Op de fiets naar het sanatorium

Aan de rand van hei en stad, midden in de bossen, werd zo’n negentig jaar geleden op een landgoed een sanatorium gebouwd.
Vooral diamantslijpers uit Amsterdam konden hier herstellen van tuberculose, en genieten van de rust en het licht.
Het landgoed en het sanatorium hebben een bewogen geschiedenis.
De Duitse Wehrmacht bouwde er officierswoningen in de Tweede Wereldoorlog, het sanatorium werd in de jaren vijftig een ziekenhuis dat jaren later weer moest sluiten, en tegenwoordig zijn er allerlei medische centra in het oude sanatorium en de bijgebouwen gevestigd.
Waaronder, hoezee, onze tandarts.
Toen ik in oktober per direct een nieuwe tandarts nodig had, was deze praktijk een logische keuze aangezien ons nieuwe Melkhuisje ook op dit fraaie landgoed ligt.
Lopend naar de tandarts dus,
Of, met zijn drietjes op de fiets.
Wat een avontuur, voor het eerst als een heuse Nederlandse oermoeder naast twee slingerende kinderen op fietsen zonder zijwieltjes.
Ik geloof nu wel dat we optimaal zijn geïntegreerd.

Tandarts (1) Tandarts (2)
Even praktisch.
Helaas viel het tandartsbezoek voor de zoon niet zo gunstig uit.
Hij heeft kaasmolaren, een aangeboren afwijking aan het glazuur van de achterste kiezen.
Nu wisten we dat al, maar in Amerika raadde de tandarts af om dat preventief te behandelen.
Onze nieuwe tandarts wil echter de komende maand meteen drie keer met de kiezen van mijn kleine manneke aan de slag.
Heeft iemand van u ervaring, en dan vooral met behandelmethodes?
Ik hoor het graag.
Dank!

Stom en stof

Sammie

‘Nee, je mag geen televisie kijken.’
‘Stom.’

‘Ik heb even geen tijd meiske, sorry.’
‘Jij bent stom.’

‘Niet naar school is stom.’
‘Boterhammen zijn stom.’
‘Mijn nieuwe bed is stom.’
‘Keesje is helemaal stom.’

Een greep uit de uitspraken van afgelopen week.
Stom is heel 2015.
Wanneer papa haar naar bed brengt, wanneer het warm eten niet met rijst is, wanneer al de leggings in de was zitten en ze dus een broek aan moet, wanneer ze iets niet mag, waneer ze iets wel mag, wanneer het maandag is en ze de hele dag thuis is…
Stom, stom, stom.

Gelukkig vindt ze haar nieuwe Hello Kitty jurk niet stom.
Tenminste…

Hello Kitty dress (1) Hello Kitty dress (2)

Tijdens een verhuizing verkrijgt men diepere inzichten in zichzelf.
Wat een stoffen voorraad!
Verplicht eerst lappen verwerken dus, voordat ik weer nieuws mag kopen.
Ik heb vooral veel halve en 1 meter stukken.
Blijkbaar nooit bedacht dat de kinders ook groter worden dan een meter…
Een van de grootste stukken uit de voorraad, was deze verschrikkelijk lelijke Hello Kitty stof.
Ik gebruikte hetzelfde patroon als een tijdje geleden voor Kobus.
Even iets simpels, maar leuks, na zo’n lange naaipauze…

4 K’s en een truc

De negende levensmaand van Billie stond in het teken van de 4 K’s.
Koorts, kak, keelpijn en kots.
Overgegoten met een laagje van onstuitbaar stromend snot.
Arm kind.
Na ons Duitse buikgriep avontuur begon ze ook de eerste week van het jaar, tezamen met de rest van het gezin, in de lappenmand.
Bleg.
En helaas is eten sowieso al geen hobby van de kleine meid.

Maar er waren natuurlijk ook allerlei leuke belevenswaardigheden en mijlpalen.
Zo begon ze op het kinderdagverblijf, verslond ze voor het eerst een banaan,  glijdt ze achterwaarts over de vloer, en kan ze aan één handje staan.
En het allercoolste, ze doet een truc.
Op commando.
Na maandenlange training door de grote broer en zus kan ze een high-five geven.
Hoe gaaf!

Sowieso is ze natuurlijk het bijzonderste, slimste en briljantste kind ooit.
Wat dacht u dan.

Billie 9 maanden
1 maand/2 maanden

3 maanden
4 maanden
6 maanden
7 maanden
8 maanden

Truttige hobby nr zoveel

In het kader van de truttige hobby’s presenteer ik u, breien.
Twee vriendinnen, die elkaar niet kennen, besloten beiden in januari een breiavond te organiseren.
Of ik ook wilde komen.
Nou ja, wat een toeval, het is een teken van het universum!
Vooruit dan maar.
Nog eenmaal.

U moet weten, af en toe breide ik wel in het verleden, maar ik ben geen fan.
Die puntjes van die naalden prikken zo in mijn wijsvingers. En lekker onderuit op de bank hangen, is er ook niet bij, met die naalden onder de arm. En hoe haal je eigenlijk een gevallen steek op? Aaarrgghhh.
Nee, haken, dat vind ik leuk.

Maar ach, zoals me betaamt, spring ik er vol in.
Een jurk voor mezelf, dat mag weleens na die tientallen kindercreaties van de afgelopen jaren.
Een snelle telling leidde tot ongeveer zevenhonderd naalden.
Dat betekent zo’n twee naalden per dag als ik de jurk met kerst 2015 aan wil.
De eerste tien heb ik af.
En aangezien het vandaag 7 januari is, weet u wat me te doen staat.
Dagdag!

Breien _PildarEen Phildar patroon, gebreid in Phildar Partner 3,5.
Het oranje vervang ik door blauw-groen.
Ik ben benieuwd!

Het hondjes- en poesjesbed

Aangezien onderstaand heugelijk nieuwsfeit bij zowel Kobus als Keesje een eigen logje verdiende, ook nu een persbericht.
Speciaal om u te laten weten dat Sammie vanavond voor het allereerst in een grote meisjesbed slaapt.
Ein-de-lijk mag ze in ‘het hondjes- en poesjesbed’ dat haar oudste zus ooit uitzocht.
En wat lijkt ze dan ineens groot.
Mijn peuter, niet meer in een ledikantje.
Het is me wat. Een moeder wordt van minder sentimenteel.

En over sentimenteel gesproken, ik moet morgen urgent naar die ene Zweedse winkel die er in Amerika en Nederland identiek uitziet.
Daar het meiske geen muur in haar schuine kamer heeft waar het bed tegenaan kan, moet ze terstond een tweede zijrail.
Ik viste zojuist al een dekbed en twee peutervoetjes van de vloer.
En ach, ik heb vast nog wel behoefte aan allerlei nuttige zeer basale eerste levensbehoeften die alleen aldaar aangeschaft kunnen worden.

IMG_6242