Een dom Amerikaans insectje en zijn vrind
Wij hebben een schilderij in de slaapkamer. Eigenlijk is het geen schilderij, maar gewoon een foto met een glasplaat ervoor. Maar ik noem het graag een schilderij. Dat klinkt wat meer op stand.
Afgelopen herfst kroop er een vreemd insectje tussen de foto en de plaat.
Om vervolgens een jammerlijke dood achter het glas te sterven. Niet al te slim. Maar ook wel weer knap. Want hoe komt zo’n diertje achter die glasplaat. Dat vroeg ik me wel af.
En wat schertst nu mijn verbazing?
Er is afgelopen week nog een insectje bijgekropen. Van hetzelfde soort. Nog zo’n slimmerd. Nu zijn ze dus met zijn tweetjes. Gezellig. Achter de glasplaat.
En dan ga je denken hè. What is going on here?
Was de eerste heel eenzaam? En zocht één van zijn vriendjes hem op, voor de gezelligheid?
Of misschien zijn dit twee getrouwde insectjes en wilden ze graag samen begraven worden. Alleen dan niet begraven, maar euh, achter een glasplaat liggen.
Of misschien houden ze een winterslaap daar? En vliegen ze in het voorjaar weer vrolijk weg.
Dat laatste hoop ik. Want ik vind het wel een beetje zielig.
Maar gelukkig zijn ze dan nu zielig met zijn tweetjes. Achter de glasplaat.
