Stel
Pfff. Ik kan geen logjes meer lezen.
Dat wil zeggen, geen logjes meer van inwoners van Nederland.
Alhier een gechargeerde greep uit wat ik vandaag zoal las:
“Vanochtend werd ik wakker en de zon scheen. Het was zulk lekker weer. Ik ging met de kinderen naar de speeltuin. En zat heerlijk op het terras. En in de tuin. In mijn nieuwe zomerjurkje. En mijn nieuwe slippertjes. Het was net zomer. Ik ben zelfs een klein beetje verbrand. En morgen wordt het nog warmer. Misschien wel 21 graden!”
Mensen, het regent hier! Keihard. Al drie dagen lang.
Heb toch medelijden met uw overzeese lezer(s)…
In de regen ging ik vandaag naar de dokter.
Zei ik trouwens al dat het regende vandaag? Heel hard?
En nee, ik ging niet omdat ik ziek was. Of omdat Kobus iets mankeerde.
Neehee. De melkboer en ik moesten samen naar de dokter om medisch gekeurd te worden.
En onze eigen dokter kan niet medisch keuren. Blijkbaar.
Dit vereiste een speciale dokter. Een dokter, die een half uur rijden verderop woont. Of werkt.
En deze dokter, alhoewel zeer aardig, berekende ons wel mooi even bijna 400 dollar voor deze keuring.
U moet weten, we zitten in het laatste stuk van de aanvraag.
Dé aanvraag van dé kaart. Die gewilde Groene Kaart. Die helemaal niet groen is. Maar ja, dat doet er natuurlijk niet toe.
Op dit moment zitten we hier op ons vierde tijdelijke visum. Voor de kenners, een L1 en een L2. En dit visum kan niet nogmaals verlengd worden. En dus moeten willen we zo’n ding.
Maar dat ding, dat krijg je niet zomaar. En één van de vereisten is dus een medische keuring. En wat voor één. We werden getest op de gekste dingen, vulde formulieren in, gaven een liter bloed af en kregen allerlei inentingen.
Kijk, en op zich begrijp ik dit wel.
Want stel dat ik een land was… Stel hè, want ik ben natuurlijk geen land. Alleen soms, als ik heel diep nadenk, dan stel ik me dat voor.
Dus. Stel dat ik een land was, dan wilde ik natuurlijk alleen de sterkste mensen binnen laten. Die zijn goedkoop voor de maatschappij en kunnen veel goeds doen voor mij.
En dan groei ik uit tot het beste en mooiste land.
En dan word ik heel machtig en heers ik over iedereen.
En dan vecht ik met monsters en aliens, en ik red de mensheid van de ondergang.
Ok. Ik zei stel. Stel.
Want zoals ik al zei, ik ben dus geen land. Dat weet ik ook wel.
En ik persoonlijk ervaar dit gedoe eigenlijk best als een inbreuk op mijn privacy.
Maar ja, je wil zo’n kaart of je wil hem niet. En wij willen hem dus.
En dan graag snel. Alstublieft.
