Kop met Keesje
 
Feb
17
2009
01:32
0

Een dom Amerikaans insectje en zijn vrind

Wij hebben een schilderij in de slaapkamer. Eigenlijk is het geen schilderij, maar gewoon een foto met een glasplaat ervoor. Maar ik noem het graag een schilderij. Dat klinkt wat meer op stand.
 
Afgelopen herfst kroop er een vreemd insectje tussen de foto en de plaat.
Om vervolgens een jammerlijke dood achter het glas te sterven. Niet al te slim. Maar ook wel weer knap. Want hoe komt zo’n diertje achter die glasplaat. Dat vroeg ik me wel af.
 
En wat schertst nu mijn verbazing?
Er is afgelopen week nog een insectje bijgekropen. Van hetzelfde soort. Nog zo’n slimmerd. Nu zijn ze dus met zijn tweetjes. Gezellig. Achter de glasplaat.
 
En dan ga je denken hè. What is going on here?
 
Was de eerste heel eenzaam? En zocht één van zijn vriendjes hem op, voor de gezelligheid?
Of misschien zijn dit twee getrouwde insectjes en wilden ze graag samen begraven worden. Alleen dan niet begraven, maar euh, achter een glasplaat liggen.
Of misschien houden ze een winterslaap daar? En vliegen ze in het voorjaar weer vrolijk weg.
Dat laatste hoop ik. Want ik vind het wel een beetje zielig.
 
Maar gelukkig zijn ze dan nu zielig met zijn tweetjes. Achter de glasplaat.
Door Cisca in: The daily life | reageer
Feb
16
2009
01:30
0

Over gele wortels en Amerikaanse eetgewoontes

Ik was vandaag met Kobus bij de dokter. Voor haar vijf maanden check. En zodat de enge zuster weer twee injectienaalden in haar dikke Michelin man achtige dijtjes kon zetten.
 
De dokter vertelde me dat ik de komende maand Kobus wel wat groentes mag geven, mocht ik dat willen. Gele groentes.
 
Nu zie ik u denken, gele groentes? Dat dacht ik dus ook. Gele groentes? Bestaan die?
 
Dus ik vraag voorzichtig aan de dokter wat dat zijn. Gele groentes.
Er zijn er dus drie. Squash. Sweet potatoes. En carrots.
Deze groentes zijn alle drie wat zoetig en daarom goed om mee te beginnen.
 
Ik dacht twee dingen.
 
Één. Wortels zijn oranje, niet geel. 
En twee. Ik ken helemaal geen baby’s die squash en sweet potatoes eten. Dat is Amerikaans voedsel. En ik ben Nederlander. En de melkboer ook. Kobus nog niet, maar dat doet er niet toe. Ze is ook Nederlander. Diep van binnen.
 
En als die veramerikanisering nu al begint, komt het vast nooit meer goed.
 
Dan word ik net zoals één van mijn te zware, ongezond levende, stereo type Amerikaanse collega’s. Die haar achttien maanden oude zoontje twee keer per week meeneemt naar de McDonalds. Als traktatie. Zegt ze.
Als traktatie? Dan doe je dat toch twee keer per jaar? Of misschien anders twee keer per half jaar. Of twee keer per maand als het echt moet. Maar niet twee keer per week.
En trouwens. Een traktatie. Moet je dan niet iets te vieren hebben? Of een andere traktatie reden?
Door Cisca in: Kobus | reageer
Feb
15
2009
01:29
0

De sexy secretaris

Wij hebben hier een lokale Nederlandse club. Een club van lotgenoten die ongeveer eens per maand bij elkaar komt om te klagen over de Verenigde Staten en Amerikanen.
En de Nederlandse feestdagen en tradities in ere houdt. Koninginnedag. Sinterklaas. U kent ze wel.
En wij printen NL stickers. Voor op onze auto’s. Zodat we elkaar in het wild kunnen herkennen.
Twee jaar terug werd ik gebeld door de president van de club. De club had een nieuwe secretaris nodig. In een vlaag van verstandverbijstering zei ik ja. Waarschijnlijk was ik ontzettend onder de indruk van het feit dat ik gevraagd werd voor zo’n prestigieuze functie. Of dacht ik dat het goed zou staan op mijn cv. Of leek het me gewoon een leuke vrijetijdsbesteding.
In ieder geval ben ik dus nu secretaris. Of secretaresse. Het is maar hoe je het wilt bekijken.
 
