Stil
Vandaag geen gelog.
Ik ben stil.
Stil, omdat ik verdrietig ben. En boos.
Boos over het feit dat het leven soms zo oneerlijk is. En zo onbegrijpelijk.
Want van de week beviel mijn vriendin van het allerliefste en allermooiste meisje van Nederland. Helaas is haar dochtertje heel heel erg ziek. En zal ze niet lang bij ons zijn.
En dus val ik stil. En ik huil.
En ik denk waarom? Waarom gebeurt dit?
En dan woon ik ook nog eens aan de andere kant van die k*t oceaan. En kan ik niet eens even langs .
Vandaag besef ik me maar weer eens dat ik blij ben, én moet zijn. Elke dag.
Met mijn leven. Met de melkboer. En met Kobus.
En ik lees nog maar eens mijn logje van gister. En koester het leven.
