars keek.
Het papierwerk voor hét een bod op hét een huis. En dat bod doen we dus vandaag. En dan breekt het lange wachten aan. Wachten op een reactie.
Een afwijzing. Of een counterattack. Of beter nog, een acceptatie van ons bod.
Woehoe, spannend!
Maar ja. Daarom kan ik dus niet loggen. Want ik wacht. Af.