Het is leuk werk joh. Secretaris zijn. Ik notuleer vergaderingen, heet nieuwe leden welkom, verstuur uitnodigingen en hou het ledenbestand bij. En dat bijhouden van het ledenbestand, dat is het probleem. Want dat is best veel werk. En dan vooral aan het begin van het nieuwe jaar. Nu dus.
 
Dit weekend verstuur ik de dues letters. Of te wel de contributie brieven. Zo’n brief die eens per jaar in de bus valt, waarin vriendelijk doch dringend wordt gevraagd of de leden alstublieft de contributie willen betalen.
Als u me zoekt, dan ben ik dus bijna 250 brieven aan het typen. En printen. En adresseren. En vouwen. En dicht sealen. En aan het beplakken met postzegels. En naar de brievenbus aan het brengen.
Ik kan niet wachten tot Kobus twee jaar is.
Dan kan zij dat allemaal doen.
Door Cisca in: Life in the USA | reageer
Feb
15
2009
01:28
0

De melkboer en het melkmeisje onder de douche

Gister schreef ik het al. De melkboer en ik. Samen in de badkamer. Een deadly combination. Only surpassed bij de melkboer en ik samen in de keuken.
 
Waarom? No idea.
 
Nu las ik vandaag onderstaand stukje. Nu moet ik niet denken dat ik zo ben hoor. Of erger nog, dat de melkboer zo is. Ik moest hier gewoon ontzettend om lachen toen ik het las. Omdat het toch wel een beetje herkenbaar is. Een klein beetje. Niet alles natuurlijk. Nee zeg!

HOW MEN AND WOMEN SHOWER DIFFERENTLY . . .

How To Shower Like a Woman
Take off clothing and place it in sectioned laundry hamper according to lights and darks. Walk to bathroom wearing long dressing gown. If you see husband along the way, cover up any exposed areas. Look at your womanly physique in the mirror – make mental note to do more sit-ups/leg-lifts, etc. Get in the shower. Use face cloth, arm cloth, leg cloth, long loofah, wide loofah and pumice stone. Wash your hair once with cucumber and sage shampoo with 43 added vitamins. Wash your hair again to make sure it’s clean. Condition your hair with grapefruit mint conditioner. Wash your face with crushed apricot facial scrub for 10 minutes until red. Wash entire rest of body with ginger nut and jaffa cake body wash. Rinse conditioner off hair. Shave armpits and legs. Turn off shower. Squeegee off all wet surfaces in shower. Spray mold spots with Tilex. Get out of shower. Dry with towel the size of a small country. Wrap hair in super absorbent towel. Return to bedroom wearing long dressing gown and towel on head. If you see husband along the way, cover up any exposed areas.

How To Shower Like a Man
Take off clothes while sitting on the edge of the bed and leave them in a pile. Walk naked to the bathroom. If you see wife along the way, shake wiener at her making the ‘woo-woo’ sound. Look at your manly physique in the mirror. Admire the size of your wiener and scratch your butt. Get in the shower. Wash your face. Wash your armpits. Blow your nose in your hands and let the water rinse them off. Fart and laugh at how loud it sounds in the shower. Spend majority of time washing privates and surrounding area. Wash your butt, leaving those coarse butt hairs stuck on the soap. Wash your hair. Make a Shampoo Mohawk. Pee. Rinse off and get out of shower. Partially dry off. Fail to notice water on floor because curtain was hanging out of tub the whole time. Admire wiener size in mirror again. Leave shower curtain open, wet mat on floor, light and fan on. Return to bedroom with towel around waist. If you pass wife, pull off towel, shake wiener at her and make the ‘woo-woo’ sound again. Throw wet towel on bed.
Door Cisca in: The married life | reageer
Feb
12
2009
01:26
8

Over Kobus die geen Kobus heet en een raadsel

Ik ben nog helemaal nieuw in weblog land, maar ben toch zo vrij om ook het stokje aan te pakken. Het stokje over de namen van de allerliefste kindjes van Nederland, België en Amerika. En Limburg, niet te vergeten.
 
