Over mellow en risk
Kobus is voor het eerst in haar jonge leventje verkouden. En ze hoest nogal. Best zielig.
Nu moet u weten dat Kobus een nogal, en ik citeer hier de dokter, mellow baby is.
Mellow? Vertaald in het Nederlands is dit zoiets als zacht en vriendelijk. Tevreden.
Ik associeer mellow vooral met wiet en de Party Animals. Maar dat zegt waarschijnlijk meer iets over mij.
Kobus ondergaat de verkoudheid en het hoesten als haar mellow self. Gelaten laat ze het allemaal over zich heen komen. Voor het eerst in lange tijd is ze de afgelopen nachten af en toe wakker. En dan horen we hoestjes, gepraat en af en toe een zielig kreuntje. Maar huilen? Dat doet ze eigenlijk niet. Volgens mij is huilen beneden haar waardigheid ofzo. Zelfs de laatste keer tijdens haar prikken gaf ze geen kik.
Kobus eet ook erwtjes als haar mellow self. Ze is helemaal weg van pompoen en worteltjes, maar erwtjes vind ze vies. Ze trekt er hele ongemakkelijke gezichten bij, maar eet toch maar alles op. Ik honger haar natuurlijk wel enorm uit van te voren.
U begrijpt dat we door dit mellow gedrag zo verwend zijn, dat Kobus nooit een broertje of zusje krijgt. Want zo´n lot uit de loterij maak krijg je maar één keer natuurlijk.
Ik vraag me trouwens wel af van wie ze die mellowe inborst heeft. Niet van ons.
Tenminste. Dat zou u niet denken als u ons net een spelletje risk zag spelen.
Veels te fanatiek. Het is maar een spelletje!
Dat is trouwens nieuw.
Risk voor twee personen.
In een staat van verminderde toerekeningsvatbaarheid kocht ik dat afgelopen december in Nederland.
Leek me leuk. Risken met de melkboer.
Maar misschien moet je dat niet doen tijdens een eeuwige wapenstilstand.
Risken met de melkboer. To be continued…
