Voor de tweede keer thuis

Wat een schrik.
Van een geweldige bevalling (ja die bestaan!), een roze wolk en een paar uur thuis naar een grote grijze wolk en samen met een twintig uur oude baby in het ziekenhuis.
Gelukkig lijkt het allemaal mee te vallen, en zijn we sinds gister weer thuis.
En nu hopelijk voor altijd.

ER (1)

ER (2)

Such a scare.
After a great delivery and being at home for a few hours I ended up in the hospital with a 20 hour old baby.
Fortunately all seems okay now, and we got home again yesterday.
Hopefully this time forever.

Baby 4

En toen was ze daar toch nog ineens.
Kind4, dochter3, baby zusje, mooiste meisje van de wereld.
Geboren gistermiddag, 10 april 2014 om 4:34PM.

And all of sudden she was here.
Child4, daughter3, baby sister, prettiest girl in the world.
Born yesterday afternoon, April 10, 2014 at 4:34PM.

wjb (1)

wjb (2)

Belangrijke updates (6)

Ja hoor, daar is ie dan, het langverwachte deel 6 in de Belangrijke updates serie.
Mocht u nog niet zo lang meelezen, klik hier voor deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, en deel 5.
Allemaal geschreven door de 40+ weken zwangere vrouw.
Nu is dit alles heel leuk om terug te lezen enzo, maar lezertjes, ik mag toch hopen dat deel 6 de laatste in de serie ooit is.

1) Ik hoop dat mede omdat ik afgelopen maandag bij de verloskundigete horen kreeg dat baby en mama volledig klaar zijn voor de bevalling. Sterker nog, zij was bereid om per direct mijn water te breken.
Ik keek wat glazig terug, mompelde iets over geduld en wachten, en rende vervolgens heel hard weg.
Ja daaaaag, ik ben helemaal niet klaar om te bevallen zeg.

2) Nu wacht ik dus.
Op die ooievaar.
Of iets anders ondefinieerbaars.
Een teken, een wee, druppelend water langs mijn benen?
Hee, dat er snel een baby gaat komen, is in ieder geval duidelijk.

3) Verder ben ik veel te druk om te wachten, laat staan bevallen.
Zo viel Keesje vandaag van de glijbaan.
En nu heeft hij pijn in zijn pols.
Hij ligt op dit moment lekker te slapen, en ik hoop maar dat het morgen is weggetrokken…
Déjà-vu in het kwadraat, iemand?

4) Ook heeft de voorruit van de auto een ontzettende barst.
Zomaar ineens.
Heel handig wel.
Precies op dit moment.

5) En, misschien wel het belangrijkste, ik ben op dit moment de ganse dag strijkkralen prinsessen manager.
U begrijpt waar mijn prioriteiten liggen.

Strijkkralen

Ergo, morgen deel 7 uit de Belangrijke updates serie.
Of een foto van een jongetje met een gipspols.
Of van een versgebaarde beeb.
Je weet het nooit, alles kan.

The final countdown

Haha, geweldig, even een flashback naar de jaren tachtig.
Weet u het nog?

Wel nu, ik nam het ervan hoor.
Tijdens mijn eerste twee verlofdagen.
Heerlijk.
Tijd om te relaxen, te eten, te slapen, te haken, en de melkboer honderd keer per dag mee te delen dat hij zich met zijn huidige scruffy baard niet aan mijn kraambed mag vertonen.
Ik liet me masseren, ging lekker uit lunchen, hield een twee weken oude baby vast, en zag the Grand Budapest Hotel (een aanrader trouwens mensen, gaat dat zien).
Ik draaide ook eindeloos veel wassen, ruimde eindeloos veel zooi op en rondde nog eindeloos veel losse werkeindjes af.
Maar mooi niet dat ik logjes schreef, rokjes naaide of veel anders nuttigs deed.

Eigenlijk ben ik vooral aan het wachten.
Op the arrival van de mooiste baby ooit.
Baby4 die echt werkelijk waar geen enkele aanstalten maakt om te komen.
Afgekeken van de broer en zussen, vermoed ik.
Dat begint al goed, weer zo’n kleine naäper.

Ik had toch opnieuw hoop hè, deze keer.
Met dank aan de verloskundige, met haar verhalen over de laagst liggende baby ever en drie centimeter ontsluiting, en vriendinnen die zeiden dat deze echt vast niet te laat zou komen.
Maar waar is ie dan?
Ik wil NU die baby vasthouden, ruiken en knuffelen.
Na een pijnloze schone bevalling van 15 minuten.
Eindelijk eens zien wie er continue in mijn ribben zit te kriebelen.
Eindelijk de baby laten zien aan de andere kindjes.
Maar ja, stiekem wist ik het natuurlijk al lang.
Ook op deze baby moet ik extra lang wachten.
Iemand ergens nog een vinketouw liggen?