Naar de hoofdstad

Joh, dacht ik zomaar ineens, onze kinders zijn nog nooit in Amsterdam geweest.
Deze statement is overigens niet geheel correct, want ik was laatst met baby Billie in Amsterdam, en Kobus en Keesje bezochten ooit het Amerikaanse consulaat met ons, maar toch, toch waren ze nog nooit écht in Amsterdam. En Sammie was er echt nog nooit. Dus.
We propten ons allen in de huurauto, huur ja, u leest het goed, onze auto’s zwerven nog steeds ergens op de Atlantische Oceaan dan wel in de haven…, en reden via idyllische polderweggetjes zo hop de Keizersgracht op.

Om onze Amerikaantjes optimaal te integreren, gooiden we ze allereerst een uurtje in een rondvaartboot.
Leuk joh.
Moet u ook eens doen.
Spanning en sensatie.
Voorts aten we ons een lekkere lunch, keken mensen, shopten eens wat Nederlandse mode bij elkaar, en genoten van het heerlijke weer.

Dolletjes zeg, op stap in Nederland.
Moeten we vaker doen.

Amsterdam (5) Amsterdam (6) Amsterdam (4)

Busy

Dozen in de keukenIn al mijn naïviteit dacht ik dat ik het ergste gehad had.
De beslissing, baby Billie baren en laten groeien, een paspoort voor haar regelen, al onze spullen uitzoeken en inpakken, de daadwerkelijke verhuisdag, een nachtvlucht met vier kids, logeren bij de schoonfamilie, vier weken kamperen in ons nieuwe huis, de kinderen naar een nieuwe school en opvang, de aankomst van de container.
Pff.

Maar nou neen zeg.
De afgelopen week was by far de drukste.
Wat een dozen.
Wat een zooi!
Dat moet allemaal weer een plekje krijgen in ons Melkhuisje.
Of bij de kringloop.
En ondertussen loopt er continue een kind (of vier) in de weg.

Ik was zo druk dat ik helemaal geen tijd meer had voor iets anders dan uitpakken.
Alhoewel ik wel heerlijk uit eten ging.
Drie keer zelfs in de afgelopen tien dagen.
Maar ik sliep niet, haakte niet, keek geen tv.
En ik schreef geen logjes.

Binnenkort ga ik dat weer doen.
Echt waar.
Maar ik moet nu eerst een doos uitpakken.
Of tien.
Adios people!

De te krappe oprit, ontbrekende poten en het eigen boeltje

Ik typ tot u vanaf een bank zonder poten.
Foetsie zijn ze.
Helegaar nergens te vinden.
De afgelopen 24 uur zocht ik naarstig, maar vermoedelijk zitten ze in één van 100 dozen die ik nog níet heb uitgepakt.
Mensen, het is totale chaos hier.
Overal liggen stukken tape en karton. Er staan halfuitgepakte dozen, half in elkaar gezette meubels. lampen zonder peertje en meubelstukken in verkeerde kamers.
En er staan dus tientallen dozen, die allemaal nog uitgepakt moeten worden.

Wat was het uurtje voordat de truck er was spannend!
Het voelde als de verwachting van pakjesavond.
Kriebels in de buik.
Het uur dat de chauffeur probeerde om de container op welke manier dan ook onze oprit op te krijgen, was ook erg spannend.
Wat kunnen bomen in de weg staan.
Drie stoere Hagenezen moesten uiteindelijk heel veel meters maken om de hele mikmak binnen te krijgen.
Maar het is gelukt.
Joechei, ons eigen boeltje is er weer!
Lekker slapen in mijn eigen bed vanavond.

Container

De week met vijf keer feest

Die trampoline en opa en oma op bezoek was natuurlijk niet genoeg.
Neehee, het wichtje bliefte ook een traktatie en een feestje.
Vriendelijk glimlachend eiste ze een ballerina- dan wel prinsessentraktatie, en een dansfeestje. Nu leek dat laatste mij niet zo slim met vijf mannelijke en twee vrouwelijke genodigden, maar een ballerina traktatie, dat kon ik wel faciliteren.

Voílà, aanschouw de inspiratie en de georganiseerde janboel die uiteindelijke leidde tot een ballerina met cupcake rokje, marshmellow lijf en aardbeien hoofd.
Score!

Feest (1)
En dan het feestje.
Joh, dat besteedde ik gewoon keihard uit.
Thuis in onze o zo mooie achtertuin hadden zeven indiaantjes een geweldige middag dankzij het heerlijke nazomerweer, en Sabrina van Droomwolk.
Wat een aanrader zeg, zo’n Sabrina.
Er werden totempalen gepuzzeld, speren geworpen, paardjes bereden.
Er was schmink, een indianendans en een heuse wigwam.
En cake met slagroom, chips en cadeautjes.
Blijde moeie kindjes waren het resultaat.
En een blijde moeder.

Feest (4) Feest (2)
Feest (3)
Om deze feestweek in stijl af te sluiten, is morgen de melkboer jarig en arriveert vrijdag, JA VRIJDAG JEUJ JAAAAH JOEPIEDEPOEPIE!!!, onze container met inhoud.
Het zou kunnen dat ik dit weekend verdrink in de reut.
Maar dan heb ik in ieder geval wel een leuke laatste week gehad.

Roodkapje, waar spring je heen?

Mooi weer, een elfjestaart, de opa’s en oma’s op bezoek, pannenkoeken en poffertjes, nieuwe lego, knutselspulletjes, een Elsa en Anna schoudertas, dineren met zicht op de vliegtuigen.
Wat wil een meisje nog meer?
Nou, een gigantische trampoline en een roodkapje verkleedjurk.
Hoera, Kobus is zes!

Trampoline

En het verplichte tripje down memory lane: 1 jaar, 2 jaar, 3 jaar, 4 jaar en 5 jaar