Allereerst, Kobus heet dus geen Kobus. Daarover schreef ik al eens hier. De melkboer vindt het niet zo prettig als ik zijn naam en de naam van Kobus op de WorldWideWeb gooi. En onderdanig en volgzaam als ik ben, doe ik dat dus niet. En ik weet zelf ook niet zeker of ik dat wil. Dus dat niet. Niet de echte naam van Kobus op mijn log.
 
Maar de geschiedenis van de naamkeuze alleen is interessant genoeg voor een logje. Want jee, we hebben er bijna de echtscheiding over moeten aanvragen. Echt waar. Nu zijn de melkboer en ik het al zelden met elkaar eens. Raar, want we zijn toch best gelukkig getrouwd. We kunnen alleen niet samen winkelen, een huis kopen danwel inrichten of samen tijd in de badkamer danwel keuken doorbrengen. We houden wel van elkaar. Dat wel. Maar het uitzoeken van een naam kostte echt moeite. Er is bruut en hard onderhandeld en geveto’d. Voor die tijd dacht ik dat ik de enige was die vetorecht had in ons huwelijk. Dat bleek dus niet zo te zijn. Want de melkboer veto’de ook. Keihard.
Uiteindelijk hebben we, wanhopig als we waren, allebei een lijstje met tien jongens- en tien meisjesnamen gemaakt. Want ondertussen moest ik over twee weken bevallen en hadden we nog steeds geen naam. En toen zijn we gaan strepen. Eerst streepte ik alle namen van de melkboer door. En toen bleef uiteindelijk de naam van Kobus over. Een jongensnaam hebben we nooit echt gehad. Gelukkig maar dat het een meisje was. En dat ze twee weken te laat kwam. Anders had ze echt Kobus geheten. Wat ook best een leuke naam is, dus.
 
Trouwens, ik kan wel wat hints geven natuurlijk. Dan kunt u zelf raden. Naar de 1 lettergrepige, op twee dezelfde medeklinkers eindigende, hetzelfde in het Engels/Amerikaans als Nederlands klinkende, naam van Kobus.
 
Nou, dat moet lukken toch?
Door Cisca in: Kobus | 8 reacties, reageer
Feb
11
2009
01:25
0

De uitrustkamer

Ik heb inspiratie om een logje te schrijven over Amerikaanse en Nederlandse wc gewoontes. Ik weet ook niet waar het vandaan komt. Bij voorbaat sorry. Want dit kan natuurlijk nooit een heel smakelijk verhaal worden.
 
Er zijn een aantal opvallende verschillen tussen openbare toiletten in de VS en Nederland. Restrooms heten die trouwens hier. Geen toilet of bathroom. Restroom. Ik weet niet waarom. Waarschijnlijk omdat je er even uit rest? Van de drukke beslommeringen van de dag?
 
In de VS zijn alle openbare toiletten altijd open aan de boven- en onderkant.
Voordeel: je hoeft niet bang te zijn opgesloten te raken, want je kruipt er zo uit.
Nadeel: je hoort alle geluiden van de buren. En die wil je niet horen. Op de wc op het werk. Als je collega naast je zit.
 
Ik vraag me trouwens altijd al af hoe mannen dat nou ervaren. Die urinoirs. Zo naast elkaar.
Lezen hier eigenlijk ook mannen mee? Want ik ben weleens benieuwd. Of mannen zich ongemakkelijk voelen. Al plassend zo naast elkaar. En waar kijk je dan naar?
 
