Het vakantieleven

in de bioscoop
Soms heb ik van die momenten hè.
Dat ik me afvraag waar ik toch in vredesnaam in terecht ben gekomen.

Zo is het nu bijvoorbeeld vakantie.
Vakantie, u kent het fenomeen wel. Uitslapen, lekker rustig leuke dingen doen, wijn, sushi, blablabla.
Ontspanning.
En ik heb dat af en toe nodig.
Druk hardwerkend meisje als ik ben.
Ik zal u even mijn eerste vakantiedag schetsen.
Het zal de moeders alhier wel enigzins bekend voorkomen.
Om half zeven wilde de hongerige baby een papfles.
Waarna de peuter haar koude voetjes aan mijn warme billen kwam warmen, de zoon bovenop mij sprong en het oudste kind een balletvoorstelling aan het voeteneinde van het bed gaf. Met bijbehorende gejodel.
Ik kreunde nog iets over uitslapen, maar de schare had honger.
En de baby een poepluier.
Altijd hè, ‘s ochtends vroeg.
Getsiebillie.
Beneden aangekomen smeerde ik stapels boterhammen, en verorberden we gezamenlijk ook nog een zak krentenbollen en een halve ontbijtkoek.
En toen gebeurde het ergste.
Ik zat ineens met drie kinderen bij Shaun het schaap: de film.
In de gloednieuwe bioscoop in ons gezellige stadje.
Reuzevermakelijk allemaal, popcorn, kleipoppetjes, en een aantal goeie grotemensen grappen waaronder een zeer enge kat in de gevangenis die een opvallende gelijkenis vertoonde met Hannibal Lecter.
En dat alles zonder gesproken tekst.
Met toch een bijzonder plot.
Heus best knap en artistiek enzo.
Maar toch.
Maar toch.

Vervolgens hing het stel de hele middags in de nieuwe gordijnen, vanwaar ze ‘stomme mama’ naar mij schreeuwden, en er maar niet uitkwamen.
Ik bakte een gigantische stapel pannenkoeken, las verhaaltjes voor, en slingerde uiteindelijk de gehele schare voor zeven uur het bed in.
Om daarna halfdood op de bank in elkaar te zakken.
Vakantie.
Ik vond het een nogal lachwekkend betreurenswaardig concept op dat moment.

Echter, bovenstaand gejeremiëer heeft helegaar geen bestaansrecht.
Aangezien ik morgen naar Corfu vlieg.
Zon, zee, strand enzo.

De man en kinders gaan ook mee.
Dus ik ben wel elke dag om zeven uur wakker.
Maar dat mag de pret niet drukken.

Kamikaze piloot

Tsja, je bent de stoerste van de familie of je bent het niet.
En dus verwelkomden we papa terug in Nederland met een vertoning van de nieuwste ‘truc’.

IMG_3054 (420x560)
Ik sta doodsangsten uit, maar mijn wichtje van drieëneenhalf en een handvol dagen fietst zonder zijwielen!
In sneltreinvaart en kaarsrecht.
Nu alleen nog even leren opstappen en remmen…

Classy

Zaterdagochtend, 7:15 uur.
Uit bed.
Eén bakje pap, drie bakjes cornflakes.
Was in wasmachine.
Aankleden, haren kammen, zwemtas, schoenen aan.
Twee kinderen naar de buren, zwembad, boodschappen, baby in bed, zwembad, ander kind bij de buren, ander kind naar het zwembad, dreinerige peuter, 6 bordjes broodjes en krentenbollen, was in droger, nieuwe was in wasmachine, schone luier, middagdutjes, broer en zussenruzie, laptopsnoer in mond baby, potje memory, boekjes lezen, kleuren, barbies, lego-kasteel, potje memory, potje memory, potje memory, shit-het-regent-nog-steeds, snacktime, spaghettisaus maken, Jake and the Neverland Pirates, spaghetti koken, spaghetti eten, baby voeren, Sammie voeren, Keesje de laatste hapjes voeren, toetje, papa bellen, badkuip, douche, tandenpoetsen, boekje lezen, boekje lezen, voorgelezen worden, boekje lezen, kusje, knuffel, lamp uit.
Eindelijk naar de wc.
Was opvouwen.
Keuken opruimen.
Bank, wijn, bed.
Klaar.

