The thumbsucker
Het is officieel!
Ik zag het al een tijdje aankomen. Zeg maar zo’n drie maanden geleden. En sinds vorige week is het echt zo ver. We hebben een thumbsucker in huize melkboer. Een duimelot likkepot.
Dit logje dient naast ter vermaak en ontspanning ook als een testje van uw Oud-Hollandse versjeskennis. Want hoe heten die vijf vingers ook al weer?
De eerste zes weken van haar leven heb ik Kobus heel netjes geen speen gegeven.
En vanaf zes weken alleen maar in bed.
Maar tegenwoordig wil ze eigenlijk liever echt vlees. Geen vies rubber, maar een lekker mals duimpje.
En dan niet alleen in bed hè. Ook de autostoel, de box, en al die andere venues die ze regelmatig betreedt, zijn niet meer veilig.
En ik was al bang.
Bang voor een vijfjarige die op het schoolplein rondloopt met een speentje.
En nu ben ik nog banger.
Voor een twaalfjarige duimverslaafde. Ik was ooit zo’n verslaafde, mensen. Dus ik weet waar ik het over heb.
Want zo’n duim hè. Die kun je niet meegeven aan Sinterklaas. Of wegnemen uit een grote mensenbed. En afhakken is ook zo wat.
En daarom ga ik vandaag mijn log gebruiken als een soort Lieve Mona.
En u, mijn lieve lezers, bent dan Mona. Alleen dan anders. Hoop ik voor us.
Tips, opmerkingen en adviezen hier achterlaten please!
O ja, en zo heten ze.
Duimelot. Likkepot. Lange Jan. Ringeling. En ‘t Kleine Ding.
Maar dat wist u vast.
Ik niet. Ik moest naar Tante Wikipedia voor hulp. Voor de middelvinger.
O ja 2, vorig jaar keek ik een keer the Thumbsucker. Op aanraden van de melkboer. Die wilde het nog even extra inwrijven.
Echt een enorme baggerfilm. Zodat u dat even weet.