Enfin, toiletten. In Nederland en de VS.
In de VS zijn ze overal. In elke supermarkt. Op benzinestations. Op treinstations. Mooie toiletten. Schone toiletten. En je hoeft eigenlijk nooit in de rij te staan. En je hoeft ook nooit te betalen.
Belachelijk vind ik dat. 50 cent moeten betalen om te mogen toileteren. Dat is vast uitgevonden in Nederland. En nu doen de Belgen en Fransen er ook al aan mee.

En wat is dat trouwens met dat rare verdiepinkje in de meeste Nederlandse wc potten? Zodat je even kunt kijken wat je hebt geproduceerd. Die bestaan hier niet. Gelukkig.

En nu moet u trouwens niet denken dat ik weleens iets produceer. Dat doe ik namelijk niet. Ik ben een heel schoon en fris meisje. En ik ga dus ook altijd heel schoon en fris naar het toilet. Het is maar dat u het weet.

 
En nogmaals sorry. Voor dit logje. Sorry. Want u wilde dit niet weten. Dat weet ik dan wel weer.
Door Cisca in: Life in the USA | reageer
Feb
10
2009
01:25
0

Over teleporteren en cellulitis

Soms zou ik willen dat ik een uitvinder was. Dat lijkt me nu zo’n spectaculair beroep.
Donald Duck heeft Willie Wortel, Suske en Wiske hebben Professor Barabas, Cartoon Network heeft Dexter, Back to the Future heeft Doc Brown, en de wereld heeft Cisca.
 
Want wat zou ik allemaal nuttige dingen uit vinden. In mijn laboratorium. Want dat hebben uitvinders. Een science lab. Met pruttelende reageerbuisjes en allerlei machines. Om uitvindingen mee te kunnen doen. 
 
Ik loop in ieder geval over van de ideeën. Over wat ik allemaal zou willen uitvinden.
 
Een manier om naar de Dominicaanse Republiek te reizen om daar acht minuten te zonnen. Of een middagje naar Nederland om de familie te bezoeken. Een soort teleporteermachine dus.

Een handig systeem om oorbellen te bewaren.

Een tijdmachine.
Een luier die nooit lekt.
Een handig systeem om kettingen te bewaren.
Een anti-cellulitis middel dat echt werkt. Niet dat ik cellulitis heb, maar ik bewijs de mensheid daarmee gewoon een dienst. Met die uitvinding.
En ik zou natuurlijk het merendeel van mijn tijd besteden aan het zoeken van een oplossing voor alle oorlogen in de wereld. En de honger.
 
Nou wordt er elke dag van alles uitgevonden. Dingen waar ik de ballen van snap. Ik snap al niet hoe een telefoon of een auto werkt. Laat staan internet, webcams, vliegtuigen, GPS, ruimtevaart en ga zo maar door.
 
En ik snap ook de uitvinderswereld niet helemaal.
Zoals één van mijn collega’s altijd zegt: “Hoe kan het nou dat de mens naar de maan kan reizen en niet een auto kan ontwerpen die rijdt op afval? Of op zeewater”.
Dat is dan waarschijnlijk de macht van de oliemaatschappijen. Maar hoe hebben die nou invloed op uitvinders? Dat zal dan wel weer met geld te maken hebben. En politiek. En macht. En geld.
En zo worden misschien wel allerlei uitvindingen tegengehouden. Door organisaties, bedrijven en overheden.
Ach ja, dit wordt allemaal te ingewikkeld.
Dit is maar gewoon een luchtig, oppervlakkig logje over een meisje dat graag uitvinder wil worden.
Ik snap al die andere dingen helemaal niet. Daarom ben ik ook blond, aldus de melkboer. En daarom ben ik dus ook geen uitvinder, maar ambtenaar.
Door Cisca in: Blablabla klets klets | reageer
« nieuwere berichten — oudere berichten »

Origineel thema door TheBuckmaker.com | Aangepast thema door Lucas | Copyright 2009-2012 (©) Cisca