Een dag uit het leven van Kobus en co
Belevenissen van Kobus en co. Daar zou het hier over moeten gaan. Dus ja. Daar moet ik dan maar eens iets over schrijven. Onze belevenissen.
Vanochtend stond ik op. Ik werd wakker van de wekker. Want Kobus he, daar heb ik dus geen zak aan. Elke ochtend moet ik die wakker maken. En ik maar denken dat ik een soort prive wekker zou baren. Nou, nee dus.
Toen deed ik eerst mijn haartjes en make-up.
Toen voedde ik Kobus. Op zich wel prettig, want ‘s ochtend staan ze helemaal op springen.
Toen pakte ik mijn tasjes in: handtas, lunchtas, kolftas.
En toen reed ik weg.
Om de hele dag een beetje de ambtenaar uit te hangen. Rapportjes typen, vergaderingetje hier en daar, en logjes lezen natuurlijk. Dat laatste doe ik eigenlijk vooral de hele dag. Ambtenaar he. Die doen dat. En de belastingbetaler maar betalen. Gelukkig voor jullie is dat de Amerikaanse belastingbetaler. Waar ik dan ook zelf weer bij hoor.
Maar ja, ik dwaal af. Onze belevenissen.
Terwijl ik naar het werk reed, bracht de melkboer Kobus naar de YMCA.
Want daar is ze overdag. Leuk vind ze het daar, joh. Ik denk leuker dan bij ons thuis. Vandaar dat we haar daar naar toe brengen. En wat zij zoal doet daar? Slapen, drinken, poepen, slapen, drinken, poepen, plassen, beetje spelen met de andere kindjes, slapen. En dan komt mama haar weer ophalen.
O ja, en de melkboer. Die werkt ondertussen ook. Die hangt de hele dag een beetje de melkboer uit. Pfff. Das pas zwaar werk. Ambtenaar zijn is er niets bij.
En dan ploffen we ‘s avonds op de bank. Voor de tv. Of de laptop. Of we spelen scrabble. Ik win dat trouwens altijd. Behalve vorige week. Toen haalde de melkboer de hoogste score allertijden. Maar dat was eenmalig.
Wow. Ruim een week loggen. En dan krijg je al dit soort inspiratieloze verhaaltjes.