BroodjesNet zoals de afgelopen, give or take, tien jaar, vier ik ook dit jaar KoninginneKoningsdag alleen.
De melkboer bedrijft zaken in Chicago.
Onder het genot van een steak, een whiskey, en een sigaar.
En dat dan zeven dagen lang.
Ik stel me voor dat het er allemaal heel Suits aan toe gaat.
Hier daarentegen is het net iets minder classy.
Zeg ik, terwijl ik, met de laptop op schoot, een pizza met een glas wijn naar binnen werk, en weemoedig kijk naar een witte vlek op mijn schouder…

Have fun tomorrow!

Een serie, een haakwerkje en een glas wijn, meer heeft een mens niet nodig

Ooit lang lang geleden was ik best een stoer wijf.
Ik rondde drie studies af, reisde de hele wereld over, verhuisde voor de liefde naar Amerika…
Er kwamen kindjes, vier zelfs, en ondertussen bouwde ik aan een boeiende carrière.
Ook had ik nog tijd om te bloggen, kleertjes voor de kinders te naaien, en wijntjes te drinken met vriendinnen.
Zo’n boeiend en interessant leven, ik lag helemaal op track om rijk en beroemd te worden.

Maar dan nu.
Samenvattend reis ik soms (binnenkort trouwens wel twee gave reisjes op het program!), werk ik weleens wat, en draai ik tenminste tien wassen per week.
En verder?
Verder hou ik me bezig met het kijken van series, terwijl ik ellenlange stukken haak, dan wel brei.
Ik weet niet hoe het zover heeft kunnen komen, maar ik ben bezig met vier grootse projecten tegelijkertijd.

Aanschouw,

a) een crochet along blanket

stoere projecten (3)Ongeveer 1/3 is af…

b) een retro circles blanket

stoere projecten (1)Voor de derde keer voeg ik (drie) nieuwe kleuren toe, en dan hou ik echt op…

c) een vest voor Keesje, aangezien al zijn zussen (Kobus, Sammie en Billie) al van vestjes werden voorzien

stoere projecten (4)Twee mouwen en helft van het rugpand is af…

d) mijn waanzinnig gave gebreide jurk, op schema om aan het eind van het jaar afgerond te worden

stoere projecten (2)Nog niet geblockt, dus de zijkanten rollen op, maar jeuj, het achterpand is af…

Tsja, what can I say?
Ik weet ook niet waar het mis is gegaan.
Maar zeg, welke series raadt u aan?
Vanuit hier zijn (in willekeurige volgorde) Scandal, Arrow, the Blacklist, Breaking Bad, Suits, Borgen, Mad Man, Downton Abbey, Orange is the New Black, the Originals en Lilyhammer van harte aanbevolen.
Leuk om te kijken, bijvoorbeeld met een haakwerkje en een wijntje erbij…

Erfgoed

Een linkje uit de oude doos.
Voor de broodnodige achtergrondinformatie.
Bijna zes jaar bloggen, wat een archief zo ondertussen zeg…
Wie van u leest er al zolang mee?

Wanneer we nu eindelijk eens een heleboel ‘oud-Hollandse’ molens gingen kijken, vroeg de zoon.
U moet weten, molens zien we regelmatig.
Onderweg, hier in de buurt, bij opa en oma tegenover wordt zelfs een nieuwe molen gebouwd.
Maar echt serieus molens kijken, dat moest hoognodig eens gebeuren.
En dus togen we naar één van de tien Nederlandse erfgoederen op de werelderfgoedlijst van Unesco.
Kent u die trouwens allemaal?
Ik niet, kan ik u vertellen. en ik heb er ook vier nog nooit gezien.
Hetgeen betekent dat er nog genoeg te bezoeken is, de komende jaren.

Beemster (1) Beemster (2) Beemster (3) Beemster (4) Beemster (5)